Si Anya Tasya R18 (Completed)

Si Anya Si Anya... Oo kilala siya sa lugar namin, sobrang kilala na halos kahit na nga lang sa pagdaan sa gilid ng isang barong-barong ay pinapansin pa rin siya at binubuka ang pangalan niya. Parang ganoon talaga kapag maganda, yong seksi. Yong wala kang maipipintas. Yong totoong hindi nakakasawang titigan. Napakainosente ng kanyang mukha, mukha ng isang tunay na dalagang mahinhin. Tahimik itong bata at hindi palaimik. Sa isang tulad ko na sumasampa ng barko. At sa isang katulad ko na namamasada ng tricycle kapag umuuwi sa amin. Hindi ko maipapagkakailang isa ako roon sa mga lalaking napapahawak sa labi at napapasunod ang mga mata sa pagkimbot ng puwetan niya tuwing may pagkakataong nahuhuli ko siyang naglalakad. Sadyang maganda talaga ang bata. Parang tunay na Dyosang nahulog mula sa kung saan. Ang sabi-sabi'y anak siya noong anak ni Aling Alicia---- anak sa pagkadalaga. Marahil nabuntis noong nag-aaral pa lamang sa Maynila. Ang sabi-sabi nama'y may malaking posibilidad na isang ampon si Anya. Siguro... Pero mukhang hindi naman. Si Ana, anak ni Aling Alicia, anak noong pakiwari nilang ina nong bata. Naging kasintahin ko noon. Kamukhang kamukha niya. Ngunit sadyang mas maganda lamang si Anya. Mas maganda ang bunga. "Pre..." Tawag ng kaibigan ko saktong umaaksyon akong ibubuga ang usok mula sa pagkakahigop ko ng sigarilyo. Napaubo ako ng sunod-sunod nang naintindihan ko ang pagtawag niya. Dumadaan na naman si Anya, mula sa kalayuan. Sumisinag ang maputi ngunit namumula niyang balat. Ayon na naman ang mga ulo'ng napapasunod. Hindi ko maintindihan kung bakit iba ang hatak niya sa lahat. Oo nga't maganda siya, pero ba't kaya di nakakasawa? Marami na akong nakasalamuha, sa barko at sa daungan. Iba’t ibang lahi. Pero si Anya, iba ang alindog nito. "Wait lang." Sabi ko, sabay patak ng nauupos na sigarilyo. Tinapon ko ito sa tabi, malayo sa mga basurang nakaumpok doon. Saka ako naglakad ng matiwasay upang maalis ang amoy na kumapit sa akin. "Drei! Wag ayyyy..." Tukso ng isa sa mga kasamahan ko sa pasadahan. Ngumisi lang ako at tumuloy sa paglalakad. Hindi kalayuan mula sa abandunadong gusali, nahuli ko siyang napatigil at dahan-dahang lumingon sa akin. Natulala ako, ang pagsunod ng matiwasay ng kanyang buhok ay nahuli kong naging maayos sa gilid. Bigla akong kinabahan ngunit ipinagpatuloy ko pa rin ang paglalakad. "Ma'am, hatid ko po kayo?" Tanong ko, bahagyang nagseryoso. Ngumiti siya. Hanep! Iba ang kamandag ng babaeng to. Parang ahas na nanunuklaw. Parang nakakalula. "Kuya. Pass muna." Wika niya. Napaawang ang labi ko at ngumisi. Ang gandang bata. Sa dami ng mga nakasalamuha ko sa ibang bansa, natatangi talaga ang kanya. "Di, libre na..." "Pero----" "Nandyan ba si Ana?" Ngumiti siya na parang mayumi, at sa huli'y naging pilya. "Opo..." Masama talaga ang paggamit sa pangalan ng ibang tao para sa isang pansariling dahilan na gustong makamit. Kinarma nga ata ako, kasi hindi pa iilang araw tinawagan na ako ng agency para bumalik sa barko. Hindi pa nag-iisang buwan ngunit kailangan ko na talagang sumampa. Hanggang sulyap tingin na lang ang nagagawa ko sa tuwing dumadaan si Anya sa tabi ng mga nakaparadang tricycle. Isa pa't, hindi pa panahon. Masyado pa siyang bata. Para sa isang katorse anyos na pwede nang ligawan...