Pakutkot, Congressman

CHAPTER 17

CHAPTER 17

Kiray's PoV

“Totoong diamond ring ito, Kiray. Wedding ring ng namayapa kong Mom.”

“Ah.. A-alex.. bakit?” nauutal kong tanong dahil bakit ako pinakitaan ng totoong diamond ring ni Alex?

“Magpapakasal ka ba sa'kin? If you would say ‘yes’ gagawa agad tayo ng baby…”

Nakatulala na lang ako sa kanya. Hindi ko alam kung ano ang isasagot. Bakit ang bilis? Bakit siya nagmamadali? Bakit parang totoo? Baby na ba talaga?

Nakita ko ang determinasyon sa kanyang mga mata, seryoso siya sa mga sinabi niya. Tumango ako dahil hindi ko kayang magsalita. Naumid ang aking dila sa kaba at pagkabigla.

“Please, say ‘yes' Ms. Krizah De Masupil,” pakiusap ni Alex pero parang nang uutos. Masyadong ma-awtoridad ang kanyang boses. Ang mas lalong nakakagulat ay tinawag niya akong Krizah, ang tunay kong pangalan. Ganito ka-seryoso si Alex.

“Yes, Alexander. Oo, pumapayag ako,” tuwid kong sabi. Hindi nauutal. Buo na rin ang loob ko. Ito naman talaga ang gusto mo, ‘di ba, Kiray? Ang magkaroon ng anak? Si Alex, isang kongresistang hindi corrupt. Husband material. Bagamat bisexual, mahalaga pa ba ‘yon? People change. I know Alex will change, gagawin ko ang lahat para maging isa siyang tunay na lalaki. Ito kasi talaga ang pinaka malaking dahilan ko kaya natatakot pa akong gawing totoo ang lahat, ang pagiging bakla niya. Paano kung biglang isang araw ay marealize na naman niyang lalaki talaga ang gusto niya? At least, kung dumating man ang araw na iyon, madali pang makawala sa pekeng kasal.

Isang matamis na ngiti ang tugon ni Alex. Muli, hinalikan niya ako sa labi. At dahil nasa gilid lang kami ng daan, agad din siyang bumitiw bago pa kami makarating sa kung saan pa man.

“We'll save it sa honeymoon natin,” bulong niya matapos niyang humalinghing. Sinimulan niyang buhayin ulit ang sasakyan at hinatid na ako sa aking bahay.

“Huwag ka na magpuyat, from now on Barbie doll. You have to rest and prepare para sa kasal natin,” paalala niya at ngumiti habang hawak ang kamay ko.

Isang matamis na ngiti lang ang tugon ko dahil sa totoo lang, wala pa ako sa wisyo. Parang nasa ulap pa ako at hindi ko alam kung anong mararamdaman ko. Napakabilis ng mga pangyayari.

Dumating na rin rin ang araw ng aming secret wedding ni Alex.

Hindi ko akalaing darating ang araw na ‘to. Nakatayo ako ngayon sa harap ng isang maliit pero maaliwalas na function hall sa city hall. Malinis ang puting kurtina sa likod ng officiating table na napapaligiran ng napakaganda at bonggang floral arrangement sa paligid. Siguradong pinaghahandaan talaga ni Alex kahit simple at sikreto lang ang kasal naming ito. Tahimik pero ramdam ang bigat ng mga matang nakatingin sa amin na hindi lang basta commoner kundi mga kilalang personalidad.

Nandoon si Cong Vito na nakangiti at tila natutuwa sa eksenang ito. Si Cong Conrad naman ay yumukod pa sa akin nang pasimple, para bang sinasabing “relax ka lang.” Sa tabi niya ay si Secretary Helianna na hawak ang iPad niya. Nasa gilid si Atty. Athena, ang Chief of Staff, seryosong nakatingin na parang nasa official event talaga. Sa dulo ng hilera ay nakangiti si Mamang Adel, at naroon din ang tatay ni Alex na si Ginoong Jack Catacutan na magiging father-in-law ko na. Pekeng byenan. Medyo nakaka-konsensya dahil alam kong gustong-gusto niya nang magka anak si Alex pero alam kong madi-disappoint namin siya kapag nalaman niyang peke ang kasal. Hindi bale, totoo naman ang apo. Eventually, who knows at mauuwi rin kami ni Alex sa totoong kasal kapag nag work out ang kasal-kasalan namin.

Suot ko lang ang isang simpleng puting dress na binili namin ni Alex sa mall. Walang masyadong magarbong design at palamuti, maliban sa manipis na lace sa laylayan at sa dibdib. Wala ring belo. Gusto ko lang maging presentable, kahit alam kong hindi ito totoong kasal. Si Alex naman ay… grabe, I can't find the right words to compliment how stunning he is. Modern barong na kulay cream, medyo slim fit kaya litaw na litaw ang malaki niyang braso na alaga sa gym. Ang gupit naman niya ay clean cut na sleeky. Ang gwapo. Ang bango bango. Ang linis linis niyang tignan.

“Handa na po ba ang bride at groom?” tanong ng magkakasal, isang matandang lalaki na naka-puting long sleeves at medyo napapanot na.

Nagkatinginan kami ni Alex. Nakikita ko sa mga mata niya ‘yung tipong hindi ko mabasa, napakaseryoso niya, pero may halong lambing. Alam kong kabado-bente talaga siya. Tapos ay tumango siya.

Sinimulan na ng solemnizing officer ang seremonya. “Nandito tayo ngayon upang saksihan ang pagsasama nina Congressman Alexander Catacutan at Binibining Krizah De Masupil.” Napalunok ako dahil malapit na akong tawagin na “Ginang Catacutan.”

Ang bilis ng pangyayari, ang bilis ng seremonyas. Ginang na nga ako. Asawa ni Congressman Alex Catacutan.

Dumating na ang parte ng vows. Ako ang naunang magsalita. Hindi ko na na-rehearse pa ito dahil nagmamadali kami ni Alex. Gusto ko ngang isipin na gandang ganda talaga siya sa akin at ayaw niya na akong pakawalan kaya ganito kabilis ang mga pangyayari sa amin.

“Alex… kahit alam kong kakaiba ang sitwasyon natin ngayon, nagpapasalamat ako na pinili mong ako ang kasama mo rito. Hindi ko alam kung anong naghihintay sa atin bukas, pero ngayon… masaya ako na kasama kita. The first time I saw you, na … na love at first sight ako. At nasabi ko sa sarili kong… kung mag aasawa at magkaka- anak man ako, gusto ko ikaw at sa'yo ‘yon. Sa'yo ko nakikita ang future. Ang isang masaya at matatag na pamilya. Isang haligi ng tahanan na kaya akong protektahan at mahalin… I love you, Alex.”

Tumagaktak ang pawis ko sa wedding vow na yun. Mabuti nga at nasabi ko ang mga katagang iyon. Nakakahiya man aminin pero parang confession ko na rin. Funny, nauna ang kasal namin ni Alex bago ako mag confess. Totoo naman ang lahat ng sinabi ko kahit pa… peke lang ito.

Pagkatapos kong magsalita, ngumiti si Alex at bahagyang tumango. Humawak siya sa kamay ko. Hindi ko alam kung bakit, nanginginig ang kamay ko. Sa isang linggong pag-ibig namin ni Alex ay palagi naman kaming magka hawak-kamay. Pero sa pagkakataong ito ay kakaiba. Hindi na bilang mag beshy kundi bilang mag-asawa.

“It’s now my turn Mrs. Catacutan,” sabi niya at kinikilig ako dahil tinawag niya akong Mrs. “Kiray… I have so many things to say. Hindi ko alam kung paano sisimulan. Sa lahat ng gulo sa paligid ko, ikaw lang ‘yung safe place ko, parang tahanan, my haven. Ayaw na kitang pakawalan, Kiray. Gaya ng sinabi mo, sa'yo ko rin nakikita ang future. Ang magiging better half ko. Ang magiging ina ng mga anak ko at makakasama sa hirap at ginhawa. I love you too, Kiray… and I mean it.”

Parang biglang tumigil ang oras. Hindi ko na namalayang tumutulo na pala ang luha ko. Kahit alam kong scripted ang kasal na ‘to pero bakit parang totoo?

“I now pronounce you… husband and wife,” wika ng solemnizing officer. “You may kiss the bride.”

Dahan-dahang lumapit si Alex at ramdam ko ang init ng hininga niya na amoy mint. Pinulupot niya ang kanyang mga bisig sa aking bewang. Hinalikan niya ako sa labi. Pati ang halik niya ay seryoso. Iba ang pakiramdam. Parang walang halos lust, bakit lasang totoong love?

Isang masigabong palakpakan ang dumagundong sa bawat sulok ng function hall ng city hall matapos ang halik na yun.

Paglabas namin ng city hall, ramdam ko pa rin ang kabog ng dibdib ko, hindi lang dahil kinasal na ako kay Cong. Alex Catacutan, kundi dahil sa paparating na first night namin. Nasa loob kami ng black SUV, heading straight sa isang five-star hotel sa Makati. Tahimik si Alex, nakahawak sa kamay ko, habang ako naman ay pilit na pinapakalma ang sarili.

Pero biglang nag-vibrate ang phone ko sa bag. Kinuha ko ito at halos mahulog sa sahig nang makita ang pangalan sa screen. ”Mar.”

Si Mario Monteverde. Ang ex ko. Ang taong muntik nang durugin ang pagkatao ko nang mahuli ko siyang nagche-cheat. Kainis! Hindi ko pala nabura ang number niya sa phone ko. Hindi na kasi ako masyadong gumagamit ng text dahil puro na social media ang way of communicating ngayon.

“Kiray, sorry sa lahat. Miss na kita. Can we talk?”

Parang sinuntok ang sikmura ko. Pinilit kong hindi mag-react, pero hindi mapakali ang mga daliri ko. Bakit ngayon pa? Sa gabing ito pa?

“Are you ok, Love?” tanong ni Alex, lumilingon saglit.

“Uh, oo. Customer ko, gusto magpakutkot,” pagsisinungaling ko. Pinatay ko ang screen at ipinasok ulit sa bag sa sobrang taranta ko. Bakit ba ko ginugulo ng damuho na iyon?

Pero habang binabaybay namin ang EDSA, pakiramdam ko ay may kumakalikot sa utak ko. Ang halimuyak ng pabango ni Alex, ang init ng kamay niyang nakahawak sa akin, lahat dapat ay nakaka-excite. Pero sa halip, parang hinihila ako pabalik sa nakaraan. Bwisit ka talaga Mario. Bakit ba ayaw mong patahimikin ang buhay ko?

Pagdating sa hotel, sinalubong kami ng concierge, may champagne sa suite, at may petals sa kama. “Welcome, Mr. and Mrs. Catacutan,” bati nila. Ngumiti ako, bakit ko ba inaalala ang damuhong dimunyu na ‘yon? Nasa mabuting kamay na ako ni Alex.

“Relax muna tayo. Kanina pa ko nag iinit,” sabi ni Alex.

Nang makita ko ang napakalaking kama, muling nabuhay ang kaba sa aking dibdib. D'yan namin gagawin ang unang attempt namin sa aming Baby De Masupil-Catacutan.

Habang nakatulala pa ako sa kama, naramdaman ko ang pag yapos sa akin ni Alex mula sa likod. Lalo akong nanigas sa kinatatayuan ko nang maramdaman ang init ng buga ng kanyang minty breath sa aking leeg. Dahan-dahan niyang ibinaba ang zipper ng wedding dress ko sa likod. Kusang nalaglag ang damit ko sa sahig. Pati ang bra at panty ko ay hinubad niya rin. Nanatili akong nakatalikod habang siya naman ang naghuhubad.

Hinila ako papunta sa malaking bathroom. Nakakamangha ang laki at engrande ng VIP bathroom ng isang five-star hotel.

Nakahanda na ang aming warm bath with essential oil at red rose petals sa jacuzzi. Sabay naming nilublob ang katawan sa maligamgam na tubig.

Ang init ng palad ni Alex sa hita ko, ang halik niya sa leeg ko, unti-unting tinutunaw ang kaba. Sabik na talaga siyang magka anak.

Lumapit siya sa akin at hinalikan ako, Kapwa na kami nag iinit kaya kusa ko nang hinawakan ang higanteng kabute na minsan niya nang pinahawak sa akin. Habang siya naman ay dahan-dahang sinasalat ang aking basang-basa na kipay. Of course, nakababad kami sa tubig.

Nang nasa kalagitnaan na kami ng kasarapan ay tumigil na siya. Tumayo na siya at niyaya na akong lumabas ng bathroom. Pagkalabas namin ay binuhat ako ni Alex. Ito yung literal na buhat na bagong kasal.

Tapos ay hiniga niya na ako sa kama. Nahihiya ako sa titig niya sa hubad kong katawan. Kaya isinara ko ang aking mga hita at umiwas ako ng tingin. Pati ang dibdib ko ay tinakpan ko dahil matapos niya akong titigan sa aking mga mata ay sa dibdib ko naman pababa sa aking hita.

”You’re so pretty Kiray, bakit ka nahihiya? You should flaunt your gorgeous body.., pero syempre sa akin lang. I, your husband.”

Nanindig ang balahibo ko sa sinabi niya. Ang sarap pakinggan ng ‘husband’. Wala na akong masabi pa lalo at pumaibabaw na siya sa akin. Siya ang kauna-unahang lalaki na naka kita ng hubad kong katawan kaya ako ay nahihiya.

Itinaas niya ang magkabila kong pulsuhan sa aking ulunan at dito aiya kumapit. Ahh ang sarap ng dumampi ang mainit niyang balat sa aking katawan. Ang matigas niyang dibdib sa aking dibdib, iba ang pakiramdam… nakakalib0g.

Naghalikan ulit kami at nang pababa na ang kanyang halik sa aking leeg ay bumitaw na siya sa aking kamay. Ang dibdib ko naman ang kanyang nikaro laro. Nilamas lamas at sinupsop. Napapa kagat-labi ako sa sarap at napapikit dahil bumaba na sa aking puson ang kanyang halik hanggang sa binuka niya na ang aking mga hita.

Ayokong dumilat, nahihiya ako dahil alam kong nakatitig siya sa akin at pati sa aking kipay na kalbo. Hindi naman masyadong halatang pinaghandaan ko ang kasal at honeymoon namin.

“Nice waxed pvssy. Nakakatakam.”

Nakapikit pa rin ako at naramdaman ko na ang kamay niyang bumulatlat sa aking pvssy, tapos ang dila niya na dumadampi sa aking c**t. Inikot ikot niya ang pag dila sa kaselanan ko. Ahh sarap. Naibuka ko tuloy ng mas maigi ang mga hita ko para lalo pa niyang kainin. At mas lalong sumasarap habang tumatagal. Napakapit ako sa kanyang ulo at nagpakawala ng isang halinghing. I can't help it. Ang sarap ng dila niya.

Pero… nag vibrate ang phone ko na nasa gilid ng kama.

Napa dilat agad ako at nataranta. Baka si Mario na naman ang nag text. Pero bago ko pa maabot ang cellphone ko ay kinuha na agad ito ni Alex.

Binasa niya. At kita ko kung paano tumigas ang panga niya at nagsalubong ang kilay.

"Alam kong niloko kita, nasaktan… pero alam kong mahal mo pa rin ako. Bigyan mo ako ng isa pang chance, Nagbagong buhay na ako."

Binasa iyon ni Alex ng malakas.

Bumalik ang tingin ni Alex sa akin, mabigat at malamig. “Mahal mo pa rin siya?”

“A-Alex, Love, hindi, ” pero huli na. Hinalikan niya ako, pero hindi na iyon ‘yung banayad kanina. Mabigat at may diin. Parang gusto niyang burahin lahat ng alaala ko kay Mar gamit ang labi niya.

Hinila niya ako papalapit, ang mga kamay niya ay parang bakal sa bewang ko. “Wala ka nang ibang iisipin kundi ako, Kiray,” bulong niya in his deep manly voice at puno ng possessiveness.

At sa gabing iyon, ang unang halik ng pagiging mag-asawa namin, na dapat puno ng lambing ay naging isang matinding pag-aangkin.

Hindi ko akalain na ganu'n pala ka halimaw si Alex sa kama. Parang hindi first time. Parang new year, naka sampung putok.

ABANGAN ANG SUSUNOD NA CHAPTER….