Waves of the Cold Breeze

Chapter 10

******

Nakalabas na ako ng hospital, but I still need to undergo on therapist because every night that scene keeps playing. I still don't have enough rest and sleep because of what happened.

Ang mailap na dating ako lalong domoble. Sa tuwing may lalapit na ibang lalaki ay ako na ang nalayo at hanggang maari ay hindi nila makikita ang aking mukha o hindi nila mapapansin ang presence ko.

Bumaba ako ng hakdan para kumain pero wala doon si dad busy na naman daw para sa hearing at malapit na ang kompitasyon kong hindi ko manlang siya nakikita. Kung gigising ako ng umagawa wala siya sa bahay kundi nasa trabaho. Uuwi ako ng bahay ng 10 pm wala pa rin siya nasa trabaho pa.

Si mom madalang kong makita dahil laging may project ang kanyang mga alaga. Laging out of the country para sa concert ng k-group under her management.

Kinain ko ang umagahang hinanda ni Manang at umalis kaagad ng suot ang black jacket at nagpahatid na.

Dumiretso ako sa rink at nag-ensayo ng mag-isa doon. Bukas na ang kompitasyon wala pa akong nabibigyan ng ticket galing kay coach Leny. I'm not sure if my parents will come since after that accident they became busier.

I skate and drain my energy until I fell on the ice and look at the ceiling full of light.

Cold breeze... everything change... I no longer feel the warm atmosphere...

Napatakip ako ng mukha ng makaramdam ako ng mainit na tubig na dumadaloy sa aking mata "Such a weak woman, get up!"

Hindi ko siya pinansin at nanatli sa aking tayo.

Nagulat ako ng hawakan niya ako sa bewang at patayuan kaya wala sa oras na nasampal ko siya. Lumayo ako sa kanya at umalis para maupo sa bleacher at ayusin ang aking gamit para sa pag-alis.

"Agh! This woman!" rinig kong singhal niya at ramdam ko rin ang kanyang papalapit na presensya.

"I'm just here to inform you coach Leny is asking where you are!"

"Papunta na ako.." tipid kong sagot dito ng bigla nalang siyang humarang sa dinadaanan ko "Akina yung ticket."

"Wala saakin nag ticket mo" sabay tinulak ko siya para makaalis ako ng mahuli niya ang braso ko at pabalikin sa dati kong kinatatayuan "Your tickets" pabalang na sabi niya't siya na ang kumuha ng ticket ko sa bag at walang pasabi-sabing umalis.

Hinabol ko siya ngunit hindi niya ako pinapansin at tinitingnan bagkus ay patuloy lang siyang naglalakad at walang pakialam sa taong nakakasalubong at nakatingin sa kanya.

"Can you let go my arm, masyado kang mabiga.." kinurot ko ang kanyang braso at napasigaw naman siya.

Umalis ako sa tabi niya at tumawa ng pinagtitinginan na siya ng lahat ng tao at marami ang nagbubulong-bulungan na nahanginan ang ulo niya dahil sa pagprapractice.

Nagtatakbo ako kung saan ang office ni coach Leny at naabutan ko siya doon nakaupo at may pinapanood "Oh, Miss Lim andito ka na pala. Are you ready for tomorrow? We can move it.." umilang agad ako sa kanya at naupo sa upuan.

"Hindi na po coach Leny. Kaya ko po at kakayanin.."

"Mapunta ba ang mga parents mo bukas?" umiling ako sa kanya ,"Hindi ko po alam.." sagot ko na lang dito. Matahang tumango-tango si coach habang pinaglalaruan ng isa niyang kamay ang ballpen.

"I'm expecting you to be an early tomorrow.."

"Yes coach.." sabi ko dito at nagpaalam dala ang aking uniform at costume.

They know my size at alam kong sukat na sukat iyon saakin.

I'm on my way ng may humara sa dinadaanan ko. Pag-angat ng aking ulo ay ang sumalubong saakin sila Casey na may dalang paper bag.

Kunuha niya ang aking kamay at ibinigay saakin ang paper bag. "Good luck sa competition mo, baka hindi na kami makapunta dahil alam naming iniiwasan mo kami, sorry Eunsoo.." pagkasabi niyang iyon ay umalis siya habang nagpupunas ng luha niya.

Miski ako ay nasasaktan na sa nangyayari, naguguluhan ako at hanggang ngayon hindi ko pa rin alam ang katotohanan at higit sa lahat wala akong lakas ng loob alamin iyon.

Maaga akong nakauwi at ang mainit na yakap ni dad ang sumalubong saakin. "Dad.." umiyak ako sa kanyang dibdib dahil miss na miss ko na ang yakap niya at ang maingat niyang paghawak sa ulo ko

"Sorry, I should be in your side but I keep ignoring you just because I don't want to see you cry, I blame myself for not protecting my one and only princess," my dad cry out loud as he holding me in his arm.

I hug him back "It's not your fault dad, I miss you.." sabi ko dito at hindi siya pinakawalan.

Nang makabawi ako ng lakas tinanong ko agad si dad "Si mom po? Hindi ko din po siya nakikita.." hindi siya umimik kaya nakaramdam ako ng kaba. Umalis siya sa harapan ko at pumunt ang kusina.

Sinundan ko si dad nagbabakasakaling nasa kusina rin si mom pero wala siya doon. Nagmadali akong umakyat sa taas at binuksan ang kwarto nila at tinawag si mom doon "Mom! Mom! Nakauwi na ako," binuksan ko ang wardrobe nila ngunit wala na akong nakita doong gamit ni mom.

Pinuntahan ko lahat ng mga kwarto sa taas baka nagkagalit lang sila mom at nagpasyang maghiwalay na lang muna ng kwarto pero wala talaga akong pagkakitaan kung asan si mom.

Bumaba ako at napaupo ako sa hagdan ng magsala ang aking paa dahil sa gulat ng pagputok ng confetti "Oh Gash! Sabi na sayo Hyun-Ki hindi magandang ideya ang pakana mo tingnan mo nagulat si Eunsoo paano kung may natamong injury iyan hindi talaga kita papauwiin ng bahay!"

Imbis na umiyak ako sa sakit ng puwit kong napaupo ay napatawa ako dahil sa sinabi ni mom.

Tumakbo ako sa kanya at yinakap siya ng mahigpit "Akala ko may masama ng nangyrai sainyo ni dad.."

"Oh, my baby. Walang mangyayaring masama saamin ng dad mo okey? Lagi lang kaming nasa tabi mo," ninamnam ko ang sandal at nanatili sa ganong pusisyon kung hindi pa sabihin ni mom na nahihirapan na siyang huminga dahil sa pahigpit ng pahigpit ang aking yakap.

May iniabot saaking bulaklak si Jake kaya pati ako nagulat na narito siya kasama si Cha. Yinakap ko din si Cha "Sorry for ruining our friendship without telling you Eunsoo ko...Miss na miss na kita,"

"Gaga ka kasi bakit mo ginawa.. pero miss na miss na din kita Charlene ko.."

"Jusko baka kayo magkatuluyan niyan sa huli.." pagbibiro ni Jake kaya sabay naming hinabol ng palo sa braso si Jake na siya namang iniiwasan niya "Hindi kami talo, pero why not.." pagbibiro ko at sabay kaming nagtawanan.

Naupo na kami sa inihandang table sa garden at napupuno iyon ng Christmas light, picture ko, party light at lahat ng natanggap kong award. So this is pa-good luck party nila mom.

Kompleto ang lahat, andito si coach at mga kateam ko kaya hindi nakakapanghinala na nandito rin si SH na nakatingin saakin habang hawak ang wine glass. Umiinom siya? Tanong ko sa sarili ko habang hindi inaalis ang aking tingin.

"Gusto mo?"

"Huh? Sino?" balik kong tanong kay Cha na katabi ko at pereho kaming pinagmamasdan si SH "That guy kanina mo pa tinititigan eh, yieee Tita dalaga na po si Eunsoo!" sigaw niya kaya hinabol ko siya hanggang sa makarating kami ng table nila mom.

"Tama ba narinig ko Charlene? May boyfriend na anak ko?" binigyan ni dad ng tingin si Cha na nagingilatis ganon din ako kaya nagkibit balikat na lang akong naupo sa tabi nila "Wala po.." sagot ko dito pero itong si Cha ay hindi matigil sa pagtikhim.

"Meron tito, pero mukhang type niya pa lang.. HAHAHA siya po ata may balak manligaw doon sa lalaking iyon.." ang lakas talaga ng loob ni Cha na ituro niya si Park SH "Talaga? Why not naman hon diba? Yung mommy mo rin naman nanligaw saakin.."

"Ang yabang mo talaga Hyun-Ki, first of all ikaw una nagpakita ng motibo na gusto mo ako, torpe ka lang talaga.." para kaming nanonood ng mga gen z na couple na nag-aaway sa harapan namin.

Napahagikhik na lang kami. Sinubukan ko muling lumingon ng magtama ang mata namin. Nag-init ang pisngi ko't ako na ang unang umiwas ng tingin.

******