Maulan na hapon. Mula sa papatak patak lang na pag-ulan. Nauwi sa isang napakalakas na pagbuhos ng ulan. Malakas na hangin ang dala ng pag-ulan. Walang payong si Gia. Nakalimutan niya ang magdala. Sabagay ano bang dadalin niyang payong? Wala naman silang madaming payong sa bahay. Maliban sa dalawang piraso.
Nasira ang mga payong nila. Hindi na bumili ang kanyang Mama. Sabi pa nito ay ayos lang naman ang hindi magbili ng payong. Hindi naman raw uulan. Sambit pa ng kanyang Ina.
Marami ang mga nagkukumpulan ngayon sa may beranda ng school nila. Lahat nanonood sa pagbagsak ng mga patak ng ulan.
Tuwang-tuwa din ang mga estudyante. Ilan sa kanila. Mga kumakanta pa. Si Gia tahimik na nakatayo din sa beranda. Nanonood sa mga pagbagsak ng mga butil ng ulan.
Malamig din ang hatid ng pag-ulan.
