I BECOME THE MAYOR'S SLAVE

CHAPTER THREE

Present Time

LANA

“We’re here, Ms. Simpson.”

Tumigil kami sa harap ng malaking kwarto. Kulay crimson rose ang mismong pinto.

“Shall we?” Tumango ako sa kanya, at binuksan na niya ang pinto.

“Kwarto ko ’to?” Parang ang gara naman kung dito nga ako matutulog.

Lahat ng furniture sa kwarto ay bagong disenyo. May king-size bed at may rectangular long sofa sa harap nito, at may malaking space sa gilid ng kama. Napunta ang atensiyon ko sa dalawang itim na drawer sets. Kakaiba dahil halos lahat ng gamit ay kulay pula—pati ang dim light ng lampshade, kakulay pula din. Naiba lang ang kulay ng dalawang drawer na maputi.

Namataan ko rin ang isang malaking bintana kung saan kita ang magandang view sa labas, pero pinulot ng babae ang isang remote at automatic na sumarado ang auto window blind curtains. Mas nadagdagan ang dilim ng kwarto at napakalakas ng aircon. Weird, pero ibang taste naman ang may-ari ng ganitong klaseng kwarto.

Hindi ko maiwasang maisip ’yung eksena ng tatlong babae kanina. Pilit kong iwinawaksi ang mga sinasabi nila.

“Just stay here, Ms. Simpson. I’ll be back in a few minutes. Pwede ka munang magpahinga kung gusto mo, or bumaba ’pag nagugutom ka,” nakangiting sabi niya at tinalikuran na ako.

Bago pa siya makalabas, hinarangan ko ang pinto kaya natigilan siya.

“Kailan ba ako magsisimula sa aking trabaho? At hindi sa nagrereklamo, pero masyadong malaki ang kwartong ’to para sa akin.”

Natawa naman siya sa inasal ko.

“Hindi naman s*x trafficker itong pinasok kong trabaho, ’diba? O drug lord ang amo niyo?”

“Honey, don’t be so silly. Mabait ang boss namin. In fact, kagalang-galang siya sa lahat ng tao,” natatawang sabi niya at tinapik ang balikat ko.

“Relax. Safe ka dito. Ang tamang gawin mo na lang ay magpahinga muna dahil mapapasabak ka talaga sa trabaho mo... Hahaha! Just kidding! So alright, if you need anything, don’t hesitate to ask me. Nasa baba lang ako, ha?”

“And I’ll be back to check on you.” And then she went out, and again, I’m all alone in this weird-looking room.

It felt empty even though may mga furniture; it’s just that the aura is too dark for me.

Speaking of weird, wala naman sigurong CCTV dito sa loob, kagaya ng mga viral videos sa ibang lugar na patagong naglalagay ng mga mini camera sa kada kwarto?

I checked every corner kung may mga secret door ba dito o built-in hidden cameras. Mabuti ’yung handa para kung may masama mangyari sa akin ay makakatakas pa ako. Kahina-hinala naman, ’diba?

Maraming mga bodyguards at may armas pa, at kahit ang uniform ng mga katiwala, hardinero, o katulong ay hindi cheap o ordinaryong suot lamang. And then ’yung mga babaeng kagagaling lang sa floor na ito, at siyempre itong weird-looking red room—parang may something sa mansion na ito.

Sa kakapagod ko maghanap ng kung ano-ano, napahiga ako sa kama. Parang hinihila nito ang katawan ko sa lambot at magarang disenyo ng mattress na silky made talaga.

Kumusta kaya ang baby boy ko? Na-mimiss na kaya ako ng anak ko? Malayo ang naging biyahe ko pagpunta rito. Babawi na lang si Mama, nak. Para din naman sa future mo ang gagawin kong trabaho.

Ni minsan hindi ko binanggit kay Lero kung anong klaseng mundong kinalakihan ko noon. Na-miss ko ang ganitong klaseng kama—’yung solo ko ang king-size bed at puno ng mga stuffed toys. Maraming mga damit at halos branded names ang naging collection ko na galing pa ng France, Italy, Japan, South Korea, Morocco, USA, Beverly Hills. And now, hindi ko na afford bumili kahit ng mga ukay-ukay na damit.

I never believed the word KARMA, but whenever I recalled my past, I felt that I already tasted my own medicine. Kung sana sineryoso ko ang pag-aaral ko noon, ’yung hindi palipat-lipat ng school, ’edi sana may tamang trabaho na ako o kaya nasa abroad.

My K.A.R.M.A!

But God is still being merciful to me dahil binigay niya sa akin ang mabuting anak. Kaya kahit sino man ang gustong bumangga at sumakit sa anak ko, dadanak talaga ang dugo sa kakaiyak.

Lero is my only world, and no one can replace me in his life. Being his mother is enough for me. Kahit magka-jowa ang anak ko, kabahan na ang magiging asawa niya. Nanay niya pa rin ako, at hanggang sa kamatayan ko, hindi mawawala sa akin si Lero.

Hindi ko namalayan, dahil sa kakaisip, tuluyan na akong nilamon ng antok.

Dumilim na ang aking paningin.

May nararamdaman akong mainit na hininga sa aking leeg, at mas lalo ko ring nararamdaman ang lamig ng aircon. Nakapikit pa rin ang mga mata ko at may kung anong mahigpit na nakapulupot sa aking katawan. Umungol ako nang maramdaman kong parang may basa sa may puson ko. May tulo ba sa loob ng kwarto? Nasaan ba ako?

Pinilit kong magmulat, pero madilim ang buong paligid kaya papikit-pikit pa rin ako hanggang sa may naaninag akong anino papalapit sa aking mukha.

“Hmm, you're still not awake?” Napamulat ako ng wala sa oras dahil doon.

“s**t ka!” napasigaw ako nang malakas matapos kong masipa ang isang estranghero na nangahas na pumatong sa akin.

“f**k!” He cursed at napasuntok sa sahig. Natataranta ako sa takot.

Lord, huwag mo pang kunin ang buhay ko. Huwag mong hayaan mangyari ang dati, parang awa niyo po. Hindi ko pa kayang magbuo ng bata ulit.

Dali-dali akong bumangon sa hinihigaan ko at napaupo habang pilit kong inaaninag ang pagmumukha ng r****t. Sinubukan niyang tumayo pero napaluhod ulit sa sahig.

“YOU fuc---Damn it!”

Ano ba ’yung natamaan ko? ’Yung lato-lato niya?

Una kong nakita ang malapad niyang likuran—pa-V ang hugis nito—at ibinaba ko ang aking tingin hanggang sa Calvin Klein na suot niyang boxers. Malaman ang puwet niya.

Lana naman, sa dami-daming parts ng katawan, sa pwet ka talaga nakatitig!

May inabot siya sa paanan ko. Unti-unting nagliliwanag ang kwarto dahil sa pag-angat ng automatic blind curtains.

Napasinghap ako nang kaharap ko na siya. Wala nga siyang suot na pang-itaas kundi boxers na nga lang. Pinulot niya ang black na roba sa baba.

Napalunok ako ng laway habang nakikipagtitigan siya sa akin habang nagsusuot ng roba.

Sumisilip ang anim na nagpuputok na abs. Kahit medyo dim ang light sa paligid namin, mas naaninag ko ang kanyang katawan. His face is very much familiar, pero saan?

Nais ko sanang abutin ang kumot nang maramdaman kong bumabalik pahila ang magkabilang braso ko. May nakatali na palang restraint cuffs sa may headboard mismo.

I heard him whistle, katunog ng kay The Weeknd.

Kaya naiinis man ay tinapunan ko uli siya ng tingin.

Sinusundan ko ang galaw ng kanyang mga daliri habang nagtatali ng roba. I can’t imagine myself na malapit nang tumulo ang laway sa isang lalaki na hindi ko man lang kilala.

“Sabihan mo lang ako kung gusto mong hawakan ang katawan ko para naman mas lalo kang ma-satisfy, hindi lang ’yung—titigan mo lang ng maigi.” Walang bahid ng paglalaro ang boses niya; seryoso ang kanyang tono.

Napakurap-kurap ako at ibinalik ang tingin ko sa mukha niya. He still stared at my face too, na animo’y isang cobra na nagmamasid sa isang daga. Puno ng awtoridad ang kanyang mukha, lalo na nang dahan-dahan siyang humakbang sa akin.

“Kaya ko ulit sipain ’yan,” banta ko sabay nguso sa ibaba niya.

“Ahh, eto?” He stopped as he dropped his gaze to his private part. “He didn’t expect it, but at the same time, he is amazed by what you did...” na animo’y kinakausap niya ito, lalo na nang hawakan niya ito.

Napapikit ako sa inis. Nang-uudyok nga siya. Oo na, malaki ’yung kanya, lalong bumabakat eh.

“Huwag kang magkamali ng hakbang mo, makikita mo talaga ang gagawin ko.” Mas idinikit ko pa ang aking katawan sa mismong headboard ng kama.

He smirked as he crawled onto the bed. “Don’t act like you’re a virgin.”

“Bastos ’yang bibig mo! Manyakis kang demonyo ka!” Nagsisimula na akong magsisipa nang dumampi na ang makapal niyang kamay sa aking nanginginig na paa.

“No, don’t do it, please,” I am freaking pleaded as I shouted habang papalapit siya sa aking mukha. Naamoy ko ang manly scent niyang pabango.

“Well, you need a job, so don’t mind me doing something BAD to YOU.”

Noooo!

I closed my eyes tightly as his fingertip's brushes against my cheeks.