Playful Destiny

Chapter 3

(Author's Note: 0_0)

Exhaustion weighed heavily on me, evident in my tired eyes and disheveled hair—a clear reflection of the events that unfolded yesterday. As I reached the entrance of the school, a familiar feeling of solitude engulfed me once more.

In that moment, I longed for the comforting presence of someone by my side, someone who could understand and offer solace in my time of need. However, the emptiness around me emphasized the absence of such a comforting figure, leaving me to face my struggles alone.

I rubbed my eyes, mugto ito dahil buong gabi ako nagkulong sa kuwarto at umiyak, Cath tried to talk to me pero hindi ko siya pinagbuksan ng pinto o 'di manlang kinausap.

Si Mama at David ay nasa Hospital parin, habang si Dad ay kasama ko sa bahay, kanina'y tinawag niya pa ako para kumain pero hindi ako sumunod, umalis ako ng walang salitang lumabas sa bibig ko.

Pagkatapak ko sa corridor, ang tingin nilang lahat ay nasa akin, I tried to keep my head up, unfortunately, hindi ko kaya tagalan ang mga titig nila kaya nakayuko akong maglakad papuntang room.

Just like as I thought, unti palang kami sa room, wala pa si Mat, Fin, and even Claire.

Suddenly, nilapitan ako ni Tori, It's my first time na lumapit siya sa'kin after 3 years dito sa School.

"Hindi mo kasabay si Mat?" Tanong niya. Umiling lang ako siya naman ay tumango. Talagang gusto niya si Mat. Mula 1st year lagi siya ang bukang-bibig ni Tori.

Pagkaupo ko, I rest my head down. Nag-aalala ako para kay Mama and also David, I'm worrying about myself too, habang tumatanda I am trying to isolate myself from socializing, my mental breakdown and anxiety always bothering me, I can't focus on things either.

I need a therapy, indeed.

Someone patted my head, I thought it was Mat kaya kinuha ko ito at hinawakan, 'yun pala ay kay Fin, bigla kong nabitawan ang kamay niya.

"Are you okay? Bigla ka nalang nawala kahapon, sasabay pa sana sa'yo si Mat." ani niya, nilagay niya ang bag niya sa upuan at nag-unat muna siya bago umupo sa tabi ko.

"Really? Sorry, may inasikaso lang ako," pagsisinungaling ko.

Naka head down pa'rin ako sa direksyon niya, he looked at me while tilting his head and he is wearing that kind of smile again. It was too gently, 2 days palang nang magkakilala kami, but I'm already comfortable with him. But after a second nawala 'din ang ngiti niya ng dumating si Claire.

Inayos ko ang upo ko 'saka sumulyap kila Mat at Claire na kakadating lang.

Claire seems approachable, she almost greeted all of our classmates, what's the matter yesterday?

I'm getting curious kahit na medyo wala ako sa sarili ngayon.

"Ano nga palang ginawa niyo sa Principal's Office kahapon?" tanong ko sa kaniya, umayos muna siya ng pagkakaupo bago sagutin ang tanong ko.

"Hmm? I don't know, nandoon lang ako sa labas ng Office because..." tumigil siya sandali, "I thought na susunod ka—nevermind," dugtong niya, medyo nagtaka ako.

May sasabihin sana ako ng biglang natuon ang pansin ko kay Mat, he looks irritated, and so on just like me magulo ang buhok niya at mukha siyang problemado.

"Ugh, It's Claire's fault, ayoko sumama sa Quiz bee ano naman kasi gagawin ko 'dun?" he ranted, padabog siyang umupo habang may iniinom na Yakult.

"Magsasagot malamang?" pamimilosopo ni Fin. Hindi ko magawang tumawa o ngumiti, parang wala akong maramdaman na kahit anong emosyon.

Claire on the other hand doing something again, mukhang nag r-review siya para sa darating na labanan ng quiz bee.

"Naneto, da't ikaw nalang, you're smarter than me, kita ko grades mo kay Mama,"

"Nah, liar, puro line of 7 kaya grades ko," ibinaling niya ang tingin niya sa'kin bago magtanong, "what about you Serenity?"

What about me? I smiled bitterly before answering his question.

"My grades? puro line of 9 lahat, did you know, isa ako sa may mga highest honor sa school na 'to, nabawi lang dahil kay..." I bit my lips and sighed, "dahil kay Sebastian."

He's the reason why I'm suffering, ng dahil sa kaniya—Dad hated me including my Mom.

Naging tahimik kaming tatlo hanggang sa dumating ang first subject teacher namin.

Medyo naging rough ang mga sumunod na subject, nakalimutan kong gumawa ng Assignment sa Fil, ganoon din sa Math, sa Arts naman hindi ko nadala ang art set ko, ngayon tuloy ay kailangan kong humiram.

"Wala nga 'din ako eh,"

"Wala 'din ako."

Kagaya nga ng inaasahan ko, wala 'din kaming dalang tatlo lalo na't tamad si Mat magdala ng Art set, si Fin naman daw ay nakalimutan 'din.

Tumingin ako may Claire pero may ka share na siya, tumingin pa ako sa iba kong kaklase at halos lahat sila ay may ka share na.

Isa nalang pwedeng mahingan pero sa ibang section.

Kay Sebastian.