Black no. 11
1073 Words
Eunice Camille Salvatore
Nataranta ako bigla nang sabihin ni Lucas iyon. Doon ko lang din napansin na wala sa tabi ko si Light. Agad akong napatayo at nilibot ang sarili sa buong floor pero laking gulat ko na katabi ko na ang sekretarya ni Lucas "Kailangan niyo na daw pong magsimula sa meeting" hindi ko na alam kung ano na ang una kong gagawin dahil nawawala ang anak ko pero wala na akong paki kung mawalan ako ng trabaho ang importante sa akin ay ang mahanap ko anak ko
"I'm sorry pero nawawala ang anak ko. Kailangan ko muna itong mahanap" akmang aalis na sana ako nang marinig ko ang boses ni Light "Mama where are you going?" agad kong nilingon si Light na hawak ni Lucas. Mabilis akong nakalapit sa tabi ni Light at niyakap siya ng sobrang higpit "Mama I can't breath" binitawan ko naman siya agad at tinignan ang katawan niya kung may mga galos ba siya or what
"Where have you been Light? Bakit wala ka sa cubicle ko? Hindi ko pa malalaman na wala ka kung hindi sinabi sa akin ni Lucas" niyakap naman ako ni Light at kiniss sa cheeks "I saw papa going to a room kaya sinundan ko po siya. I'm sorry mama hindi na po mauulit" tinignan ko naman si Lucas pero nakatingin ito ng masama sa akin "Baby doon ka muna sa cubicle ni mama okay? Remember what I told you okay?" tumango naman na ito at bumalik kami sa cubicle ko at nilagay ang youtube kids
Sabay-sabay naman na kami pumasok sa conference room at nadatnan ko na ang kagrupo ko doon at nagseset-up na ng projector. "Mrs. Salvatore please meet your system developer Eunice Salvatore" nang banggitin ni Lucas ang pangalang Salvatore ay agad akong napalingon sa taong iyon. I'm dumbfounded so as she when our eyes met together. Parang nakita ko na siya somewhere tho
"I'm Analisa Salvatore it's a pleasure to meet you Eunice" inabot naman nito ang kamay niya at akin namang hinawakan. The way I met her hands feels nostalgic "It's also a pleasure ma'am" iginaya naman ni Lucas papaupo ang matanda at nagsimula na kami mag-present. Nagtagal kami ng tatlong oras. Kating-kati na akong lumabas dahil baka nabagot na ang anak ko doon. "Okay for the next presentation I'll be hoping some new changes. Eunice can I talk to you?" tumango naman ako at naiwan kaming dalawa lang ng matanda
"I'm currently holding a big IT Company in London Eunice. I would like to pass it down to you" nagulat ako sa sinabi ng matanda. May malaki siyang kumpanya ng IT pero nagpapagawa siya sa isang tulad ng kompanyang ganito lang kaliit "I know that you're curious about something but I won't tell you now. That's why I'm here because I want to meet you Eunice. You are special in London. This is my calling card. Call me when you decide. Please keep this a secret to Lucas. I'll be going now" iniwan niya ako na hindi pa ma-sink sa akin ang mga sinabi niya
Lumabas na ako ng conference room at nakita ko ang mga officemates ko na nagbubulung-bulungan. Though I hear some of those pero hindi ko ito pinansin except for one woman saying something bad kaya nainis ako "Hey wanna shut your mouth or you're fired?" nagulat nalang ako ng makitang si Lucas na ang pumatol kay Alex "Sorry po Sir Lucas pero mawalang galang lang po pero hindi ba't gold digger si Eunice kasi sinasabi niyang anak niyo ang bata kahit na hindi naman?" dahil sa napigilan kanina ni Lucas ang sarili ay ako naman ang bumawi tinap ko siya sa balikat at mabilis na binigyan ng malutong na sampal si Alex
"I'm a gold digger you say? Well then here's a golden slap for a golden liar like you" binigyan ko pa siya ng isa pang malakas na sampal. Sabihin na niya ang lahat sa akin pero wag lang maidamay ang anak ko "Stop it Eunice. Next time watch your words against my son Ms. Foronda" hinila naman ako bigla ni Lucas habang bitbit si Light papunta sa opisina niya
"Lucas stop it. Ayaw kong nadadamay pa ang anak ko sa mga mapanuring tao" pinipilit kong kuhanin sakanya si Light pero hindi ito nagpatinag "Anak natin Eunice. He is also my son. Ayaw ko rin naman ang narinig ko sa sinabi niya" hindi ko na maalis na siya talaga ang ama ni Light pero pwede ko siyang tanggalin sa buhay naming dalawa "Eunice I have a proposal. Let's play a marriage game just for a month. I want to spend my time with my family" I don't like his idea pero it could benefit for my son pero masasaktan lang ito
"No Lucas. This will end my son's hope for us. Mawawasak ang puso niya dahil pinaasa mo siyang masaya tayong pamilya. Also kasama rin si Kim sa buhay mo hindi rin magandang malaman niya ang proposals mo dahil anak ko ang magsa-suffer sa mga gagawin niya" hindi naririnig ni Light ang mga usapan namin dahil nakatulog na ito sa mga bisig ni Lucas "Hindi naman niya malalaman kung sasabihin mo hindi ba? You still love me and I love you also why don't we give it a try Eunice?"
"Naririnig mo ba ang sinasabi mo Lucas? You love me? How about Kim? You also love her way more than the love you're saying to me plus the fact na ikakasal na kayo. Masasaktan lang siya and I don't want her to feel the same I felt when you betrayed me" pinipigilan ko lang ang pagbabadya ng mga luha kong kanina ko pang pinipigilan "Please Eunice" umiling lang ako bilang sagot "My answer is still no Lucas. Please do understand our situation. Our time is already over the day you betrayed me" nakatingin ako ngayon sa glass window. Nagulat nalang akong may yumakap sa akin at hinarap ako sakanya. Siniil niya ako ng halik. I missed him so much. His touch. His hugs and his kisses but this is wrong
Humiwalay ako kaagad sakanya "I'm sorry Lucas pero hindi talaga tayo pwede para sa isa't-isa. Ikaw ay para kay Kim at ako ay para kay Light" sa oras na iyon ay nakawala na ako sakanya at binuhat na si Light. Dinaanan ko muna ang gamit namin ni Light saka namin nilisan ang lugar
"I love you Lucas but this is wrong"
- Writer
