“May plano ka pa palang umuwi. Akala ko, wala na.”
Napatigil ako sa paglalakad nang marinig ang boses ni Kuya. I roamed my eyes around the house and found him sipping a coffee from the dining area. Wala sa sarili akong napalunok bago napakamot sa aking ulo dahil sa hiya.
“Sinabi ko naman sa ‘yo kagabi na uuwi ako, e,” pagtatanggol ko sa aking sarili ngunit mukhang hindi niya iyon nagustuhan nang malakas siyang bumuntong hininga.
“Alalang-alala sa ‘yo si Dad dahil bigla mo na lamang sinabi na hindi ka uuwi. Mabuti sana kung nagpaalam ka kaagad para mapaghandaan at wala nang nag-aalala sa ‘yo.”
“Pero Kuya—“
“Kung nagagawa mong maging ganiyan sa probinsiya noon, hindi mo na magagawa ngayon. Oo at kinunsinti ka ng mga magulang mo roon pero ako, hinding-hindi kita kukunsintihin. I won
