Tiningnan ni Elena ang orasan na nakalagay sa pader. Mag-a-alas syete na at kailangan niya ng umuwi. Inayos niya muna ang sarili bago lumabas ng office.
“Mauuna na ako. Close niyo na lang ang shop at mag-iingat kayo,” paalala niya sa mga empleyado niya.
“Got it, Ma’am. Ingat din po kayo,” aniya ng mga ito. Tumango siya at kumaway sa mga ito bago lumabas ng shop. She opens the door of her car and sits in. Humawak siya sa manibela at dumukdo dito. She’s tired. Not just physically but mentally. Sa tagpong iyon niya at ng ina ni Prim siguradong magiging awkward ang pagitan sa kanila.
Iniangat niya ang mukha at in-start ang kotse at umalis na sa lugar na ‘yon.
-----
Kinabukasan.
“Akala ko ‘di ka na tatawag sa akin, pero hindi mo ata kaya na hindi tayo magkausap at magkasama ng matagal. A
