Chapter 45
Maestranza
"You can go home now, Donita."
Iyon ang tinuran sa akin ni Dimitri matapos ng mahaba niyang pananahimik sa isang sulok ng backstage. Nakalihis ang tingin niya, malalim ang titig sa sahig.
"S-Sigurado... ka na ba?"
Tintimbang ko kasi ang bawat sasabihin ng lalakeng ito. Mamaya, sasabhin niyang ayos lang siya pero hindi naman pala. Ako ang may responsibilidad kay Dimitri kaya kailangan kong makabawi sa kaniya. Gaya ng inaasahan ko, sinagot niya lamang ako ng isang maikling tango.
Ayokong magpakasigurado. At marahil ay naramdaman niya rin ang titig ko kaya kita ko ang pagtanggi niya.
"H'wag mo nang ipilit pa, Donita. I'm alright," pangungumbinsi ni Dimitri.
"Okay lang naman na magtagal ako. Wala namang kaso sa akin."
Nakangiting umiiling si Dimitri. "Sa 'yo, wal
