SA MABILIS na pagtakbo ng mga araw ay hindi namalayan ni Markus na unti-unting lumalambot ang mabangis at mailap na itim na oso. Bagay na sumorpresa sa kaniyang sarili kung paanong ang akala niyang imposible ay posible pala. Kasalukuyan siyang nasa gitna ng kapatagan nang hindi niya namalayan ang paglapit sa kaniya ng itim na oso. Ang buong akala niya ay masisilayan niyang muli ang matutulis na pangil nito na madalas niyang makita no’ng nakaraan. Subalit, kakaibang awra ang ipinakita nito bilang pag-amo nito sa kaniya.
Sa katunayan, siya ang inobliga ni Betina na magpaligo sa itim na oso nitong mga nakaraang araw at aaminin niya na hindi naging madali ang kaniyang pinagdaanan para mapaamo ito.
“Mahal kong oso, may kailangan ka ba kung kaya ikaw ay napalapit sa akin?” mahinahong pagkakata
