Change
Nandito pa rin ako sa hospital . Mga masasayang ngiti nang mga bata ang natatanaw ko sa harapan ko ngayon, nakakagaan sa pakiramdam na makitang masaya ang mga batang to sa kabilang pinagdadaanan nila.
Inip na inip na ako kaya ako napunta sa hospital garden kasi masyadong nagiging overacting si Damon at ayaw muna akong pauwiin kahit anong sabi ko sa kanya na akay na ako. Napag usapan din namin ang pagbabalik ko sa psychologist.
Ibang saya ang nararamdaman nang puso ko kasi nararamdaman ko ang dating San. Ang Saavedra na nakikita ko ngayon ay ang taong minahal ko. Kahit naman nung mga panahon na nag iba siya ay ganun parin ang nararamdaman ko pero dahil sa ginagawa niya ngayon ay mas lumalalim ang nararamdaman ko.
Pag nagpatuloy pa ang ganito ay siguro na akong di na ako makakaahon pa sa pagkakalubog ko sa pag ibig na ito.
"Belle, I've been telling you countless times to just stay at your room." ramdam ko ang presensya niyang nakatayo sa likod ko. Agad na tumaas ang dugo ko sa mukha dahil sa lapit niya. Nawawala ang atensyon ko sa tanawin na nasa harap ko.
"Are you okay Belle?" ang rupok mo naman Isabelle simpleng hawak lang ang ginawa bakit ka nangingig sa kilig?F*ck
"Okay lang ako, just don't come closer please." ramdam kong natigilan siya. Sh*t napakatanga mo talaga Isabelle. Agad ko siyang hinarap pero nagulat ako at naka simangot siya pero kitang kita sa mukha niya ang pang aasar nang makita kung gaano ka pula ang mukha ko .
"Okay,okay" umupo na din siya sa bench na inuupuan ko at binigyan ako nang fresh milk.
Sabay naming tinanaw ang mga batang naglalaro sa harap namin.
"You'll be discharge tomorrow ." Agad na nagbalik ang tingin ko sa kanya.
"Mabuti naman at Inip na inip na ako kakahiga sa hospital bed. Ang sasama pa nang lasa nang pagkain nila jusko feeling ko talaga kaya maraming namamatay sa hospital dahil na din sa ambiance nan lugar. Ang lungkot kasi doon sa loob . Tsaka alam mo ba San na ito lang ata ang masayang parte nang hospital. " I can't help my smiling to creep out dahil narin sa mga masasayang bata na nasa harap namin. "Kasi dito tulad nang mga batang nasa harap natin ay dito ko lang naramdaman na okay lang lahat na kahit na anong mangyare ay makakangiti pa rin ako. Looking at these children, it really makes me happy and it makes me wanna go on."
Hindi nawala ang mata niya sa akin habang nagsasalita ako. I smiled and continued.
"They also remind me of those days we had when were like them playing nonstop. Walang problema kundi ang pagalitan lang nang magulang. I miss that satisfying feeling."
Totoong naalala ko kung paano kaming maglaro dati dun sa mag tree house.
He's smiling and so I continued.
"Those smiles will make you continue your life and that's what makes me happy right now. Of course it's also because you are here. Having this conversation with you makes me feel that we are back to the way we are back then."
Masaya ako pero nakakatakot ang sayang nararamdaman ko ngayon dahil alam ko na lahat nang saya ay may kapalit na dobleng sakit.
He hugged me.
"Wait for me please."
Nanlaki ang mata ko sa sinabi niya. My tear fell.
" I'm almost there Belle. Just be patient please. "
I hugged him back. He's finally giving me a chance.
I really love this man.
After the talked we had in the hospital's garden ay inakay niya ako papunta sa kwarto ko dito sa hospital. I was really thankful for the side effects of the dextrose. I can freely hold him.
"Why are you laughing ?" Di ko namalayan na nakingiting aso na pala ako dahil sa naiisip ko tsk
"I just remember Karl that's all" I lied . Nakakahiya naman kasing umamin na kinikilig ako sa pag akay niya sa akin.
Sumama ang mukha niya dahil sa sinabi ko.
"You're with me and you are thinking about another man." Iniwan niya ako na nakatayo lang dito sa harap nang hospital room na inuukupa ko.
Sinamaan ko siya nang tingin pagkapasok ko. "Anong topak meron ka? May sakit yung tao tas iniwan mo ko dun tsk."
Nakasimangot at nakahalukipkip siya sa sofa at masama din ang tingin niya sakin. Umarte akong nahihirapan sa pagdala nang dextrose . Ngiting tagumpay ako nung nilapitan niya ako at inakay ako ulit. Nararamdaman ko na San.
"Are you jealous Saavedra?" Nanlaki ang mata niya na agad naman napalitan nang masamang tingin ." Ano naman ngayon kung oo," Di ko inaasahan ang sagot niya.
"Yes Isabelle I am f*cking jealous. I am thinking of ways how to cut Karl's throat." unti unti siyang lumapit saakin at nang maramdaman ko nalang malambot na kama sa likod ko.
"S-San w-wait , what are you doing" pahinang pahina ang boses ko nang lumalapit parin siya at nakahiga na ang kalahating parte nang katawan ko. Nakatukod ang dalawang kamay niya sa magkabilang gilid ko at nakayuko siya saakin.
Mahihiyang dumaan ang hangin sa pagitan namin dalawa dahil sa lapit niya. Ramdam ko ang hininga niya sa mag ilong ko at nalalanghap ko ang pabango niyang nahaluan nang mint dahil siguro sa mouthwash na gamit niya.
Tumitig siya sa mata ko hanggang sa mapunta ang tingin niya sa labi ko . Out of nowhere I licked the lower part of mt lips. Bumalik ang tingin niya sa mata ko at mas lumapit pa siya at lumapat ang labi niya sa labi ko.
Marahan. Sobrang gaan nang halik na ibinibigay niya na para bang takot na takot siya na masaktan ako. Mas lumalim pa ang halik niya sa akin . ang kanang kamay niya ay ipinosisyon ni Damon para mas mahalikan niya ako. Ikinawit ko ang dalawang braso ko sa leeg niya at marahan na hinimas ang buhok niya.
Unti unti siyang humiwalay sa halikan namin at bumulong "Don't ever make me jealous Belle. Not again Belle cause I won't be able to hold back anymore Belle." tumingin siya sakin at hinalikan ako ulit sa labi.
Pulang pula parin ang mukha ko dahil sa pangyayaring kanina. Gabi na at wala si Damon dito dahil inaasikaso niya ang mga bills para makalabas na ako bukas. Kating kati na akong lumabas sa hospital.
I can't contain the happiness I'm feeling. Just you wait Damon you'll fall hard yung tipong pareho na tayong hindi na makakaahon pa sa pagkakalunod nating dalawa.
Bumakas ang pinto at niluwa ang gwapong nilalang na mukhang nasalo ang kagwapohan nung nagpaulan si Papa God nang kakisigan.
" We will have a date tomorrow. After going to your psychiatrist I'll bring you somewhere. "
And that made me excited for tomorrow natulog akong may ngiti sa labi.
Hindi pa man nagigising ang araw ay gising na ako masyado akong excited para sa date namin ni Damon . Tinignan ko ang nakahandang damit na nasa upuan na nasa harap nang vanity mirror ko dito sa guestroom.
Maaga akong naghanda nang agahan namin ni Damon. Alas 6 palang nang umaga nang matapos ako sa paghahanda.
Nag iisip ako kung gigisingin ko si Saavedra or hihintayin ko siyang gumising. Balak ko na sanang takpan ang mga niluto ko nang may yumakap sakin galing sa likod.
Topless. Nagiinit ang pisngi ko dahil ramdam ko ang katawan niya sa mismong likod ko. "M-mag agahan na tayo San."
Agad akong lumayo dahil parang nangingig ang tuhod ko sa sobrang lapit niya.
Tumawa lang siya nang mapansin kung gaano akong naiilang sa ginawa niya. Hindi ako sanay na ganito siya sakin. Masyado siyang touchy baka hindi kayanin ng puso ko at ako na ang mag r**e sa kanya.
" I want you for breakfast though." Mas lalong nag init ang mukha ko dahil sa sinabi niya. Gage wag kang ganyan Saavedra I might r****h you right now.
"Gag* " at tumakbo ako pabalik sa kwarto ko.
"s**t, tangek kumalma ka Isabelle!"
Naririnig ko ang tawa ni Damon dito sa kwarto kaya pinagsisihan ko ang pagtakbo ko papunta dito.
Dahan dahan at nakayuko akong bumalik sa hapag para kumain nang breakfast.
Hinawakan ni Damon ang baba ko at inangat ang tingin ko. I wanna tear of that smirk in his face but I'm seeing how genuinely happy he is right now . I can see it in his eyes.
"You're adorable Isabelle." I smiled at his remarks at nagpatuloy na kaming dalawa sa pagkain.
After eating breakfast ay nagmadali akong naligo para makapaghanda na agad. I wore a casual red summer dress at pinaresan ko nalang ng sandals. I curled ny hair and put on a liptint and I'm done. I'll go for a simple look .
"Saavedra what are you doing there?" Kasi nakaupo lang siya sa sofa at nanood nang tv. He was stunned. Nakalimutan niya atang may lakad kami.
"Where are you off to Belle?" He's really curious kung saan ang punta ko.
"Sh*t di ako nakatulog dahil sa sobrang excitement ko para sa date natin tapos hindi mo pala naalala." I was really disappointed. My excitement went to low at napalitan yun nang disappointment.
Nanlaki ang mata niya nung napagtantong may lakad pala kami ngayon.
"Wait for me there . Magpapalit lang ako." Yung sayang naramdam ko ay napalitan nang lungkot.
Maybe I was expecting too much . I was expecting for a bigger change in our relationship since he told me to wait. Masyado lang ata akong nagmamadali.
I waited for 30 minutes bago lumabas sa kwarto si Damon wearing a light red sweatshirt and a black pants paired with white sneakers. Ang gwapo niya parin kahit nakapa simple lang naman nang suot niya.
"Let's go."
Sumakay kaming elevator para makababa sa parking lot. Inalayan niya ako papasok nang kotse niya.
I was just silent the whole ride. Naubos kasi bigla yung excitement ko.
"I'm sorry for forgetting Belle. " I just give him a faint smile at tumingin lang sa labas.
Hindi ko inaasahan ang paghawak niya sa kamay ko. "I'm really sorry. Forgive me please. I don't want you giving me silent treatment Belle. It's killing me."
Mas lalong hindi ko inasahan na ganun pala ang epekto nang pananahimik ko sa kanya. Nabuhayan ulit ang puso ko sa sinabi niya. Umasa nanaman akong nandon na nga kami sa puntong pareho na kami nang nararamdaman.
Saktong narating namin ang clinic nang psychiatrist ko. "How did you know?"
Sumama ang mukha niya. " I asked Karl. " At bumababa na siya para pagbuksan ako.
"I can do anything for you Belle even if it means swallowing my damn pride just for you. " I hugged him.
"Thank you San. I love you" he didn't respond but it didn't hurt at all . Magkahawak kamay kaming pumasok sa clinic.
I am now sure that we're in the same state. And I can't contain this happiness inside me.
-
It's my longest update so far. Enjoy reading.