Effusive Desire

CHAPTER 6

KALIA

“Can I still kiss you?” I abstain my gazed on him to his side as I closed my eyes and once hoping he won't planted a grudge marked of his kisses if he'll do it.

It is not required for my part to let him. It is so hustle for me to endure, that many can witness how Daron transforming into monster but in kisses.

“Hmm.. No.” I groaned.

Bahagya kong tinitigan ang mga mata nito na biglang napadako sa mga labi nito. His lower lips showing glam though he attained wound.

“What happened?” I enquired as my hands deliberately touch his lips from the corner.

“Not so good, not feel good...” he lean close to mine and deeply let out an amount of air.

“We need to go home, now. Can you still hold it?” my voice croaked when he steady his lips and pursed it. He drew a beamed and flash out a thirst on it.

“Not anymore, hon.” bulong pa nito.

“Is it okay now?” I stumble my gaze to his face down to his lips after giving him a peck on the part of his lips within wound.

“Yeah, but not contented.” he crushes his thin yet glowing lips and feel the radiant runs up to my chest.

Daron stopped for awhile to buy some food. We got escaped. This is not a riddle anymore. Dahil sa pasa pa lang nito ay alam kong may ginawa ito sa likod ng pag-papaalam nito kanina.

After that kissed he reach my hands and locked it. He continue on driving while holding my hands. Pagkarating ay hinintay ko muna itong makatulog bago ko nilisan ang silid bitbit ang spear.

I left my phone and get my cloths. Pumunta ako sa garahe kung saan ibang sasakyan ang ginagamit ko sa tuwing mahahalata kaming lumalabas.

“Are you there, Mau?” paunang sambit ko habang nagmamaneho.

Binuksan ko ang dalang monitor upang makita ko kung nasaan na ang pupuntiryahin naming tao ngayong gabi. Hindi pa ako tapos sa pagpapagawa ng isa pang armas sa isang kakilala matapos namin mapagtantong hindi talaga ito rehistrado ngunit bihasa.

Jurors have their power why poorest people was detained where they are and can't move. Itinabi ko ang sasakyan malayo sa isang malaking gate.

Mr. Valero.

I walk in supplication as I take my gun out in my pocket. Dumaan ako sa isang tabi at doon nagtanim ng mga ligaw na halaman. This will make them subtle and wonder.... if they are not fool.

Linibot ko ang labasan bago napansing may kakaibang nakabakod at nakahiwalay mula sa malaking bahay na nasa loob. Nilapitan ko iyon kasabay ng pagkakahawak ko sa baril.

Inihagis ko ang mga dalang maliliit na chain sa leeg ng mga lobong nakawala sa kulungan. Their fangs were at their peak to pull it out. They are thirsty and excited to eat a flesh. Mabangis ang mga ito dahil sa ingay nila ay muli kong ginamit ang makapal na sinulid at pinaikot iyon isa-isa sa mga bunganga nila.

This race says bizarre. Nung maging matahimik ang paligid ay doon ko inabangan ang papalapit na mga yapak. I hold the tie before I let that go, my eyes arranged at the person who is looking for me.

I simultaneously let go the tie while the wolves are in unison as they pounce the opposed. Tumakbo ako malapit sa bakod na walang mga tapang nakasabit at inihagis ang angkla na may lubid sa dulo.

Pagkababa ko, sinundan ko ang lalaking may baril na nasa bulsa nito. Kumaliwa ako ng daan at hinayaan itong magmuni-muni. He lit his cigarette up before he stroll his stares in absence.

Kinuha ko ang baliso at ginamit iyon upang patamaan ang batok nito habang nakayuko at nakabaluktot ang mga binti. I crouch and slid to my hands the knife.

Lumipat ang mga mata ko sa kung saan may narinig akong mga lalaking nagtipon-tipon habang napapa-mura pa.

“Tang-na! Nasaan na iyong mga lobo. Baka tayo ang ipalapa ni Boss sa mga leon nito.” kinakabahan ngunit galit na sambit ng lalaking may hawak na paddle at mariing hinampas sa mga kasamahan nito.

Legs and arms, but I will desire to end their life through cutting their neck, throat and reach the peak to their nape. Gusto kong marinig kung papaano nila ako sumpain gayong sila ang kasumpa-sumpa dahil sa mga illegal nilang gawain.

“Mga ulol. Hanapin niyo! Paparating na si boss, kasama ang anak nito!” malakas na sigaw ng kaninang lalaking humampas ng tubo sa mga kasamahan niya.

“I love playing with this brothers,” itinutok ko ang baril at mariing sinipat kung saan sila maaaring magpwesto.

“Tang-na! Sinabi ko ng hanapin niyo, huwag kayong babalik—” his voice turn low and slow as his eyes widen.

I wave at him before I pull the trigger and shot him from his mouth. “Bye-Bye, little puppet brad.” dala ang bakas ng kamay nito ay iyon ang ginamit ko bago ako patuluyin ng machine na tumutukoy kung kakampi ba ang pumapasok.

Pinalitan ko ang suot kong damit at nagsuot ng sumbrero. I sneak in to the door where the noisy group blaring out and gambling so consistent.

Marami rin palang mga tao ang nagpupunta dito para magsugal.

“How about you, Mister?” Mister? What a new yet classic failed guessed..

Hindi ko hinarap ang lalaking magtatanong ng pangalan ko at nagpunta diretso sa likod. My eyes never lie to me. Pumasok ako sa isang silid at doon kinasa ang mga kagamitang nakatabi sa pribadong pwesto. Maraming iligal na mga baril ang nakapasok sa bansa, walang mga permit at dapat na talagang bombahin ang lugar na'to.

It is fulled with the delinquent and old gambler. It is eligible to be destroy. It billowed my ambition to make an unstoppable wave to make a clash battle and be caused of their greatest downfall.

Muling naglandasan ang ingay sa bawat sulok nitong lugar habang ang halos ay napakalawak ng mga ngisi. The triumph will marked but death won't never make them feel appease, but me.

I will give that. I'll grant it later.

Hindi ko pa naririnig ang linya ni Mauris. Kung nandito man siya o wala, kailangan matapos ng isa sa amin ang gagawing ito ngayon.

“Everybody!” the speaker implored to the crowd as each of heads face the speaker.

“Mr. Valero is now here and we're going to make a bid.” muling nagbulungan ang mga tao sa paligid.

“We decide to make a bid and have a date with him, tonight.” anunsiyo ng lalaking nakamaskara.

I changed my cloths to make sure Mr. Valero will caught me. Halter from the back and ruling the shaped of my waist dress. Iniba ko ang buhok na ikinabit at inihanda ang mga palaso at iba pang mga karayon na magagamit ko.

According to the details Mauris' sent to me. Mr. Valero have his wife confined in their house, hindi ito lumalabas kung walang okasyon kaya laging nasa labas, may nakapaligid na mga babae ang matandang lalaking nasa harapan na akala mo may ipagmamalaking itsura.

I will still choose my man more than this person who's in self-confidence but exceed. Lumapit ako at nag-pwesto sa lamesang may isang lalaking nakikinig at walang interest sa pinagsasabi ng speaker sa ibabaw ng maliit na entablado.

“Kalia.”

“Where the fvck are you, Mauris?” tanong ko sa mahinang boses.

Every move explains with care, also every eyes looks and sticks on me, they're in idle to impel curse. I smile and lurking behind their plastic mask.

I order one vodka while waiting for the show to be begin. Napansin ko rin ang lalaking nasa harapan ko na may hawak na baso. Puno iyon ng malaking yelo ngunit kaunti ang laman na nasa loob.

“This place are not for girls with a high profile linked with well-off life.” pagpaparinig ng lalaking nasa harapan ko. He shake the glass from his hands and lazily look at me.

“This place are not scope by any.” sabat ko.

“I think Mr. Valero already made his choice.” ipinatong ko ang mga braso ko sa lamesa at pinahinga ang baba rito.

“Miss. The lady wearing white fitted dress, backless and the hair were not fully curly.” napatingin ako sa naglarawan ng kasuotan ko.

“Ang ganda mo, girl. Hindi ka mapapahiya.” Mauris muttered.

Tahimik sa linya niya. Kakatapos lang nitong i-set ang mga nakapalibot na mga footage upang kumuha ng malaking ebidensiya walang makakatapat bago bombahin ang lugar na'to.

“Tsk.”

“Come here, Miss beautiful.” they said Mr. Valero plans to play with bidding game?

Mga nilalang na hindi marunong tumupad ng mga salitang iniluluwal ng panis nilang laway. Hinakbang ko ang mga binti ko sa carpet na nasa gitna. Every one's eyes throwing crushes. But the intimacy between the range of positivity and negativity, the negativity always win in this kind of place.

“Mr. Valero catch this beautiful girl!” walang nakakatuwa.

I smile at them and plastered beam in through my eyes. Naramdaman ko na lang ang biglaang paghapit ng matandang nasa gilid ko.

Dinaluhan ako nito ng matamis nitong ngiti bago sumunod na bumaba. He guide me and fix his tux. Nakapulupot lang ang braso nito sa bewang ko habang naglalakad patungo sa kung saan.

I'm clueless but I'm not stupid to not know where we will gonna stop. Alam kong may kakaiba rito. Ngunit kung bibiglain ko ito ay ako ang madadali.

“Uhm.. Can I ask where were going?” basag ko sa katahimikang humihimig.

“We're spending the night, my lady.” I'm not an owl!

Nakangiti lang ito hanggang sa pagbuksan ako nito ng pinto at pinaunang makapasok. As I step in, I smell something. Parang may gagawin ito,

“Come here, let's have our toast first.” saad nito.

Sumunod ako sa mga yapak niya. Bitbit ang alak at ang baso sa kabilang kamay ay naliwanagan ako sa mga sunod na mangyayari.

“Let's take a sit,”

He lean his back from the couch as his eyes trail from up to bottom of my wholeness. Bakas sa mga labi nito ang ngiting nangangating umpisahan ang balak.

Kinuha ko ang basong iniabot nito sa akin at nakipagsabayang inumin iyon.

“Can—”

“I'll just go to the restroom.” putol ko sa sasabihin nito.

I stand up as I fix my skirt. Pumasok ako sa loob ng cubicle at doon pinatagal ng ilang minuto ang pananatili. “Don't stray the plan. Continue it, Kalia. Malapit na tayo,” bumuntong hininga ako bago ako lumabas.

Nakita kong naghihingtay si Valero mula sa gilid ng pintuan. Nginitian ko ito at naglakad upang lampasan ito. I stop from stepping further as he encircled his hands to my wrist.

“I-I need to go..” I stammered.

Binabawi ko ang kamay ko mula sa mahigpit na pagkakahawak nito ngunit malademonyong ngisi ang ipinakita nito sa akin.

“No, darling. We're going to spend this night as what I said.” sabi nito at marahas na hinigit ang braso ko na naging sanhi ng pagtilapon ko sa couch.

I grunt as my back crick. Mahigpit kong hinawakan ang balakang ko bago muling bangon. Nanlilisik at sabik ang mga mata nito.

“Stay there.”

Hindi na nito nagawa pang makalapit matapos marinig ang tunog ng mga kadena. The chain was been threw to him. Bumagsak ito sa lapag habang ang taong may gawa non ay walang awang pinag-babalbal ang mukha nito. I was stunned due to the view.

The guy I used to be with while ago are here, pinching and shattering Mr. Valero's filthy face. Inilibot ko ang tingin ko matapos kong bumangon sa kaniya.

Bahagya pa akong napaatras dahil sa malakas na pagbagsak ng katawan ni Mr. Valero sa harapan ko. Napuno ng dugo ang mukha nito, may mga hiwa na rin ang ibang parte at nakabaon na mga maliliit na pirasong nabasag na bote sa katawan.

Napatakip ako ng bunganga ng makitang may hawak itong sako at ipinasok ang katawan ang matandang labis ang demonyohan ang namumuno sa katawan. Sinundan ko ito ng tingin hanggang sa mapatigil ito at tinignan ako ng walang gana.

“Pay me next time.” walang bahid na kahit na anong emosyon ang nakita ko bago ito umalis dala ang bangkay.

Kaagad akong tumayo at sinundan ang mga yapak ng lalaking dumukot sa bangkay ni Mr. Valero ng bigla na lang itong naglaho.

“Muntik kana dun ah,” I tsked after realising I need to make a way and look forward to that strange guy.

“Don't retrieve the footage, Mau. Sent it to my email now before you pass it to Devil.” I stoic said as I changed my attire before going off and leave because the timer ticking.

“Copy. Devil are waiting for our update but the latest one I passed first to her. We're going to have a lunch at tita Lilaine's house for tomorrow seven in evening.” suminghap ako ng makitang nakagapos ang katawan mula sa harap ng pintuan. Duguan ito, nakalaylay ang dila, walang buhay at ang dugo pa nito ay tumutulo pababa.

“Kalia. What's wrong?” The fretful marked on her voiced but I refused to reply on it, instead I proceed to my way off.

Tumakbo na ako papalabas at ginamit ang palaso upang silaban ang pinag-dikit-dikit na mga soft material na kaagad na mahahawaan ng apoy.

The wolves while ago were tamed. Nakita kong kalmadong nakaupo ang mga ito sa may gilid at ngumunguya ng kung ano.

My head turn right with my instinct I dodge the sharp arrow come from nowhere yet I swirl my body as I get a chance to hide behind the thick tree. Kinuha ko ang sibat at pinatulo ng kaunting pampainit ng katawan.

I demonstrate it before I throw it where the presence has arouse. It stimulates the fire into more blazing bliss. Naka-ilag pa ako ng aksidenteng maapakan ang malaking ugat ng puno.

I stretch my arms and crouch at the messy area of this place and standpoint the gear to the sniper from opposite based. With the help of my arm gloves, I didn't feel I'm in the state of being paralyzed and stroked.

Pag-kapindot ko ng gatilyo, pumwesto ako sa kabilang puno at inakyat ito. They know where I am, they can't shot me because of the movements I sustain. Sinusundan ko ang bawat balang lumalabas sa mga baril nila habang unti-unti kong sinisipat ang mga binting kitang-kita mula sa malayo.

I used to escaped my bullet from my sniper before I lead down the tree. Kinuha ko ang maliit na parisukat na nagtataglay ng init sa loob sa tuwing ihahagis ko ito.

Lumayo ako kasabay ng muli pa nilang pagpapalabas ng mga bala ang pag-hagis ko ng bagay na minsan ko lang nakitaan ng husay.

“I'm now going to used my—boom!” she used it. I glare at the land where Mauris throw a massive explosion towards those contradict ones.

“Mas maganda talaga na lagi kong dala ang cannon ko.”

Lumipas ang sandali matapos naming matapos ang napakahirap na misyong ini-a-tal sa amin. Huminto ako sa hindi kalayuan sa tabi ng bahay dahil sa mga armdong naglalakad.

They looks familiar.

Lumabas ako bago nagtungo sa harap ng gate dahil doon naka-abang ang mga ito. Matalim ang pagkalatingin ng bawat isa sa bahay ko at mariin namang napasakmal ang iba sa kanila sa hawak na baril. Malalaki ngunit walang kwenta kung hindi makakatama.

Ngumiti ako at nilapitan ang mga ito. Kung may nakita sila sa loob, hindi ako magkakamaling kalabitin ang panangga ko at gamitin iyon upang maitali ang mga leeg nila sa sanga ng puno.

“Mauris. Tell to Devil, I need the details about Greedy Grudge, asap!” pagkaraan ng ilang minuto, nakatanggap ako ng folder na kailangan ko talaga ngayon.

“Sino po kayo?”

Humarap ang armadong lalaki na may malaking katawan. Niluwagan nito ang paghawak sa gatilyo ng nakasabit na baril sa balikat nito at humakbang pa ng ilang sandali bago ipinagpantay ang tingin namin.

“May hinahanap lang kaming hayop.” you're pertaining to yourself, brad. I swear you're the most wanted here. The most desire to be killed and be slaughtered through cutting your tongue as I hit the back of your nape.

“Ano pong hayop?”

“Ikaw, dis-oras ng gabi, nasa labas ka.”

Naghahanap rin kasi ako ng mga ligaw na animal!

“Nag-byahe pa po kasi ako eh, ngayon lang nakarating,” I scratch the back of my hair as I fold my face into complex shaped.

“Sai! Hindi ba sabi ni boss papatayin daw lahat ng mga nakasagana, bakit hindi mo pa ambahan iyan o kaya ipaubaya mo na sa amin.” sabat ng lalaking puno ng balbas sa baba na may nakakainis na boses sa pandinig ko.

“Manahimik ka, Gorgolyo. My business is this.” huh?!

“Ano?! Anong manahimik, pinapatagal mo ang usapan niyong wala namang laman!” sigaw pa ng lalaking iyon at naglabas ng baril mula sa likuran nito, pwera pa ang hawak nitong rifle.

“Sige Miss, una na kami.”

“Buhatin niyo ang walang kwentang 'yan.” sunod na utos nito matapos akong lagpasan.

Dinukot ng mga kasamahan ng lalaking kausap ko kanina ang madaldal na lalaki at binusalan ito sa bibig tapos sabay-sabay nilang inambahan ng suntok.

I raise my left brow as I grinned. I turn over and come back for my car. Greedy Grudge, they have different leaders, different kind, different attributes, different status in life and almost of the former member was been intact to their basement.

Pinarada ko sa garahe ang sasakyan. Pagkapasok ko sa loob, hindi na nakabukas ang mga ilaw. Maliban sa kusina. Nagtungo ako doon at naghanap ng makakain.

Kumuha ako ng isang stick ng cheese stick sa lamesa. The coverage were too visible why my eyes immediately captured it.

Pumasok ako sa silid ko at mabilis na kinuha ang phone. Muli akong bumaba at kinuha ang lahat ng mga lutong cheese stick sa lamesa. Naghanda rin ako ng ketchup sa isa pang maliit na platito.

Did my mom cooked this or other else?

“Good Morning, hon..” he raspy said. His breath caress to my skin up to my nape after I stuck in my place.

Sunod nitong iginapang ang braso nito sa bewang ko at ipinatong ang baba sa balikat ko. His voice sounds lack of sleep. The smell coming out from his nose are too good as it explore and kisses my skin and every part it used to roam.

I slowly turn my body over and face him. Inaantok pa ang mga mata nito ngunit bumakas sa suot nitong damit ang pagkakalukot. Kakaalis lang niya sa higaan niya.

“Let's sleep.” he whispered to my ear and rest his chin to my shoulder. He roll his arms in my entire waist' shaped as he snuggle his nose behind my ear. Para akong kinikiliti sa tuwing maglalabas ito ng hininga doon.

“I'm eating.” nahihirapan kong sambit.

“Let's eat, then.” sabi pa nito bago ako hinila sa bewang at binuhat habang hawak ko ang mga pagkain.

“Daron.” I moaned.

“Hmm..”

“Put me down. I'm eating.” I complaint.

“I will put you at the aisle, hon.”

“That's not even connected.” kaagad kong sabat.

“I connected it.”

“I hate you at the peak.”

“I love you and your kisses, don't worry.” nakangiti pa nitong sabi habang napakagulo na ng dating ng buhok nito.