CHAPTER 30.2

1202 Words

XELLONIA POV NAGULAT ako nang hawakan niya ang aking kamay kaya napatigil ako sa paglalakad ko paalis sa kanya. “What? Ano pa ba ang kailangan mo?” tanong ko sa kanya. Kailangan ko lang umalis dahil graduation photoshoot namin ngayon. Nakatitig lang siya sa akin, napansin ko ang panga niyang umiigting ngayon. “Hindi kita pinaglalaruan!” madiin at seryosong sabi niya sa akin. Nag—isang linya ang aking kilay nang marinig ko ang kanyang sinabi. “Hindi kita pinaglalaruan, Miss Xellonia.” ulit niyang sabi sa akin, hawak pa rin niya ang aking kamay. Dama ko ang lambot ng kanyang kamay. Teka, bakit ko ba naiisip iyon? Tinatanggal ko na ang kamay niya sa aking kamay, pero mahigpit ang kapit niya. Hindi naman ako nasasaktan sa pagkahawak niya sa akin, may pag—iingat pa rin naman. “Hindi m

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD