“Kumalma ka nga, Erica. Bakit ka ba takot na takot?" tanong ni Myra na imbes ay matakot din gaya ko, tumalim pa ang tingin niya sa kotse; ‘yong tingin na parang tumatagos ang paningin niya sa loob.
Tinapik-tapik niya rin ang kamay ko at sandali akong sinulyapan, “dito ka lang,” sabi niya at patakbong pinuntahan ang kotse.
Hindi ko na siya nagawang pigilan pa. Ang bilis niyang nakalayo at ang bilis niya ring narating ang kotse. Talagang tumayo pa siya sa harap nito.
Napatakip na lang ako ng bibig habang nangangatal ang buong katawan. Paano kung mawala sa sarili ang sakay ng kotse na 'yon at sagasaan niya si Myra? Minsan wala talaga sa lugar ang tapang niya. Naghahanap siya ng ikapahamak niya.
Maya maya ay kinatok na niya ang salamin ng kotse na kaagad namang nagbukas ng bahagya. Hin
