CHAPTER 33
Zaydel is holding my hand so tight, mabuti na lang at hinawakan niya ito kasi hindi matigil ang panginginig ng buong katawan ko. Kung hindi dahil sa kanya ay malamang kanina pa ‘ko natumba dahil sa panghihina. Sobrang bigat ng dibdib ko, pakiramdam ko ay isa akong time bomb na sasabog sa takdang oras.
“Oh? You’re going already? Hindi ba kayo kakain dito?” Salubong sa ‘min ni Tita Mabel. I bit my lower lip, bumaba rin ang tingin ko sa sahig. Itinago ko ang kamay upang hindi niya makita ang panginginig ko.
When I opened the vault kanina, I found a wooden box inside. Kinuha ko ang box, I have it with me now pero hindi ko pa nabubuksan. Kahit papaano ay may konting hinuna na ‘ko. Naisip ko na ito rati, at sana lang talaga ay mali ang naiisip ko. Hindi ko alam kung dapat ko ba siy
