My Husband's Mistress is my Sister

five.

chapter five.

[Michelle Mercado]

The next day was a very assidous day for me. Dahil nga siguro sa pag-absent ko kahapon, naipon 'yung mga gagawin ko. I even gave heed a conference just for the principals for the upcoming achievement examinations. We all know, achievement exmas are school competition for school rankings. I'm gratified na nasa rank 8 ang Mercado U, but still, we need to excel, to aim higher rank. Those ranks will prove the quality of education in every school had.

After that conference, bumalik na ko sa school at nagpatawag na rin ng meeting for all the teachers. Kailangan ko rin sabihin sa kanila 'yung mga napag-usapan sa conference at pag-usapan ang mga gagawing preparations. Hindi namin puwedeng ipasa-walang bahala lang 'to. Rank 8 is high enough kung tutuusin but we need to aim higher. As much as possible, we will do our best to be ranked as number one.

I headed back to my office to everything. Some might think na porket principal na ko, I can relax and let my fellow teachers work hard. No! I supervised instructions for every teacher which I should work as an expert source to help through free discussions. I am also responsible for developing the curriculum designs, coordination of the curriculum improvements, stimulating innovations and such.

I was working hard with my stuffs when the phone suddenly rang. Hindi ko sana sasagutin dahil hindi ko maiwanan 'tong gagawin ko but I have to. Who knows? It might be an important call or something,  Good Morning. Mrs. Mercado speaking. What can I do for you?"

"I prefer you calling Ms. Rodriquez. Anyway, you have a pictorial for your school paper, so we must meet. I'll send you the details---"

I interfered what he's trying to say. This is not a good idea, " Not so fast, Mister. First, I'm Ms. Rodriquez no more. Si Rachelle 'yon. Gusto ko sana makipag-kita pero busy ako. Next time? Oh, I don't think I'll have that time. Gotta go. Bye." I hang up the phone and focused back to work.

Paano ako magta-trabaho kung ganoon ang set up? Michael is not just a photographer, he's someone. Knowing him, may masama siyang pina-plano and he might take the opportunity. I rather ask my son to take pictures of me, mas komportable pa ko.

Wait. That's it ! I'll ask ZJ to take pictures of me, so that, Michael won't have to see me. Great. Just great.

------x

Dismissal. Kanina pa nandito si Sophie pero si ZJ, wala pa. I asked Sophie about this at sinabi niyang kasama siya nang new-found friend niya. I'm glad na may mga bago na silang kaibigan dito but we really need to go home. " Sophie, stay here okay? Hahanapin ko lang Kuya mo." she nodded as an approach

Lumabas na ako nang office para hanapin si ZJ. Sumilip ako sa library pero wala siya. I even asked some of the students na makakasalubong ko pero wala pa rin. Nagwo-worry ako. Ayoko maulit 'yong nangyari dati, 'yong dinukot siya. Just don't. This is an enormous place and I'm having a hard time finding my son.

I decided na bumalik na muna sa office dahil baka nagkaka-salisihan lang kami. At hindi nga ako nagkamali doon. I saw him sitting in front of my desk, "ZJ, where have you been? "He was shocked, and a little bit scared. "Sorry."

"I'm sorry, too, Mommy. Nagpatulong lang po ako kay Jerby regarding our assignment. Mommy, he's a friend of mine." ZJ said frolicsome

"Good Afternoon po, Mrs. Mercado." he greeted me.

"Good Afternoon din."

Naupo ako sa desk ko, kasunod si ZJ. "Mommy, can we help Jerby? I mean, can he be a part of the scholatship program?" ZJ asked

"But Baby, hindi basta basta binibigay ang scholarship sa kung kanino. Dumadaan 'yan sa process and exams to prove na worth it ang pagbibigyan ng school."

"Pero Mommy, matalino naman po si Jerby, eh. Tinulungan nga po niya ako sa assignment."

"But still Baby, we need to stick with the rules." sabi ko. Hinarap ko naman ang batang kasama ni ZJ. "Jerby, nasaan ang parents mo? If you are willing to apply for a scholarship program, kailangan namin silang maka-usap dito. For an interview." I said

"Nagtatrabaho po si Mama, Mrs. Mercado. Tapos si Papa naman po, hindi ko kilala. Si Tita lang po ang lagi kong nakakasama sa bahay." pagpapaliwanag niya

Mukhang nalungkot siya sa sinabi niya. Of all the situations, ayoko talaga sa lahat na nakakakita ako nang batang nalulungkot dahil sa kulang ang magulang nila. I've been into that. Naranasan at nakita ko mismo sa mukha ng mga anak ko 'yan. Alam ko ang pakiramdam nila noong mga panahong hinahanap nila ako.

Tumayo ako mula sa kinauupuan ko at hinawakan ang ulo ni Jerby, patted it. Nginitian nalang niya ako in return. "Don't worry, tutulungan kita para makakuha ka nang scholarship dito sa school. All you have to do is to maintain your grades and be sure na hindi ka gagawa nang kahit anong bagay na posibleng maka-apekto sa application mo. Are we clear?"

"Yes, Mrs. Mercado. Thank you po!" masiglang bati naman niya sa 'kin. Itong mukha na namang ito. Naaalala ko sa kanya si ZJ no'ng mga panahong nalulungkot siya tapos bigla nalang niya ngingitian ng sobrang tamis.

"You're welcome. Pero kailangan ko pa rin makausap ang magulang mo or kahit sinong guardian mo, okay?"

He nodded his head as an approbation. Nagpaalam na rin siya sa 'min at kailangan na daw niyang umuwi sa bahay nila. Baka naghihintay na rin daw ang sundo sa labas ng gate kaya nagpaalam na rin kami sa kanya.

Inayos ko na rin ang mga gamit namin at naglakad na kami papunta sa parking lot kung saan naghihintay ang sundo namin.

-----x

Pagdating namin sa bahay, sinalubong kami ni Mama at ni Emman. Pumunta naman ang mga bata kay Mama para humalik at magmano rito. Kinarga ko naman si Emman at humalik na rin sa kanya. "How's our little Baby? Naging good boy ka ba kay Lola?" I asked.

"Opo!" he gladly said.

"Daddy!" bigla namang sigaw ng dalawang bata. Tumingin ako sa kinaroroonan ng mga bata and found Troy kissing them. Naglakad naman siya palapit sa kay Mama and kissed her also. Kinuha niya mula sa pagkaka-karga ko si Emman, held me to my waist and kissed me.

"Ang aga mo atang umuwi Troy. Half day ka lang?" I asked inquisitively.

"Nope. Magla-lunch lang ako rito. I gave your phone number to Michael. Hindi mo raw sinasagot ang mga tawag niya tapos binabaan mo daw siya nang telepono. Is there a problem with him?" Troy asked seriously.

I gave him a deep sigh and gave him a candied smile instead, "Busy lang siguro kanina kaya hindi ko namamalayang may tumatawag pala sa phone ko. You know, achievement tests are near approaching. I need to focus."

"Okay. I see. Let's eat?"

Naglakad na kami papunta sa kusina at sinimulang kumain. Nag-usap lang kami tungkol sa mga bagay bagay nangyayari sa 'min lately. Sa pagbubuntis ni Mama, sa nalalapit na achievement test, sa bagong branch na binubuksan nila Troy at Papa. Napag-usapan rin namin si Kent dahil bibihira nalang namin siya maka-usap ngayon. Nagiging sobrang busy na ata siya ngayon. Pinagsasabay ang pag-aaral at pagma-manage ng business nila doon.

Matapos kumain, hiniram ulit ni Mama si Emman at dinala sa kwarto nila ni Papa. Inutusan ko naman ang mga bata na pumunta muna sa kwarto muna nila para makapag-palit ng damit. I headed to our room to change clothes also. I was about to lock the door when suddenly Troy appear. Pumasok siya sa loob at sinarado ko na ang pinto.

I walked towards our closet in able for me to change clothes when suddenly Troy hugged me from behind. "Troy, magbibihis muna ako."

"Eh 'di magbihis ka." sabi biya. Loko talaga 'to.

Hinarap ko siya at pinisil ang ilong niya. "Hindi ka po ba babalik sa office niyo? Baka may naghihintay sa 'yo doon. Wala ka bang meeting?" I asked

Ibinaon naman niya ang ulo niya sa balikat ko at mas mahigpit akong niyakap. "I am the boss. Papasok ako anytime I want. Besides, wala akong meeting or kahit anong appointment. Kahit hindi na ako bumalik sa office." he said.

He starts kissing my neck. I knew it. May ibang pakay 'tong si Troy. Kumalas ako sa pagkakayakap niya at hinarang ang kamay ko sa noo niya. "What do you think you're doing, Mr. Mercado?"

"I wasn't informed that kissing my wife was a crime. Namimiss na kita Michelle."

"Ang kulit. Araw araw tayong magkasama rito sa bahay, Troy. Ano 'yang pinagsasabi mong namimiss mo ko? "

Tinanggal niya ang kamay ko mula sa pagkakaharang sa noo niya at hinapit ako. He hugged me so tight, so tight that I feel something poking me down there. "Masama na bang mamiss ang misis ko? If I'm not mistaken Missus Mercado, namimiss mo na rin ako." he grinned.

He was about to kiss me again pero napigilan ko. Kumalas ako sa pagkakayakap niya at pinitik ang noo niya. "Huwag kang makulit, Troy. Magbibihis na ako."

Naglalakad na ako papunta sa closet ng bigla akong hilahin ulit pabalik ni Troy. "Eh 'di ako ang magbibihis sa 'yo. Baby, you locked the door, right?"

Ang kulit talaga.