Raging Minds

Chapter 38 - Nut Grab

Elle’s Point of View

Nanatili kami sa posisyon na iyon ng ilang minuto, ramdam ko ang intense sa sitwasyon naming dalawa at hindi ako nagpapatalo sa titigan na namamagitan sa aming dalawa ngayon.

Kung nanlilisik ang kaniyang mga mata patungo sa akin ay mas lalo kong pinanlisik ang aking mga tingin sa kaniya. Hindi ako papayag na matalo na lang niya ako ng gusto gusto.

“May nagasabi na ba sa iyo nito?” tanong niya at nanatili lang ako na nakatingin sa kaniya. “Pero sobrang ganda mo at gusto ko rin na mapasa akin ka,” wika niya.

Alam ko na iyon at hindi mo na kailangan sabihin.

Suminghal naman ako nang mapansin ko na lumalagkit na ang tingin niya sa akin.

Gusto ko siyang sipain palayo sa akin, pero kung wala lang talagang kutsilyo na nakatutok sa tiyan ko ngayon ay hindi na talaga ako mag aalinlangan na gawin ang aking binabalak sa kaniya.

Kahit masakit ay kailangan kong gawin.

Kailangan ko siya mautakan.

Ipininikit ko nang madiin ang aking mga mata at huminga ako ng malalim. Matapos yun ay onti onti kong iminulat ko ang aking mga mata ng paunti unti kong iminulat ang aking mga mata and I matched that stickiness on his looks.

Let’s see if this plan works.

“Well, you are the first one to said that to me,” wika ko sa kaniya at sinaktuhan ko naman ng tono na talagang nakakakumbinsi. Kailangan ko talaga siya makumbinsi sa bagay na ito.

“Woah, binabawi ko na KJ ka miss, anong pangalan mo?” tanong niya sa akin at nakita ko naman ang ngiti sa kaniyang mga labi which is good but the bad news is the knife is still pointed at me so I am not letting my guard down.

“Hmm, akala ko matuturn off na ako sa’yo,” wika ko sa kaniya. “Hindi ka kasi marunong bumasa ng mood,” dagdag ko pa, at mukhang uhaw na uhaw nga ang lalaking ito.

“Wait, sabihin mo muna sa akin kung ano ang pangalan mo?” tanong niya ulit sa akin. Ahh I need to think of a dummy name fast. I don’t want this dude to know who I am nakakadiri naman kapag nalaman niya.

I won’t allow myself to be remembered by this damn guy, it is too disgusting for me.

“Ahmm Zoey,” wika ko. Damn, s**t that’s the first name that came into mind at kaagad naman yung lumabas sa aking bibig ng hindi ko namamalayan. It is the name of the deceased sister of that kid we met in Makati.

Am sorry Zoey, but bear with me for now since I need some help here now.

“A beautiful name,” he said but with a different accent. A cheap accent that indicates he is trying hard to speak english.

Geez.

Gusto kong matawa pero masisira lamang ng aking pagtawa, ang aking plano.

“Can we do it, without the child seeing?” suhestyon ko sa kaniya. Hindi naman kailangan magtagal ng pagpepretend ko ngayon. Dahil once na ilower niya lang ang guard niya and kinagat niya na ang aking paing ay yun na ang aking cue, para sipain siya palayo sa akin.

“Well your thirsty,” wika niya sa akin pabalik at mukhang mas bagay yang mga katagang iyan kung sinasabi niya iyang mismo sa kaniyang sarili. Gusto kong matawa pero kailangan ko pigilan.

“Oh yeah baby,” I tried to sound as seducing as I can and pinaresan ko pa ito ng pagkagat sa aking labi. At nararamdaman ko naman ang paggaan ng kaniyang pagkakahawak sa akin.

Not yet...

“Ahh langhiya oh, tinitigasan ako sa iyo,” wika niya.

Bastos.

“That’s good,” wika ko.

“Ohhh, hindi ka pala katulad ng iniisip ko, pakiramdam ko kasi kanina may naramdaman akong delikado sa iyo,” paliwanag niya. Ibaba mo na kasi yang kutsilyo mo.

Wait...

Hindi ko naintindihan ang kaniyang sinabi.

“I look like that at first, but trust me baby, I can be as wild as you can think,” dagdag ko pa and I need to keep this going on. Yep, I need to keep this going. If not, I am as good as dead.

“Dapat lang, kasi handa na ang aking mga kagamitan,” wika niya at kaagad niya naman akong hinila, at nakatalikod ako sa kaniya ngayon at mahigpit ang kaniyang pagkakahawak sa aking mga kamay. Nasasaktan ako rito pero ayaw ko naman ipakita sa kaniya na mahina ako. Nagulat naman ako sa kaniyang ginawa dahil hindi ito ang inaasahan ko na kaniyang gagawin.

Mas lumala ang sitwasyon ko ngayon at ang kaniyang matalim na kutsilyo ay nasa aking leeg na ngayon.

“Akala mo tanga ako?” wika niya at natatawa pa siya. “I can be as wild as you can think baby,” inulit niya ang aking mga sinabi kanina sa mas nakakatawang tono. Nahihiya ako at naiinis ako sa aking sarili. Bakit ko pa nga ba nasabi yun. Depusa naman. “Tingnan natin kapag pinapahirapan na kita mamaya,” wika niya.

“Pakawalan mo ako,” wika ko at patuloy akong nagpumiglas para makawala ako sa kaniyang pagkakahawak.

“Hindi ka makakawala,” wika niya.

“Tama na nga ba ang aking nararamdaman,” wika niya.

Ano ba pinagsasabi ng lalaking to?

Iginalaw galaw ko ang aking mga kamay, at ibinuka ko ang aking mga kamay, at may kaagad akong naramdaman.

“Ohh,” narinig kong wika niya.

That means one thing, nahawakan ko ang tamang bagay, kaya kaagad ko itong pinisil at nahiwa naman ng bahagya ang aking leeg, maliit lang na sugat, a small price to pay by grabbing this perfect opportunity. Kaya itinulak ko siya ng patalikod habang hawak hawak niya ako.

Nabitawan niya ang kutsilyong hawak hawak niya na mas nagpagaan naman ng sitwasyon.

Sobrang binilisan ko ang aking pagkakatulak sa kaniya at sinisigurado ko na hindi siya makakawala sa gagawin ko ngayon. Bumannga kami sa pader at ramdam na ramdam ko ang impact noon.

Napabitaw siya sa aking mga kamay at hindi ko na pinalampas ang pagkakataon na iyon. Mabuti na lang ay hindi siya nagsisinungaling ng sinabi niyang tinitigasan siya.

Hinarap ko siya at binigyan ko siya ng isang malakas na sipa sa bayag niya na siya namang nagpalabas sa kaniyang kaluluwa at kaagad kong hinawakan ang kaniyang mga mga noo.

Pinilit ko na pasukin ang kaniyang isipan at dahil sa biglaan ito ay nagtagumpay ako na mawalan siya ng malay at medyo nangingisay ngisay pa siya pero not close... hindi ko nainfiltrate ang kaniyang isipan.

Hindi ko magawa.

Para akong tinulak ng isang pwersa ng hindi ko nakikita palayo sa kaniya. Ngunit napanatili kong nakatayo ang aking sarili which is a good thing.

Tiningnan ko lamang siya.

Walang malay.

“Ate!” narinig kong sigaw ni Cass.

Oo nga pala si Cass!

-Raging Minds-