CHAPTER 5

3497 Words
KALIA “Ano yan?” sabat ni Mauris sa ginagawa ko. “Checking something.” finding who's next. “Hindi ka ba pupunta kay tita Lilaine ngayon? It's weekend, and—” I don't care. We're not here to deal with that. Hinarap ko ito at ipinakita ang papel na may ginuhit ko. I found him, the guy who's holding a sharp metal blade on tip. Ngunit hindi ako pamilyar sa suot nito. “Who's that?” takang tanong pa nito. “I found him. I only know about his attire but not his appearance.” and I doubt that this user may possibly know us and help us from that terror attack, but impossible he could just be there and help us without as return. I'm in disillusioned to explain more to Mauris. Hindi niya talaga makukuha ang sinabi ko kung hindi nito napansin ang lalaking tumulong. He is the reason why I saw a chance. There's a two side come quickly in my mind. If that user know us, we both Mauris needs to be aware further because it either he's an angel or a devil came from inferno to visit and take that circumstance as his or her advantage to be noticed. There's a one person pop up in my mind where I actually can hear the beat of my chest that it is pointing him. Hindi ko lang ma-aktuhan sa tamang anggulo dahil sa pa-iba-iba nitong mga kilos. “He's cool.” she commented. I grab the copy from her hand and look at the person I worked on. It has a masked, an ordinary but I can see it is colored dark as the night bloom and conquered the sky as dark night. “He's dangerous.” bulong ko sa kawalan bago ko tinuklip ang sketch pad na ginamit ko bago sumunod at umasinta sa maliit na board gamit ang hawak kong dart. There's a thought from otherwise I can confirm by this night but it take time before I conceal him from his shelter. Mainipin ito, walang pinapalagpas na kahit na anong klaseng palabas, basta sugod lang ito ng sugod gamit ang mga metal nitong baraha. I see him. His eyes colored red that night but it collapsed and turn off. Doon ako mas lalong napa-isip. Kung walang mga nakasagabal na bala ay may pag-asang malapitan ko ang lalaking iyon. “Sandali, parang kilala ko ang lalaking iyon.” napahinto ako matapos nitong sambitin iyon. “Ayt, hindi. Mali pala.” napakamot pa ito sa batok bago muling naglakad palabas. Sumunod ito sa akin at nagtungo sa sasakyan. Today, we are going to tita Lilaine's house. May itatanong daw ito sa amin tungkol sa mga balitang may nagkalat na mamamatay tao sa labas at umaatake tuwing gabi. Umupo ako sa pang-isahang upuan habang ibinuklat ang magazine na nasa harapan namin. Pagkalapag ni tita Lilaine ng mangkok na may lamang mga chips at isang pitchel ng juice, umupo ito sa gitna na katabi ni Mauris. “You know why you're here. I called you to warned you guys, especially you both are girls. Don't underestimate what those outsiders can do, dahil may hawak silang alas para mawalan kayo ng malay at pili lamang ang maaalala niyo.” pag-uumpisa nito. “Papaanong nagkaroon ng mga ganiyang nilalang dito?” sabat ni Mauris. She bite the chips as the crunches of it sounds verbal. Kinuha ko ang isang mangkok na may laman ng sawsawan at kumuha ng chips. I lick my finger before facing them. Tumingin ako sa balitang nagpapalabas sa telebisyon. That was the person has been slayed yesterday. Sila rin iyong malalakas ang loob dahil sa ginawa nila, namatay sila. Hindi kabilang sa misyon namin ang pagpatay ng mga ganiyang tao ngunit nagiging salungat na ito sa daanan ko. Their horn should be cut as their life being snatched away. “That kind of killing structure should be more look clean dahil kung mananatiling inaapoy lang ang katawan ay parang nag-iiwan ng ibidensiya. Maraming paraan ng pagtago ng bangkay sa malinis na paraan. Let me tell you this, digging up from ground won't make it but when you used casket will also make a sound if the person are alive. You must to see for a proper placed where the significant culprit from other hand to passed the body on them. That's the way to decrease those malevolent creature in this land.” I like it. Did we failed? “Once the tape locked off, we—uh the other culprit will investigate it because of the footage. All the entire mark from the body of the killer endeavor to be concealed. Used gloves, gauntlets, nor make a complex finger print, then.” Mauris implored. “Just take care, ladies. Sinabihan ko na rin ang mga magulang niyo na kung sakali ay sa kanila na muna kayo dumiretso sa pag-uwi.” sambit ni tita Lilaine. “I'm going to my meeting now, ladies. I need to leave you here. Remember to be aware, used your instinct because those persons characterized strange skills,” habol pa nito. “Blake is calling.” walang ganang sabi ni Mauris bago kinuha ang phone nito at lumayo pa ng bahagya. Napatayo ako matapos marinig ang palikha ng tunog sa labas. Bumaling ako kay Mauris dahil sa biglaan ngunit sabay pa. I look at her as I made a signed that I'll just welcome the person behind that knocks. “... Hon” Hinawakan nito agad ang braso ko bago siniil ang mga labi ko. I felt him dragging my arms up to his shoulder as he pinned me against the wall. Napasinghap ako ng bumaba ang mga halik nito sa leeg ko. I grip to his nape while his small kisses made a sound. “Kalia, Blake is here—oh god!” He turn the kisses more deeper and suck the low part of my neck. Mariin ko itong hinawakan sa dibdib at sinusubukan itong mailayo sa akin ng daluhin ako ng mga labi nito at pinatagal pa ang ginawa nitong paghalik sa labi ko bago sumagi sa isip nitong may kasama kami. “Daron,” he hold my arms as he enfold his arms to my waist. “I'm here for my wife. Kung wala na kayong gagawin, maaari ko na ba siyang kunin?” pinisil ko ang tagiliran nito. “You can't, we still need to make a memories here.” rinig kong sabat ni Blake mula sa likuran namin ni Daron. “Show me your rights, then.” nakangising hamon pa ni Daron sa kaniya. Dumapo ang paningin ko kay Blake at sinuri ang kabuoan nito. Basa pa ang buhok nito, nakasuot pa ito ng shirt na kulay maroon habang ang short nito ay napaka-simple ngunit limitaw sa kaniya ang inaasam ng mga kababaihan. He was too fat before yet it turned opposite now. He looks more cool, he become handsome, still his behavior did not altered as how his physical appearance did. Natigil ako sa pagsuri dahil sa biglaang paglapat ng mga labi ng lalaking hindi marunong makaramdam ng hiya sa mga kasama namin. After he planted a kiss, he smile and look at my eyes. His lips curved. Hinawakan ko ang likod nito pagkapulupot ko ng braso ko. His teased runs out of my nerves that I cannot be able to catch it and control my self to pinch him more. “She's my friend, so I have the real rights than a faked person who's here because of selfishness.” Blake vulgarly expressed how his impression towards Daron's deeds. “Ako naman ang magpapalit ng apelyido niya. She's mine and the entire rights are only in me. You see this, it symbolized she's mine from the top to bottom. Just maintain your fvcking ass be hanged there and watch us, moron.” mas lalo kong hinigpitan ang pagkakasakmal ko sa likuran niya dahil sa pagturo nito sa leeg ko. “That's abrupt,” “We're going. You're too noisy.” mariin na wika ni Daron bago ako hinawakan sa balikat at hinila na papalayo. “Daron. We're going to make our assignment.” reklamo ko at mabigat na paglakad ang ginawa ko. “We'll have our date.” sabat pa nito. “We so too.” “You're mine and I'm truly yours, I have your rights in me.” matigas na untag pa nito at binuksan ang pinto. Hinarap ko ito at nakapameywang na nakatayo. I heaved a sigh before returning back my eyes on him, especially to his glossy yet soft lips. Pumikit ako na kasunod naman nang mahina nitong pagtawa sa kabila ng kabang nararamdaman ay nagawa pa nitong tumawa sa harapan ko. “You can have me, hon. Don't worry.” Tumalikod ako at pabalang na binuksan ang pinto. I was about to step when I stopped as he lingered and pasted his hands to my waist. He makes me turn over, I saw his face looking so good as always while his lips plainly tempting me to coach and gouge it. “Them or me?” “Them.” Hinapit nito ang bewang ko at kaagad na siniil ang labi ko. He pull me through my waist close up to his as he deepen the kisses which drowning me more as I'm losing my own breath. He open his mouth and averagely produce an amount of air inside my mouth. He used his tongue to knock to my lips while my arms already ran around his nape and to savour his colored kisses. Nagpalabas ako ng isang mahabang hangin sa pamamagitan ng pagbuka ng bibig ko na naging pagkakataon naman nito na ipasok at sakupin ang looban ng bibig ko. His fingers roam up to my cheeks and roll down to my jaws. Nanatili ang palad nitong nakahawak sa baba ko na parang inaalalayan nito ang sarili upang hindi na mas lumupit. “Them or me?” he husky asked with a little gap distance before our lips meets again. Them. Iniwas ko ang tingin ko at bahagya pa itong nilingon matapos mapansin ang mabigat na hanging lumabas sa ilong nito. He feel so devastated. He looks frustrated. “Them or me—” natigil ito sa pag-ulit sa tinatanong nito ng tumingkad ako at siniilan ng halik ang bibig nito. I closed my eyes as I felt his lips turn up. He is smiling. I'm under his kisses and let him pursue to deepen it more even I'm too obvious that I'm looking forward to his glittering lips. I follow every kisses that meets my lips. I did let him seize my lips and taste the affection planting in my flesh. He catch my lower lips and bite it as his tongue come out and full of lust lick my lips on top before he include it a little force and slide it inside my mouth. I could feel his palms falter to my back. I halted but the kisses keeps on going. Napa-atras ang mukha ko upang mapalayo na ngunit hinabol pa nito ang mga labi ko at muling sinakop at hindi hinayaang makalayo. “Them or me?” “Them.” kaagad akong pumasok at kinabit ang seatbelt matapos kong makita ang mga mata nitong matalim na nakatingin sa akin habang ang makakapal nitong kilay ay nakakunot na. “I thought we're going?” tanong ko pa sa kaniya. Muli kong binaklas ang seatbelt at umatras pa ng bahagya sa upuan. Humawak ako sa harapan at sinalubong ang mga tingin nitong nilulusaw ako. “You're just staying there.” mahinang tugon ko bago pa man nito maikabit ang kamay nito sa likuran ng ulo ko at sunod na idinampi ang labi nito. Mabilis iyon, hindi ako naka-kurap ng muli nanaman nitong ilapat ang labi nito hanggang sa maging ulit-ulit ito na parang ayaw na nitong tigilan ang mga labi ko. Pinakawalan na nito ang labi ko at aatras na sana ng muli nitong hinawakan ang likuran ng ulo ko at biglaang inilapit sa bibig nito. His breath were so vivid, it says something through the air we both sharing as our breath marvelously holding back. “You're beautiful.” my chest pounding every time he says that sentence to me. I feel like he is praising me and that makes me soft. You're making me as pompous woman, Daron. Before my lips formed a smile, he directly seek for my lips and relish it again. Parang walang katapusan nitong inilalapat ng paulit-ulit ang mga labi nito. My both arms folded as I placed it to his shoulder to support me. Your lips attracts me. My mind bragged. From : Devil Mr. Valero. Shot it! Napahinga ako ng malalim matapos matanggap ang mensaheng ipinadala ni Devil. Kakatapos pa lang ng isa sa mabigat na kaso ang tinapos namin ni Mauris kagabi. There's really no rest attached upon us. Parang binabayaran kami kapalit ng pag-sunod namin sa mga sinasabi nito. Binalik ko ang phone sa bag at pinatay iyon upang hindi mapansin ni Daron. Tuloy-tuloy ako sa pagkain at hindi hinayaang masagi ng isipan ko ang misyon na iyon. I'm longing for this kind of bond. I'm missing this time. Nagpaalam ako sa kaniya na kailangan kong mag-restroom. I gazed to my phone's screen and sent a brief massage to Mauris. Kailangan ko itong masabihan para sa mamaya. Glimpse of someone strolled around. Naramdaman ko ang kakaibang tingin ng kung sino sa bandang likuran ko. Kaagad kong ibinaba ang phone at ipinasok sa bag. I step out and walk like a normal pedestrian outside. Nilibot ko ang tingin ko ng hindi iginagalaw ang ulo dahil pakiramdam ko nakasunod ito. Huminto ako sa harap ng pinto na sakto naman ang paglabas ng babae. Kinuha ko sa bulsa ko ang blade na may maliit na tulis ngunit magagalusan nito ang kung sinong magtatangka. Hinuli ko ang presensiya nito. Ginamit ko ang isang sinulid upang doon magtungo. Itinabi ko ang bag ko sa ibabaw ng vanity at marahang umupo. I tends to remove my light make ups as the door open in silent pace. “Aren't you glad? You have him.” biglang saad ng babaeng kanina ko pa hinihintay na lumabas sa lungga. Umakto akong hindi ito napansin at napamulsang tumayo. Lalabas na sana ako ng marahas nitong hinatak ang braso ko. Napasandal ako sa pader dahil sa pagbalibag nito sa katawan ko. I yelp in silent. After mourning inside, I get up. This is an ordinary girl. She will explode later. Napapaaway ako ng walang sapat na dahilan. “Look at your words, Miss. I'm breaking for my way.” simpleng saad ko. She show me her smirked. May kinuha pa ito mula sa loob ng bag nito at ipinakita sa akin ang litrato ng lalaking hindi ko nahulaang siya ang magiging rason ng walang kwentang away na'to. “He's mine.” but he said he's mine and I'm his. Meanwhile, you—to yourself you said that he's yours. “Kindly say that to him. I don't have my rights because this is not my court.” mabilis kong nilisan ang silid ng hindi na ito binibigyan pa ng sapat na rason. She's invasive. She's obsessed! I tsked. Pagkalabas ko, nawala na ang lalaking iniwan ko kanina sa upuan. Umupo ako upang hintayin ito nagbabaka-sakaling umalis ito para gumamit ng restroom. I rest my chin to my arms while watching the persons walking outdoor. Hindi pa ganon na lumilitaw ang araw. Nasa taas na ngunit hindi ganoon na kalinaw at masakit sa mata para hindi matagalan. I startled when I felt someone's fingertips runs down to my back and flicked. He effortlessly held my wrist and signed me to be out. “Why—” “Shut your mouth up for awhile, hon.” he ventured. Itinikom ko ang bibig ko at napasunod na lang sa bawat paghakbang nito hanggang sa makalusot kami papalabas mula sa exits sa likuran. Gusto kong magtanong kung bakit aalis na kami dahil kakarating pa lang namin pero napipi ang bibig ko matapos kong makita kung papaano niya ibaling ang ulo sa bawat daang tinatahak. Greedy Grudge indeed. Napangisi ako matapos kong makita ang isang lalaking may hawak na maliit na baliso. He is really attacking us without thinking. “We're going.” he band his arms to my waist and trying hard to make his expression looks relax. “What time is it?” Tumingin ito sa pang-brasong orasan nito bago nagsalita. “Seven,” in evening. Good time. “Come here,” binuksan na nito ang pinto at pinauna na akong makapasok bago muling ibinaling ang ulo nito sa dinaan namin kanina. “Daron.” tawag ko. “A moment.” tumalikod ito pagkasara ng pinto. I can't hear anything from outside. Only my own breath. Kinuha ko ang phone at sinabihan si Mauris kung nasaan ako. Wala akong dalang kahit na anong panlaban sa kanila ngunit may maliit pa akong patalim. I thought we killed them already? Why they're still walking in many corner? Gaano ba sila karami para malaman ko kung papaano ako kikilos? Ilang minuto akong naghintay habang nakasandal ng may narinig akong kumatok mula sa tabi ko. Frugal emotion uncovered to my face after knowing this person were not just an ordinary. May hawak itong itak, at nakangising nakatingin sa salamin. How many jurors? But this time this is public violence for them but so my private strike to them. His eyes lurking in delirious as his aura changed as I open the door. Bumaba ako at hinayaan itong kaagad na makalapit. He was about to hit me with his knife when I throw a little needle to his stomach which made him froze to his place. Nilapitan ko ito. Nagbabadiyang tumira ang posisyon nito. Mamamatay kang tumitira. I leap as I made a cross kick to his face and crick his head off. Pagkatumba nito may isa nanamang kakaiba ang dalang panlaban na armas. Should I really had to kick his ass off though I'm wearing a fitted dressed? But the first one's result were good. “You—” naputol ay pagtatangka nitong makapagsalita ng kaagad akong umabante at mahigpit na hinawakan ang leeg nito bago ibinalibag sa katabing pader. I'm unique. I'm rare and don't touch me! In a minute, Daron will come back. Kaagad kong inilabas ang sinulid mula sa bulsa ko at kaagad na tumakbo ng mabilis upang abangan ang mga galaw nito. Ng matapos kong masuot sa kaniya ang manipis na sinulid ay binuhol ko ang isang dulo nito sa katawan bago mabilis at marahas na hinila. I captured him and he is lucky I let him see how my nylon can kill him within a second. Bumagsak ito sa simento at nakahandusay na nanginginig. Binawi ko ang sinulid at minabuting walang maiiwan na kahit na anong galos sa balat nito maging ang mga ginamit ko. “Kalia. Come in to your seats, the other group corner the Greedy Grudge mob.” Mauris uttered. I open the cardoor as I enter and take a sit. I lean my back and closed my eyes. My pores were not thicking viscid but I feel like their prey were not only me. Paaanong may idadamay silang tao na walang alam sa pakikipagtapan ng lakas sa kanila? If Daron have to turn his back, he actually wants me to not see the leverage about his business. The other ambush locates beyond of this city. Doon ko muling ibinangon ang ulo ko at pinagmasdan kung papaano lumaban ang mga grupong kakarating lang sa mga lokong to. “Later.” rinig kong sambit ni Mauris. She know. My gazed explore to each of them. Their combat display on their palm like their agility functioning so high makes the world of the opposed ruined as they just glitch in a sudden. Kung sila ang totong pakay, bakit naglakas loob pa ang lalaking kumatok sa katapat na bintana ko? I smudge that thought further. “Kalia. Are you okay?” I hummed and keep my eyes' vision in a blank. Rinig ko rin ang pagsara ng kabilang pintuan pagkasakay nito. I felt his hand touch my hands. Kinuha niya ito at marahang hinawakan. He caress his warm palm as the cool atmosphere raise above. “You okay?” pabalik kong tanong bago iminulagat ang mga mata. He is the reason why we got a surprise attack but my will did just not let me broke it and asked him out about his state. He starts the engine and starts to move the steering wheel by only his other hand. He holds my hand while I'm resting my head at the back. Hinayaan ko muna ito at pinalampas dahil mapupuyat pa kami mamaya. I dispel a sigh. Devil starts the game but we become the ally. I should not be drown and have a plan to made a deal contact with that person. .... Soon.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD