10
1324 Words
MIKAELLA
Dalawang araw na simula nong nagka-usap kami ni Stanley sa kwarto niya. Speechless talaga ako. Parang gusto 'kong umiyak nong sandaling 'yon dahil sa sinabi niya.
"Iha, hindi mo ba kukunin 'yong resulta mo?" Ani ni Mang Mario habang kumakain siya sa kusina at ako naman ay naghahanda ng almusal ni Stanley.
Umaga pa lang kasi nandito na si Mang Mario kaya dito na rin siya nag-aalmusal tuwing umaga. Umuuwi siya kapag gabi sa pamilya niya pagkatapos naman ng trabaho niya bilang driver ni Stanley. Ilang taon na si Mang Mario na nagtatrabaho kay Stanley, mga sampung taon na rin siguro.
"Hindi ko nga rin po alam, Mang Mario, eh. Hindi po kasi talaga ako papayagan ni Stanley na lumabas ng bahay. Baka nga siguro sa susunod na araw ko nalang kukunin." Sagot ko na may halong lungkot.
Ayaw na ayaw kasi talaga ni Stanley na lumabas ako ng bahay at ayoko namang hindi siya sundin at magsinungaling sa kanya dahil ayokong magalit siya sa akin.
"Nag-aalala lang naman ako sayo, Iha. Kung gusto mo, ako nalang ang kumuha ng resulta mo sa Clinic?"
Napangiti naman ako sa sinabi ni Mang Mario.
"Talaga ho? Gagawin niyo 'yon para sa akin?"
"Oo naman." Sagot niya. "Napamahal na kayo ni Stanley sa akin at kahit sa panandaliang panahon lang kita nakilala dahil alam kong may mabuti kang puso. Parang anak na nga rin ang turing ko sa inyong dalawa, kaya ayaw kong makitang nag-aaway kayo parati."
Napakbait talaga ni Mang Mario sa akin. Para ko na rin siyang ama. Nakikita ko si Papa sa kanya. Masaya akong nakilala ko siya.
"Sige po, Mang Mario. Salamat po." Sabi ko.
"Sige, Iha. Mauna na ako at maglilinis pa ako ng sasakyan sa labas." Tumayo siya at lumabas na ng bahay.
Pagkalabas ni Mang Mario ay kakababa rin lang ni Stanley dala-dala ang suit case at coat niya at nakasabit pa sa leeg niya ang necktie niya.
Nilagay ko na ng lahat ng pagkain sa mesa at lumapit sa kanya.
"Akin na?" kinuha ko 'yong suit case at coat niya at nilagau sa bakanteng upuan.
"Can you tie this up?" Hawak-hawak niya yong necktie niya. Tumango naman ako.
Kumakabog na namab ng mabilis ang puso ko. Sana nga lang hindi niya napapansin 'yon.
Napaangat naman ako sa kanya at nahuli ko siyang nakatingin sa akin kaya nag-iwas agad kami ng tingin s isa't isa. Ang awkward.
"Ahemm..."
"Ayan na. Kain ka na." Pagbabalewala ko.
Aalis na sana ako para ligpitin yung mga pinaglutuan ko nang tawagin niya ako.
"Hey..." napalingon ako sa kanya.
"Uhmm... Eat with me." Sagot niya.
Nag-aalinlangan pa ako pero sa huli sinunod ko naman ang sinabi niya. Umupo ako sa kaharap niya at nagsimula nang kumain.
"I'll be leaving for 3 days." Ani niya kaya napahinto ako sa pagkain at tiningnan siya.
Saan siya pupunta? Iiwan niya na ba ako?
"S-saan ka pupunta?" Tanong ko.
"There's a problem in the company in Hongkong. I need to be there. I'll be leaving tomorrow morning."
"Ah, ganon ba." Malungkot kong sagot at pinatuloy nalang ang pagkain ko.
"You look sad." Napa-angat naman ako ng tingin sa kanya.
"Hindi, ah. Nag-alala lang kasi ako sayo baka hindi ka makakain ng sapat don at walang maghahanda ng mga susuotin mo." Sagot ko.
"Its okay. I can take care of myself." Sagot niya. "I gotta go." Tumayo na siya pagkatapos ning kumain.
"Sige, mag-ingat ka." Sabi ko.
Lumapit siya sa akin at hinalikan ako sa noo. Hindi na ako nabibigla sa ginagawa niya tuwing umaga dahil halos dalawang araw na rin namin 'tong routine. Hindi ko nga maintindihan kung ano nakain niya at parang tinuturing niya na ako na parang tunay niya na asawa. Masarap sa pakiramdam na ginagawa niya sa akin to. Parang may silbi na tuloy ako sa kanya.
"Take a rest, okay. Don't get yourself too tired. I'll be the one to make you get tired later." Naantig naman ang mga balahibo ko sa katawan nang binulong niya 'yon sa tenga ko.
Bago pa man ako makapagsalita ay nginitian niya ako at hinalikan sa labi. Bigla tuloy bumilis ang takbo ng puso ko. Stanley naman, huwag mo 'kong gina-ganito at baka masanay ako at ako na mismo ang hahalik sayo.
"Laters baby." Sabi niya pagkatapos akong halikan.
Niligpit ko na ang mga pagkain at hinugasan ko na rin. Wala akong magawa ngayong araw na 'to kaya naisipan 'kong maglinis ng bahay.
Wala si Manang Elen ngayon dahil may importante siyang pupuntahan at baka bukas pa ang balik niya.
Naglinis muna ako ng bahay. Hindi naman gaano kalaki ng bahay namin ni Stanley at hindi rin siya Mansion. Tamang-tama lang sa pam-pamilyang bahay ang tinitirahan namin. Regalo sa amin ang bahay na 'to ni Don Rey, ang kaniyang Lolo.
Pagkatapos 'kong maglinis ng bahay ay naglaba na rin ako ng mga damit namin ni Stanley. Mas pinili 'kong kamayain ang paglaba ng mga damit lalo na sa mga damit ni Stanley.
Sa sobrang trabaho ko ay hindi ko na namalayan na anong oras na pala at tanghalian na. Hindi pa naman ako nagugutom at pinatuloy ko lang ang paglalaba ko at pagkatapos kong maglaba ay namalantsa ako ng mga damit ni Stanley.
Gusto 'kong presentable siya parati at ayokong gusot-gusot ang mga sinusuot niyang damit dahil alam 'kong imported halos ng gamit at damit niya.
Hapon na ako nang makatapos magtrabaho at wala pa akong ligo. Nagugutom na rin ako. Hindi na ako nag-abala pang magluto at kumuha nalang ako ng instant noodles para kainin 'yon.
Bumulagta naman sa akin ang rebulto ni Stanley sa pinto. Ang gwapo niya pa rin.
"Ella?" Tawag niya sa akin.
Agad ko namang inubos 'yong instant noodles na kinakain ko at humarap sa kanya.
"Stanley..." Tawag ko sa kanya.
Napahinto naman siya at tiningnan ko mula ulo hanggang paa at biglang napalunok. Teka, may mali ba sa akin?
"You looked mess." Nilapitan niya ako at tiningnan ng malapitan.
"Ah, naglinis kasi ako ng bahay. Naglaba at-"
"I said, don't get yourself tired." Iritado niyang putol sa sinabi ko.
Bigla naman akong napayuko.
"Sorry... Wala kasi akong magawa dito sa bahay. Ayoko namang magmukhang walang silbi sayo." Sabi ko.
"You look tired already. You should rest now." Ma-awtoridad niyang sabi.
"Pero-"
"No buts..." Putol niya.
"Pero kasi-"
"Don't be so hardheaded or else I will punish you." Putol niya ulit.
"Stanley, kasi..."
"Okay, that's it." Sabi niya at hinila ako sa taas.
Anong gagawin niya sa akin?!
"Teka, Stanley. Anong gagawin mo?" Tanong ko.
Hindi niya ako pinansin at hinila niya ako papasok sa kwarto niya saka binitawan.
"Lock the door." Ani niya.
Kinutuban naman ako bigla. Anong balak niya sa akin? Sasaktan niya ba ako?
"Stanley naman. Huwag naman ganito." Nag-uumpisa nang manubig ang mga mata ko.
Napahinto siya sa pag-alis ng mga damit niya at nilapitan ako.
"Sana sinunod mo ako, para hindi tayo aabot sa ganito." Sabi niya.
Napaatras naman ako habang siya ay papalapit sa akin. Anong bang gusto niya?
Sinandal niya ang dalawa niyang kamay sa pader na nagharang sa akin sa gitna at siya na mismo ang nag-lock ng pinto. Ang lapit ng mukha naman at konting galaw ko lang ay magkadikit na ang katawan naman.
Imbis na dapat lamigan ako dahil sa fully-air conditioned na kwarto ni Stanley ay parang bigla akong nakaramdam ng init sa katawan.
"Kanina pa ako nagpipigil, Ella, alam mo ba yon? I can see your bra through your thin blouse. You're even wearing boxers that fully exposed your sexy tight thighs. Your hair that looks like after s*x messy hair. Your smell that's giving me a boner. Do you feel it, Ella?" Bigla ko namang naramdamang matigas na bagay sa bandang puson ko. Oh, god!
"Stanley..." pilit 'kong tumingin sa mga mata niya na nakatingin rin sa akin.
"Strip for me." Bulong niya sa tenga ko na nagbigay sa akin ng init sa katawan at nagpatayo ng mga balahibo ko.
- Writer
