Secrets of the Paradise (TAGALOG

Kabanata 8: BAD

KABANATA 8: Bad

°°°°°°°°°°°°°•••••••••••°°°°°°°°°°°°°

ENO's POV

NAGMAMADALING akong bumalik sa mansiyon. Pinasundo din ako kanina ni Papá. Pagkarating ko ay dumeritso na ako sa study room. Alam ko naman kasing naroon siya if he's not in the living room he will be in the his study room.

Nasa may pintuan na ako ng silid. Kumatok muna ako ng tatlong beses bago pumasok. Nabungaran ko ang Don sa harap ng mga nakatambak na papeles. Tumukhim ako para ipaalam ang presensya ko.

"Papâ." Tawag ko dito. Hindi ito nag-angat man lang tingin sa akin at nagsalita agad.

"I want you to watch closely that girl." Sambit nito.

I rolled my eyes. "Here we go again." Nagpakawala ako ng hininga.

How many times do I have to repeat my self? I don't want to involve myself to them again. Nakakasawa na. He's just using me to get close to Mj when he can make himself do it.

Masama niya akong tinignan. "Do you have a problem with it?" He watched me under his glasses.

Disappointed akong umiling. "No." Yes... I can't contradict him. He got the power, money, influence, everything. Ang isang katulad ko ay isang langaw lang sa kaniya.

"Then what's the fuss?" Tanong nito.

Really? Your asking me that? Should that be the other way around?

I know it's oblivious that he know what I sm thinking. He just wanna make me submissive to him. He want the feeling of superiority.

"Nothing." I said and march out of the room. Leaving him there, alone, without having the last word.

I immediately go to my room. Naupo ako sa may paanan ng kama. As frustration down on me.

I frustratedly ran my hands through my hair.

Fucking frustrating. This life is frustrating.

Kailan pa nga ba hindi naging ganito ang buhay ko? Maybe when I wasn't brought here. Maybe when I was still young. Maybe... maybe when I didn't met her... and get close to that girl.

Nilibot ko ang paningin sa kinaruroonan ko. Itim na makakapal at malalaking kurtina na nakatabing para hindi makapasok ang mainit na sikat ng araw. Gray walk in closet. A mixture of white, black and gray na carpet. Halos lahat na pala na nasa loob ng kwarto ko ay pinaghalong puti, itim at abong kulay.

Hindi ko namalayan na ganito na pala ka laki ang nagbago mula noon. Isang dikada na ang lumipas at marami na ding nagbago.

I became a person I never imagine I would be. The world turn upside down. May nagbago na rin sa kaniya.

Nagpakawala ako ng malalalin na hininga.

My heart contracted as our memories flooded.

Noong mga panahon na kakain kami ng mga tagpisong mangga. Yung gamot-gamot na pinapakain niya sa amin dahil gusto niyang maranasang mag-alaga dahil daw palaging siya ang ina-alagaan.

Wanting to make us feel better. Pero pag siya ang nagkakasakit, ayaw magpapakita. Sinusolo lahat.

She's just so selfless. An adorable demanding little brat doctor.

Napahawak ako sa sintido.

Mahirap ang pinapagawa sa akin ng Papá. Given our first meeting from the accident, it's messed up. All messed up.

Siguradong mapaparusahan ako kapag nalaman niya na galit ang pinapamatyagan niya sa akin.

He's so obsessed with this little girl!

Hindi ko alam saan nanggaling iyon. Pero base sa mga haka-haka ay magkamukha daw ang babaeng apo ng pinakamakapangyarihang pamilya sa isla.

Though, wala na akong balita sa kanila. Wala na din naman daw nakitang mga malalapit na kamag-anak ang angkan. Lahat daw sila ay pumuntang ibang bansa.

Bumukas ang pintuan ng kwarto ko and the lights from the lobby illuminated my room. Sumungaw sa pinto ang ulo ni Mamá habang nakawak sa hamba ng pinto.

Inangat ko ang paningin mo mula sa laptop. I was doing some reviews and advance reading. Baka magbago ang isip ni Papá at pag-aralin ako. Though, I had enough time for that. Mga isa't kalahating buwan din naman bago ang pasukan.

"Yes, Mamá?" I said, acknowledging her.

Unti-unti siyang pumasok sa loob at sinirado ang pintuan. Kalkulado at may pag-iingat na humakbang papunta sa pwesto ko.

"You will gonna do it right?" Her voice was hopeful. I hate to break it needs to. Even if my answer will be a question, she knows me more.

"Maybe..."

Tinuon ko na lang ang paningin ko sa laptop. Moving cursor or just scroll down and up, and again. Parang hindi rin naman pumapasok na ang mga binabasa sa utak ko.

"You want me talk to your father?"

"No need, Mamá. I can handle this. It's just one of those he want me to do for the past years though... maybe." Nagkibit balikat ako dito.

"Want me to look at her first? Para na rin mapabilis 'to and–" pinutol ko agad ang pwedeng idagdag niya.

"No." I firmly said, with conviction in my voice. "I can watch Mj by myself."

MJ's POV

"MJ!" Mabilis akong lumingon kung saan nanggaling ang tinig. Nakita kong kumakaway ang isang balingkinitang babae kasama ang isa pang babae. Patakbong tinungo nilang dalawa ang kinaroroonan ko.

Nang marating nilang dalawa ang kinaroroonan ko ay agad ko silang sinuway. "Huy, tangina 'to. Masasagasaan kayo niyan!" Ani ko.

Nginisihan lang ako ng ni Danica sabay kapit sa braso ko. "Shh! Don't ya worry mommy! Hindi kami na sagasaan, okay?" Sabi niya at saka iginiya kami sa looban ng palengke. "Tsaka alam ko namang nagmamadali ka. So here we go."

"Mj, may point siya." Sang-ayon naman nitong si Jeanne. "Minsan ka lang naman mag maaga sa pag may gala."

Matalim ko namang binalingan ng tingin si Jeanne at pina-ikot ang braso sa leeg. Forming it like making her choke.

"Isa ka rin, e, no. Kung nasagasaan kayo? Bakasyon pa man din ngayon. Madaming sasakyang dadaan dito. Lalo na't nasa sentro tayo." Tinuro ko ang dinaanan nilang sementadong daan.

Kakatapos lang ma reconstruct ng mga roads ng buong isla. Galing sa port ay one lane lang ang sasakyan. Bawal din ang kung saan-saan lang dumadaan. May mga police officer, mga traffic enforcer at mga tanod na nagbabantay sa mga intersection para walang lituhan sa mga bagong saltang mga taga siyudad.

"Mabuti na lang at wala pa yung mga nakatuka ay wala. Kung hindi lagot kayo, nako!" Pangaral ko sa dalawang 'to.

"Ito naman, sorry na. Diba, Je, manlilibre ka?" Nilingon ni danica si Jeanne kaya nilingon ko din ito. Libre daw, e.

"Luh?! Anong libre? Wala pa akong allowance, no. Tsaka, magdiet ka nga. May bilbil ka na." Ani jeanne.

Humagalpak ako sa tawa. "Giatay! Buto't balat na nga iyan, may pa diet-diet ka pang sina-suggest diyan!"

Mas lalong sumimangot si Danica. Tawang-tawa naman kaming dalawa ni jeanne.

Padabog na binitawan ni Danica mula sa pagkakahawak ang braso ko. Natatawa parin ako sa reaksiyon niya pero nilalabanan ko ang tawa ko ngayon. Si jeanne naman ay mukhang nakarecover na mula sa tawa, pero may multo ng ngisi ang mga labi.

Matagal na kaming magbe-best friend. Simula siguro nung elementary, sabi nila. Hindi din naman ako sure kasi na aksidente ako.

Simula siguro noong nagising ako sa ospital ay sila na ang nakakasama ko.

Unti-unti rin namang bumalik ang mga ala-ala ko pero hindi lahat. I'm not fully recovered. Yun ang sabi ng doctor. Kaya nga kailangan kong magpa check up any time ko gusto, basta merong bisita once a year.

Si Danica ay bubbly. Yun ang first impression ko... hanggang ngayon pa din naman, kaso lumala. Siya yung kasama ko sa mga kabaliwan. Si jeanne, siya yung ang neutral sa amin. Taga advice, leader, taga suway sa amin. May rule nga ang nga magulang namin na pag may galaan kailangan nandoon kaming tatlo.

Kaya siguro ako mas lalong naging dependent sa kanila. May kaibigab rin naman ako, mga kaklase kadalasan. But whenever I find the comfort I have with this two... bumabalik parin ako sa kanila.

I just can't find that on others. Parang inukit na talaga ni Papa God iyon sakin.

Kinuha ko ang inorder kong isaw at dynamite sa suki naming street food vendor. Kadalasan sa tapat ng mga schools ito naglalagi tuwing school days, pero pag wala ay nasa palengke.

May sarili kasing mga pwesto ang mga kainan. Kasama na doon ang street food vendors sa nilaanan ng pwesto. Isa iyon sa mga proyekto ng mga Costodio. Kahit siguro tiwali sila ay may nagawa din namang tama.

"Magkano po lahat?" Tanong ko. Halos hindi ko na mabigkas ng maayos ang tanong ko dahil sa dami kong nginunguya. Halos wala na ngang mapaglagyan ang bibig ko.

"260 lahat, neng." Sagot nung tindero.

Halos masuka ko lahat ng kinain ko sa mahal ng kinain ko. Naubo tuloy ako. Pati rin ang kasama ko naubo rin.

"Putcha, dre, ang mahal. Bakit ang mahal?" Tanong sa akin ni jeanne. Napahawak pa sa lalamunan dahil nabilaukan.

Siya kasi 'tong manlilibre kaya nabilaukan din kaso hindi ganun kalala sa akin. Nalunok ko kasi ang buong dynamite sa gulat.

Dali-dali kong kinuha ang hawak na Danica na plastic cup sa isang kamay. Umiinom na ng tubig, nabilaukan din. "Hindi ko alam je." Habol ang hiningang sabi ni Danica. Tinapon niya sa basurahan ni manong ang ininuman na plastic cup.

Mukhang nakarecover na sa pagkabulunan. Ako naman ay naghihingalo na dahil hindi pa natulakan ng tubig ang nalunok.

Agad kong hinablot ang hawak na plastic cup ni Danica sa isang kamay nito. Dali-dali ko itong nilagok. Only to know that it is one wrong move.

Tangina! Amoy suka! Lasang suka! At higit sa lahat suka!

Yawa. Dinagdagan pa ang kalbaryo ko nito.

ALUMPYLOVESTORY

All rights reserved 2022.

Ika-walong Kabanata, BAD.