XELLONIA POV
NAKATINGIN ako sa calendar, April 16. Naging mabilis ang ikot ng kamay ng orasan kaya hindi ko inaasahan ay bukas na ang araw ng graduation namin.
“Good morning po sa inyong lahat!”
Nawala ang tingin ko sa calendar na nakasabit dito sa kusina nang marinig ko ang malakas na boses ni Karen. Nakita kong bihis na bihis na siya, uuwi siya sa kanila.
“Hindi ka uuwi sa inyo, Xellonia?” tanong ni Karen nang makita niya akong naka—pambahay lamang.
Umiling ako sa kanya. “Hindi ako uuwi sa amin, Karen. Wala rin naman saysay kung uuwi ako. Wala rin sasama sa akin sa graduation ko bukas,” mahinang sabi ko sa kanya.
Nakita ko ang pagngiwi niya. “Oo nga naman. Noong baccalaureate mass mo nga ay wala kang kasama. Ewan ko ba talaga sa magulang mo, Xellonia. Matalino ka, maganda, at magal
