Beauty's Amour

Heart

Heart

It's been a month simula nung nagpunta kami ni Karl sa beach at yung pag iyak ko sa school garden. Si Karl lang din yung nakakasama ko sa school nagtataka na nga ang ilang students kung bakit nag kaganon ang barkadang inaabanagan nila araw-araw . We were insperible back then .

"Belleeee!"

Speaking of the unggoy. Ang lawak ng ngiti niya habang papunta sakin at dahil sa pagsigaw niya ay naka kuha siya ng atensyon ng mga dumadaan na studyante kasali na dun sila Damon, Ashley, Angel at Stanley.

Dumadalaw palagi si Karl samin at nagdadala ng kung ano- ano at aalis lang pag nasiguro na niyang tulog na ako. Tss. Kaabnoyan niya yun may minsan pa nga na tinawagan ako ng Mommy niya at nag tanong kung totoo ba na sa bahay siya nag lalagi tuwing gabi na.

"Guess what?" sabi niya habang pinapaalon ang makakapal na kilay . Abnoy na tunay. "I was scouted by the Kaya Fc Football Coach to start playing for them next year." That was his dream college . Kasi mahahasa daw ang paglalaru niya ng football.

I hugged him and we jumped like little kids in the middle of the hallway. Wala kaming pakialam sa iba. " Congrats kahit unggoy ka alam ko namang magaling ka." at nag pa kita ako sa kanya ng dalawang thumbs up.

"Congrats Karl." Napalingon kami sa nagsalita at nakita si Ashley na may papak na lollipop at may nakasabit na pink shoulder bag sa balikat , katabi nito ang kakambal na nakayuko at isang ahas na nakakapait na para bang aagawan ang pagkaing nililingkisan niya.

Lihim akong napairap sa ka plastikan nila. " Thanks, tara na Belle " akmang aalis na kami ng pigilan kami ng nag aala anghel na ahas nakakapit sa demonyo. "Aren't we invited for your celebration, total we used to be friends at classmate din ako ni Belle, Right Belle?"

Hinawakan ni Karl ang braso ko nung sumagot ako ahas na nandito sa harap ko. " Pets no allowed kasi sa papuntahan namin kaya di ka invited, ahas ka diba?" Tumawa naman ang katabi kong si Karl at bumulong " Now the Amazona is Back."

Nanlaki naman ang mata ni Angel sa sinabi ko " How dare you!Porket di kalang nagustuhan ni Damon aasta kang ganyan tapos magmumukha ka nanamang biktima para kaawaan ka niya. Magkaiba ang awa sa mahal kaya wag kang umusta na ako ang nang agaw dito. In fact that you are a little dirty w***e pagkatapos kay Damon kay Karl ka naman didikit."

Napasinghap ang lahat nang sinampal ko siya " Ang kapal naman talaga nang apog mong sabihan ako niyan. Ako ba ang nang agaw? Ang plastic mo nakakahiya ka naman. Maganda ka nga pangit naman pala nang ugali mo" at sasampalin pa sana ulit nang may kamay na humawak sa pulsuhan ko. " Hurt her again and I'll forget everything kahit na bestfriend pa kita Belle." Naestatwa ako at di ko nalang namalayan na nakaalis na pala sila .

Akala ko wala na yung sakit kasi okay lang naman ako pagnakikita silang magkasama. Pero bakit ganun alam na alam ko naman na kay Angel siya papanig pero bakit parangiba masakit yung sakit pag galing mismo sa kanya.

"Hey, hey Belle, Stop shaking, come on Belle. Listen to me.Dammit don't touch her, Just stay away Damon."

Di ko masyadong narinig ang sinabi ni Karl dahil biglang nandilim ang paningin ko.

-

Puting kisami at puting kurtina ang unang bumungad sakin pagkagising ko. Medyo masakit din ang ulo ko.

"Belle thank God you're awake. I'm sorry I failed to protect you again. I'm sorry Belle." nangingig ang kamay ni Karl habang nakahawak sa kamay ko. Umiiyak nanaman siya.

I smiled at him." Di mo kasalanan yung nangyare , kasalanan nito " Habang nakaturo ako sa puso ko.

"Ang hirap niyang kalimutan Karl. Every words coming from him makes me alive and kills me at the same time. I didn't even know that it was possible. If only I can unlove and forget about him. Di sana di ako nasasaktan ng ganito. My heart aches for him but my heart still want him." Nakangiti pero lumuluha kong sabi kay Karl.

" If there's such a word that's more than Love then its what I feel for him. I know that this love is toxic and might be the death of me but I love this poison. Nasanay ako sa pagmamahal na to Karl at yun ang mali ko ang masanay at patuloy na umasa. Do you know what makes me go on. It's this love that I feel for him. Kasi itong letseng puso ko tanga ayaw niyang makinig sa isip ko. It feels like it has its own mind. Ayaw kung tanggalin ang pagmamahal nato Karl . Alam kong masakit at ako lang ang magdudusa but still this is the only thing that makes me feel alive." I smiled at him.

Sa loob ng isang buwan na si Karl lagi ang kasama ko ay ilang beses din siyang nagtapat , kung sana pwede lang turuan ang puso. I know he understand me at nasasaktan ko din siya. We're much more alike . I love another man that loves another woman and him loving me while I'm loving my bestfriend.

" If only I can shelter the pain Belle, If only I can." Nasasaktan din ako pag nakikita ko siyang ganito. He's hurting for me while I'm hurting for another man.

" Ang tanga pumana ni Kupido no. It's all his fault so please don't ever blame yourself again for what I feel cause I also choose this. I choose to be with this pain hoping it will ease someday."

"You always cry like this kaya nag alala ako. I don't want to lose you Belle." Habang hawak niya ang ebedinsya ng pagkitil ko sa sariling buhay. He doesn't want me taking my life just like that.

"As I'ved said I found a reason to live Karl and that is to wait for him to return to me with the antidote of this poisonous love that I feel for him. Ayaw ko din gawin yun kasi ayaw kung nadudugyot ka nanaman di mo bagay baka itakwil kana ng Mommy mo." At sabay kaming tumawang dalawa sa sinabi ko. What I said was indeed true I don't want to hurt him anymore. We both suffered enough.

And then we talked ramdom stuff at nagpag usapan kung saan mag cecelebrate nang pagkakuha niya sa soccer team ng Kaya FC.

I just found a reason to fight and to live. Hindi ko hahayaang mapunta si Damon sa isang mapagkunwaring tao.

Pagkauwi ko ay mukha ni Chuck ang naabutan ko. Wiggling his tail and asking for me to carry him. I was neglicting him while I was busy with Damon.

"Oh I am sorry baby. Tomorrow will go for a walk, okay?"

Inaakyat ko na siya sa kwarto ko at gumawa na din ako nang mga paper works ko para sa club. Nang nag notify ang phone ko sa message na dumating.

_saavedradamon

: I am sorry for what I have said Belle.

_belle123monterde

What? Are you afraid that I will hurt your girlfriend again?

_saavedradamon

:No that's not what I meant Belle. I just want to tell you I'm sorry sa nasabi ko. I will never gonna hurt you.

_belle123monterde

Too late Damon. You are alreday hurting me.

Sorry for hurting your girl.

Ni exit ko nalang ang convi namin ni Damon at nag update sa IG post ko nang picture ni Chuck. Na agad nmang dinagsa nang sari saring comment at hindi naman nagpahuli dun si Philip.

_belle123monterde My baby.

_PhilipSaavedra : My adorable baby.

_belle123monterde: Bakit ka nakiki baby?

_PhilipSaavedra: Arte. Hahaha. But Chuck still my baby.

_belle123monterde: Whatever helps you sleep at night.

reply: oh my god #comeback

reply: maarte couple is back!!!

reply: #maartecouple

At puro na naging ganun na ang naging comment sa picture ni Chuck. I was about to log out nang nag message si Philip

_PhilipSaavedra

:I'll visit tomorrow, baby.

Nagtaka ako sa message niya na iyon. Kinabahan ako bigla.

_PhilipSaavedra

:Tell that to my baby Chuck.

Nakahinga ako nang maluwang sa kasunod na message niya. Nang tumunog nanaman ang notif ko at akala kong si Philip uli yun ngnit hindi.

_saavedradamon

: Akala ko hindi kayo nagkabalikan ni Kuya?

:Stop giving him hopes, Isabelle.

Ano nanaman ang problema nang taong ito. May sapak nga ata sa utak and demonyong ito.TSk.

Lumabas ako nang kwarto ko nang marinig ang sigawan sa labas nang kwarto ko. It was Mommy and Daddy. May dalang maleta si Daddy. What's happening?!

" Umalis ka!!! How dare you do this to me George!! I... just leave!! How dare you na mambabae!! " sigaw ni Mommy at sinusuntok si Daddy papalabas nang mansyon.

Walang emosyong na lumabas si Daddy. Umiiyak si Mommy na sinara ang pinto. Nakita niya akong nakatayo sa itaas nang hagdan.

" This is all your fault!! Salut ka!!" sinampal niya ako nang makaabot siya sa harap ko.

I didn't know what to say. Bakit? Bakit kasalanan kong nambabae si Daddy? Ilang beses ba akong masasaktan nang pamilyang ito? My mind is filled with different voices again.

Bakit ako pa ang nabuhay?

Why would HE let me live a life like this?

What's my purpose?