CRY OF RELEASE

SEVENTEEN

(SOMEONE'S POV)

"Sigurado kayo? Hawak ni Alesandro Estevan ang inaanak ko?" 

Hayop na Estevan na iyan! Naunahan na naman ako.

"Positive Boss." sagot sa akin ng isang tauhan ko na inutusan kong magmanman sa Costa Nostra, T*nginang Estevan na iyan, ginagalit nya talaga ako.

"Na-track nyo ba kung saan nya ito tinatago?" tanong ko sa mga ito pero tanging iling lang ang isinagot ng mga hunghang. Kaya hindi ko mapigilang manggalaiti sa sobrang galit.

I reach out for my gun and *BANG*

"Huwag kayong magrereport sa akin ng kulang kulang. Naintindihan nyo? Ang pinaka-ayaw ko sa lahat ang hindi ako mabigyan ng tama at kompletong impormasyon dahil nangangati ang mga kamay ko na iputok sa inyo tong baril na ito. Magsilayas kayo sa harapan ko. At linisin nyo ang bangkay na iyan!"

P*tang*nang Estevan! Sya pala ang nagtatago sa inaanak ko. Pero mas p*tang Dominica Falcon, akala nya di ko malalamang iniimbistigahan nya ako. Akala ko nasunog na sya sa pagsabog na iyon pero matibay ding bata katulad ng tatay nya!

"Hey Dad! Easy ka lang kay Nica, please. I still want to marry that bitch.." - Gilmore.

Tinignan ko ng nanlilisik na mata tong anak kong bobo pa sa bobo.

"Could you please do something good with your life, Gilmore? Nabubwisit na ako sa inyo ng kapatid mo. Pero speaking of which, nasaan na ba ang kapatid mo?" tanong ko kay Gilmore na walang ibang ginawa sa buhay nya kundi gastusin ang pera ko.

"I think.... She's in... Hm.. Wait." sambit nito at kinuha ang cellphone nya.

"Aha! Nasa Switzerland ngayon si Grace, Dad." dugtong nito.

naikuyom ko na naman ang mga palad ko.. Mga walang kwentang anak, walang ibang alam kundi gumasta ng pera..

"Pwede ba, Gilmore. Sunduin mo yang kapatid mong yan doon at pauwiin dito. Kailangan nyo ng magseryoso nagyon, pakiusap lang. Lalo na at presidential election na sa sususnod na buwan at di ko pa naliligpit lahat ng humahadlang sa pagkapanalo ko." seryoso kong litanya rito..

"Fine. Basta kapag makuha mo si Dominica Falcon sa kamay nong Estevan na yun, ibigay mo sya sa akin. And magseseryoso na akong patakbuhin ang La Familia." seryoso ding pagtugon ng anak kong si Gilmore sa akin. Tss.. Ano ba kasing nagustuhan nito sa inaanak kong iyon, sabagay Dominica Falcon is such a beauty and perfection. May pagka-rebelde nga lang ang batang iyon. Kaya napapahamak dahil pati ako kinalaban nya.

"At sa tingin mo, gugustuhin ka ng isang Dominica Falcon? Lalo na at ipinakulong ko ang tatay nya, ang matalik kong kaibigan. Huwag ka na ngang umasa sa batang iyon, Gilmore! Lalo na at mas gusto ko ang malamig na bangkay ni Nica kapag makuha ko na ang Golden Book sa kanya.." 

"Golden Book? Di ka pa din ba titigil sa paghahanap sa bagay na iyon, Dad? Hindi mo naman nakitang hawak nga iyon ni Dominica.. Oh well, paano mo ba nalamang nasa pangangalaga nga nya iyon." - Gilmore.

Tss.. 

"Sa tingin mo ba, basta lang akong magtuturo ng kung sino ng walang matibay na ebidensya? And I think Alesandro Estevan knew about it kaya itinakas nito si Dominica." litanya ko lamang.

"Paano nga? Paano mo nalamang si Dominica ang may hawak ng librong iyon." tanong pa ulit ni Gilmore sa akin.

"Because..... Dominica Falcon is one of the El Escritor, she is the missing piece of my puzzle game 5 years ago. Sya ang only survivor na hinahanap ko. At nahanap ko lang a year ago kaya tinangka ko syang sunugin." kwento ko kay Gilmore, na sana alam nya kung naging focus lang ito sa La Familia. Dahil ako ang pasimuno ng naganap na m******e sa grupo ng mga manunulat na iyon. At bakit hindi? My name is in that damn book also. Kaya kailangan ko iyong makuha sa kung sino man ang may hawak non. Ganun sila kagaling, they are good in getting informations using seduction and s*x. At syempre I need that book laban sa mga kaaway ko. I have plans on rulling the world kaya kailangan kong mapabagsak lahat ng humahadlang sa pag-angat ko.. At t*nginang batang Estevan na iyan! He is trying to get my dreams from me, na hindi ko papayagan.

Kaya kukunin ko si Dominica Falcon sa kanya kahit anong mangyari. At mapapasakamay ko ang Golden Book na iyon at sisirain ko ang Costa Nostra at ang lahat ng hahadlang sa akin.

Kaya kailangan kong manalo sa Presidential election lalo na at wala na sa daan ko ang matinding  kalaban ko sana sa posisyon, dahil mabilis ko lang syang naipakulong, and I am not feel sorry about it kahit matalik na kaibigan ko pa sya.

David Falcon is my one true friend, magkaibigan na kami since mga bata palang kami. We are so close na kahit sa pangarap na pumasok s politiko ay magkasabay kami. Noong una, ayos pa sa akin ang nangyayaring mas lagi syang angat at pinupuri ng madla. Ngunit syempre, in a story of friendship there is always one that will not be contented in his place as the shadow. At ako iyon, masyado pa kasing mabait at malinis kaya doon palang paniguradong hindi na kami magkakasundo kaya I planted something to destroy him, to destroy his good name. And thats it, sa ilang dekadang pagpaplano noon ay nangyari din, napabagsak ko ang isang David Falcon. At hindi lang doon yun matatapos sa pagpapakulong sa kanya dahil pati ang babaeng anak nya ay sisirain ko. Oh well, wala naman sana sa plano kaso masyadong pakialamera ang batang iyon kaya nakuha nya ang atensyon ko lalo na at hawak hawak nya ang isang bagay na ikakasira ko at ng lahat.

"Basta Dad, give Dominica Falcon to me.. I want to taste her first and I will do the part of killing her." -Gilmore. And finally! at napangisi ako, nakita ko rin ang sarili ko sa anak ko na matagal ko ng inaasam na makita, the devil inside.

*******************************

(DOMINICA'S POV)

"Baby.." rinig kong pagsambit ng malumanay ni Sandro habang sinusundot sundot ako.

nakahiga kasi ako at nakatalikod sa kanya, hindi ko sya pinapansin simula kahapon nang makapag-usap kami.

Nasasaktan ako, at siguro may right naman akong masaktan diba at magdrama ngayon.

Kaya hindi ko sya kinakausap dahil pagkatapos kong sabihin ang mga katagang yon ay dali-dali akong lumabas ng kwarto namin at nagtago sa garden. Doon ko iniyak lahat ng pwede kong iiyak, sobrang nasaktan talaga ako na parang sinsabi nya na ang hirap hirap kong unawain, intindihin, at worst, mahalin dahil lang sa wala akong maalala.

Bakit ano ba dapat ang maalala ko? ano ba ang gustong malaman ni Sandro tungkol sa nakaraan ko? Sa paraan kasi ng pagkakabanggit nya tungkol sa kawalan ko ng alaala ay parang may gusto itong malaman na isang bagay na sa alaala ko lang nya matatagpuan.

Hindi ba kami pwedeng magpatuloy na lang sa kung ano ang nasa kasalukuyan at sabay naming harapin ang pagtahak sa daan ng panghabang buhay na pag-iibigan? Bakit kailangan pa ng alaala ng nakaraan ko?

Hindi ko tuloy maiwasang isipin na parang ang laki laking bagay ang nakalimutan ko. At bigla na lang ako nakaramdam ng kung anong takot, ewan ko ba. Takot na bumalik ang alaala ko at ikasira na lang namin iyon ni Sandro. I love Sandro so much that its killing me in just thinking na di ko na sya makakapiling if ever man. Oo sa ngayon nagtatampo pa ako sa kanya dahil nasaktan ako sa mga binitawan nyang salita pero mapapasaan at mananaig pa din ang pag-ibig ko para sa kanya, kaya sana ganun din sya sa akin.

"Baby.. pansinin mo na ako." sambit nito at naramdaman ko na ang pagyakap ng kanyang mga braso sa aking bewang. At ang unti unting paglapit ng kanyang katawan sa aking likuran. Ramdam ko na ang kanyang hininga sa aking batok. Damn Sandro! He is seducing me, presensya nya palang,  naaakit na ako.

"Nica...." sambit nya ulit ng may paglambing at naramdaman ko ang pagpasok ng kanyang mainit na palad sa aking blusa. Pero nanatili lang akong nakapikit kunwari. Ayoko nga kasi, nagtatampo pa ako sakanya.

"Tulog ka na ba, baby.." sambit nya ulit at hindi ko napigilang hindi mapaungol ng maramdaman ko ang pagpisil ng kanyang kamay sa aking dibdib. T*nginang Sandro!

Naramdaman ko din ang pagdampi ng kanyang malambot na labi sa aking batok. At pinaulanan nya iyon ng mumunting halik kasabay ng pagpisil, paghaplos at pagkurot nya sa aking n*****s. Hayop talaga! hindi ko na mapigilang di mapalakas ang aking pagungol dahil sa kung anong sarap na hatid nito sa akin. Lalo na at nang may mangyari na talaga sa amin ay hindi ko na mapigilang hanap hanapin ang bagay na iyon simula ng umalis ito noong nakaraan para sa isang business deal daw.

"Nica, I know you cant resist me, baby.. I miss you too, so much.. Akala mo ba talaga porket hindi ako sumasagot sa mga tawag mo at hindi ako nakakatawag sayo ay nakalimutan na kita. Hindi iyon yun, marami lang talaga akong iniisip at dapat gawin kaya naspi-space out ako doon." pagpaliwanag nito, pero hindi pa rin ako humaharap sa kanya, uungol lang pero di bibigay.

"Please Nica... let's make love, baby.. I miss you." sambit nito at pumatong sa akin kaya di ko maiwasang hindi mapamulat at mapahiga ng maayos. Tinignan ko sya ng medyo naiinis kasi naman eh.

"T*ngina Sandro! Ano ba yan.." at bigla na lang akong napamura na hindi ko naman talaga gawain. Omo! napahawak na lang ako sa bibig ko.