Madilim.
Nakamulat ang aking mga mata ngunit wala akong nakikita. Pakiramdam ko. . . pakiramdam ko, nakapikit pa rin ako kahit hindi na.
Darkness used to be my sense of comfort. It eases the chaos in my mind and it calms me down whenever I need to. Darkness used to be comfortable but now. . . darkness felt nothing but a living a nightmare. Pakiramdam ko ay nasa panaginip ako kung saan hindi na ako kailanman magigising pa.
Muli kong ipinikit ang aking mga mata at pilit na sinubukang maging muling kumportable sa dilim. Ngunit hindi ko na kaya. Impossible na. Sa tuwing pipikit ako, pumapasok sa isip ko ang nangyari nang gabing iyon.
The darkness. The silence. The evil laughter. The blood. . . everything felt so scary and heinous.
“Masiyado ka namang bayolente, Riley. Nagtrabaho ka n
