“Mamang Ichi, nakita niyo po ba si Yvvo? Kanina ko pa po kasi hinahanap pero hindi ko po makita. Umalis po ba?” Agad na tanong ko kay Mamang Ichi nang makalapit ako sa puwesto niya.
Her brows arched a little, making me more nervous. Hindi naman kasi agad nawawala nang basta basta si Yvvo. I mean, ayos lang naman sa akin kung hindi siya magpapaalam sa akin kung saan siya pupunta pero kasi, tuwing umaalis siya noon, hindi naman niya nakakalimutang magpaalam kaya’t nasanay na ako na palagi siyang nagpapaalam sa akin sa tuwing may pupuntahan siya na hindi ako kasama.
“Hindi ba ikaw ang kasama ni Yvvo?”
Agad na nagtagpo ang aking mga kilay nang marinig ang tanong niya. “P-Po?” Naguguluhang tanong ko.
Marahang tumango si Mamang Ichi at takang tumingin sa akin. “Umalis kanina si Yvvo, kaninan
