Esha POV
NAGISING ako dahil sa isang sigawan. Iminulat ko ang aking mga mata. Nagtatalo palanang kambal ko.
"I know that tatay is here kagabi. Kenzo!" sigaw ng anak kong babae.
"It was just your imagination. Tatay is not here. He work from a far, that what Tito Earl told us." sagot ng kakambal nito. Tinalikuran ni Kenzo ang kapatid nito.
"I know siya iyon. 'Di ko iyon imagination. I saw him. He is here, he visit us. 'Cause he love us." Nagsisimula ng manubig ang mga mata nito, na anumang oras ay iiyak na ito.
"He doesn't. He didn't love us. Sa katunayan nga. Itinatangi niya tayo. Hindi niya tayo tanggap." seryosong sambit ng anak kong lalaki.
"Your lying." umiiyak na sambit ng anak kong babae. "He love us." hagulhol nitong sabi.
"That's enough!" saway ko sa kanila.
"Nanay!" umiiyak
