Beauty's Amour

Comeback

Comeback

Isang araw ay bumalik si Daddy. Hindi ko alam ang nangyare kung bakit pero tinggap lang siya ulit ni Mommy. Sa paglipas nang panahon ay wala na akong maramdaman para sa pamilyang meron ako. Lalo na nang hindi na nagpakita pa si Kuya. Huling kita pa namin ay nun sa hospital pa. Ilang buwan na din ang lumipas.

Kung nasaan man siya ay sana maayos siya. Ayaw kong mawalan nang nag-iisang pamilya. Sana ay masaya din siya kung nasaan man siya.

Finals is finally over. Sa tingin ko naman ay naipasa ko lahat ng mga exam. I didn't aim for the highest scores. I just wanna live for myself now. Not for anyone else. I also go to a psychiatrist once a month for my monthly sessions. I wanna be who I am. I miss myself so much.

Bukas na ang graduation ball namin at for sure I've got Karl as my date. Sa sobrang dalas na magkasama kami ay katumbas din ng dalas ng mga taong nagtatanong kung kami ba. Para na kaming kambal tuko na laging magkasama dinaig ko pa yung teammates niya .

"Isabelle!" May nagsasalitang unggoy pala sa tabi ko. Di ko namalayan na nandito na pala siya.

Nandito kasi kami sa canteen napagod sa practice for cotillion. Usual teenage dances pag highschooler. Nakakabagot nga ih kasi pareho kaming tinatamad ng unggoy na nasa tabi ko ang laging nangyayare ay pareho kaming napapagalitan na dalawa. And it usually come after with teases from our batch mates.

" I wanna eat burger but they don't have any " nagmamaktol na ani niya. Kahapon pa siya nagc'crave ng burger at dahil may balat siya sa pwet lagi din siyang di makabili .

"Ow phyur yuu" Binato niya ako ng tissue na nasa table dahil sa pagsasalita ko na puno ang bibig ko.

"Gross. Ouch!" tinapik ko ang kamay niyang nakahawak na sa buko juice ko. I'll share him anything but not my drink.

"Damot mo ah. Ako naman bumili niyan."

Di ko na narinig pa ang huling sinabi niya dahil saktong paglingon ko sa bungad ng canteen ay nag iisang taong naging dahilan kung ano ako ngayon at kung bakit gustong gusto ko nang bumalik sa dating ako. I want him back in my life.

Oo di ko pa talaga totally tanggap yung katotohanan na may iba siyang mahal pero ganito ata talaga pag mahal mo yung tao matatanggap mo kahit na hindi ikaw yung mahal basta makasama mo siya at mabigyan ka man lang nang kaunting atensyon.

"San" Parepareho silang nagulat nang tawagin ko si Damon. I didn't expect na masaabi ko ulit yung pangalan na yun pagkalipas ng ilang buwan.

"Belle" SAbay na sambit ni Karl at Damon. N para bang isang may nasabi akong masama sa paraan ng pagtawag nila sa pangalan ko.

"What? Hahaha come on we used to be friends so hindi naman ata masama na bumati ako diba?" Saad ko sa mahinang boses at takang taka kung bakit ganun nalang ang pagsambit nila sa pangalan ko.

"Isabelle stop it."Tinignan ko ang kamay ni KArl na nakahawak sa braso ko akmang pipigilan ako sa balak kong pagbati sa mga dati naming kaibigan.

"Karl I just want to greet them come on don't be such a killjoy! Greet them too." At pinanlikihan ko siya nang mata.My intentions are pure.

Tumtitig silang lahat sakin bago patakbong pumunta si Ashley sakin at yumakap. I miss this feeling. If letting go is the only way for us to go back the way we used to be then so be it. If suffering from nearby watching the man I love love someone else then I suffice for that to get my life back. I just want my life back.

"I'm sorry Belle. I was useless. I didn't know that your suffering something. I really am sorry."

If forgetting what they've done to me just to have my life back then I'll do that. If these things will make me alive again then so be it. I finally want to live my life again and no one will stop me from taking my life back.

They joined us for lunch and laugh like the old times. Pero si Karl ay di mawala ang titig sakin na para bang nakagawa ako ng napakalaking kasalanan.

I throw him a look na para bang nagtatanong kung anong nagawa ko but he just shrugged and signaled me to look at my phone na nasa ibabaw ng mesa.

KArl : what are you doing Isabelle?

I laughed at his message na naging dahilan para tignan nila ako na may pagtataka sa mukha at si Karl naman ay may masamang tingin.

" I friend just text something funny. Sorry ."

Nagtataka si Damon na nakatingin sakin kahit na ang iba naming kaibigan ay bumalik sa pagkain at ang nobya niyang busy sa pagsasalita sa may tabi niya.

I mouthed " What?"

Sinamaan niya lang ako ng tingin at bumalik sa pagkain at pakikipag usap sa nobya niya.

KArl:I saw that.

Karl: You and Damon.

Nagtataka akong tumitig sa text niya pero nasundan din agad kaya naintindihan ko agad.

Belle: It's nothing. Tsk unggoy ka talaga.

Natatawa akong nagreply sa kanya. Naramdaman ko ulit ang nanlilisik na titig ni Damon pero binalewala ko nalang kasi baka ano pang masabi nang unggoy na nasa harap ko.

"Hey eyes up here everyone. " Tumayo si Ashley at tinaas ang coke in can na hawak niya para makipag kampay sa amin. Ang ibang studyante ay nagtatakang tumingin sa may table namin.

"Cheers to our friendship!" Abot hanggang tenga ang ngisi ni Ashley nang ipahayag ang mga salitang yon. Ngunit pansin kong nanlilisik ang mga mata nila Damon at Karl sa isa't isa.

Tumayo ako para makipag kampay kay Ashley na naging dahilan para tumayo na din ang kambal niya. " Cheers." Pinanlakihan ko ng mata si Karl para tumayo din siya.

Pilit pa siyang tumayo na naging sanhi ng pag ingay ng upuan niya. Tamad na tamad pa siyang nagtaas din ng inumin. I smiled at him napawi lang nun tumingin ako sa inumin kong muntik nang malaglag dahil sa pwersahang pagkampay.

"What the hell! what's your problem Saavedra." Pinanliitan ko siya ng mata dahil sa ginawa niyang pag kampay.

"Naglalandian lang kasi kayo jan."

I can't understand him. Nagseselos ba siya? I smirked at him.

"Malisyoso kang demonyo ka. TSk. kelan kapa naging ganyan Saavedra." Tinawanan ko lang siya at umupo ulit para ipagpatuloy ang pagkain.

-

Uwian na at nakikita ko na si Karl sa tabi ng kotse niya naghihintay sakin. Seryosong seryoso siyang nakatingin sa kawalan na para bang may kaaway siya sa hangin.

"Hoy! Ano yan?" Di man lang siya natinag sa kaunting pagsigaw ko.

" What are your plans Belle?" So tungkol pala to sa eksena sa canteen.

"I just want my life back Karl. Bawal ba yun? Di ba pwedeng ibalik ko yung buhay ko dati? I'm tired of being alone Karl. I just want to feel wanted again. To feel them again. Hindi mo ba gustong bumalik yung mga kaibigan natin? Ayaw mo ba nun hu Karl?" Nanginginig na ang boses ko nung sabihin sa kanya yun. Nagbabadya na din ang luha sa mga mata ko.

" I want to find my way back to my old life Karl. I need to be happy to live and I will get what is mine. "Niyakap niya ko para pakalmahin. Sinadya kong hinaan ang huling sinabi ko.

At yun ang naabotang tagpo nila Damon na mukhang papauwi na din.

Hindi ko maintindihan ang emosyon na nakita ko kay Damon. Disgust. Pain. Jealousy. Or I'm hallucinating again but either way I'll get him.

" You will regret this Belle." ani nang boses ni Philip sa gilid ko.

"Mas magsisisi ako kung hindi ko siya ilalaban Philip."

At umalis ako dun. I will get him. He is mine.