Hiding Secrets

Chapter 6

“Nah, beg to disagree. Hindi lang talaga kalevel nila ang interest mo or vice versa. They mostly know me for being a joker sometimes, but when everything get serious, I also adapt to the changes too. You know, adapting to a new environment is a life-changer, you need to be mindful and learn new things; after all, we are a never-ending process. We don’t need to force ourselves to be in a group just to fit, sometimes, we create our own. Sabi nga ni kuya kim na ang buhay ay weather-weather lang.”

Nadagdagan ang pagkamangha niya sa binata dahil sa sinabi nito. Kung ang iba siguro’y aakalain nila na pasarap lang sa buhay ang ginagawa nito dahil sa estadong mayroon ito.

But no, there’s more deep discovery to know more about him. She is actually amused on how he is mindful to his surrounding, despite of the status he has.

Patuloy lamang sila sa pagkwekwentuhan at napag-alaman niyang may kapatid pa itong lalaki. Napag-alaman rin niyang kahit ayaw ni Rhyle na pumasok sa industriya ng pagnenegosyo ay ito pa rin ang nagpapatakbo ng ibang mga negosyo ng pamilya nito.

“He is a business tycoon and super duper ultra serious than me. Kaya nga nagiging bugnutin na ang lalaking ’yun at puro mga dokumento ang kaharap araw-araw. Being in the business world sucks! work here and there. Ha! hintayin niya lang akong matapos dito sa plano namin, may ibibigay talaga ako sa kaniya na makakapag-pagulo ng buhay niya.”

Sapphire already expected that Rhyle is witty and talkative. But she didn’t expect that he will open up to her about their life. Pinakikinggan niya lang ang talambuhay nito at hindi man lang siya nabobored na pakinggan ito.

He is like having a talk show and she’s the audience fondly listening to.

“Ano ba ang pangalan ng kapatid mo?” Tanong niya rito. Meron siyang kilalang mga businessman dahil kadalasan siyang isinasama ng mga magulang niya sa mga events. Though she didn’t like to attend such gatherings, but she has no choice but to attend.

“Raide Carl Coliver, you must heard of him right? I’m telling you, he is serious as hell and very much irritating. Sabi nga nila hindi kami magkamukha ng kapatid ko.” Napatigalgal siya dahil sa narinig galing sa binata. He is a Coliver?! They are one of the most influential businessmen in the world!

Their family holds a lot of bank of chains, restaurants and such. She couldn’t believe that she’s talking to a Coliver!

“Kayo ang may-ari ng Coliver’s condominium?” Namilog ang mga mata niyang tinignan ang binata at unti-unti itong tumango na parang nahihiya pang sabihin iyon sa kaniya.

“Y-yeah, but my parents only owned them, not us. They work hard for it and the credit should go to them.” Napakamot pa ito sa ulo habang siya’y gulat na gulat sa nalaman.

“Pero bakit naman nasabi ng iba na hindi kayo magkamukha ng kapatid mo? Does your parents have an affair or something?” Gusto na lamang niyang lagyan ng tape ang bibig niya dahil sa tanong na lumabas galing sa kanya. She expected him to get serious pero hindi, bagkus ay tinawanan pa siya nito.

“Silly, kaya nila sinabing hindi kami magkamukha dahil ang gwapo-gwapo ko daw at ang cute. Nung tumingin nga ako sa salamin, napag-alam ko na… hindi pala sila nagkakamali ng sinabi.” Humagalpak ito ng tawa habang siya’y nahihiyang mag-angat ng tingin dito. Kahit kailan ay puro kalokohan ang nasa utak nito. Kung hindi nilulumot ay kayabangan naman ang pumupwesto.

So stupid of her to come up with that question!

“Hindi kaya… nagsisinungaling lang sila? Diba kapag bunso, kino-compliment masyado para hindi maging masama yung loob? Kaya napapaniwala ka masyado eh.” Gatong niya kay Rhyle na natapos sa ang pagtawa.

“Ang kj mo talaga, babe! Dapat suportahan mo lang ang gwapo mong kaibigan. Pero aaminin ko, na sa lahat ng babaeng sinagip ko, ikaw lang yung madaling pakisamahan. May isang time pa na nasipa ako, nasapak at nabugbog ang handsome face ko. Ang brutal nila di’ba? Hmmpp, magkaaminan nga tayo, ganyan naba talaga ka hindi kapani-paniwala yung pagmumukha ko? Pero gwapo naman ako, cute, makisig at pogi.” Ayan na naman po siya. Good thing, she can really get along with Rhyle’s personality.

Kung iba pa siguro iyon ay matagal nang may ipinasak sa bibig nito para magtigil sa kakadaldal at maghasik ng kahanginan.

“Ikaw kasi yung lalaking madaling mabilog. Ayun, sinabihan kalang na mas gwapo ka sa kapatid mo, naniwala ka kaagad. Huwag dapat gano’n.” Mas lalo niya pang tudyo rito. Nag-iba naman ang timpla ng mukha nito at nagtatampong tumingin sa kaniya.

“Babe, ganito kasi yu--.” Natigil ang pag-uusap nilang dalawa ng minaobera nito ang manobela pa kanan dahil may nagtangkang sumalubong sa amin. Naging alerto naman si Rhyle at kaagad na may maaliwalas na daan upang roon idaan ang sasakyan nila.

The f**k?!

“f**k those bastard! Hindi pa ako tapos makipag-kwentuhan tsk! pinag-aaksaya niyo lang ang oras ko. ‘Kitang nag-eenjoy pa ako rito sa pakikipag-chika. Pangit kabonding!” Ipinaharurot nito ang sasakyan nila at nakipagkarerahan sa mga sasakyan na kasama nila. Maririnig ang nakakabinging busina at mga pagewang-gewang na mga sasakyan dahil sa gulo.

Bakit ba palagi nalang silang sinusundan ng kung sino mang mga alagad ni satanas na’yan?!

“Babe, listen, there’s a Mercedes-Maybach Exelero on the south road waiting for you. I need you to get there as soon as I stopped this car, okay? There will be someone who can maneuver the car while I put those goons into the place where they belong.” Kung wala lang sila sa gitna ng paghahabol ay mang-uusisa siya tungkol sa sasakyang gagamitin nila sa ngayon dahil hindi niya kabisado ang mga ito.

Rhyle slowly stopped the car while they are in the middle of being chase. He stomped on the pedal. And from time-to-time--- he looked at the side-view-mirror.

Nang makahanap ng tiyempo ay mabilis nitong minaobera ang manebela pakanan at mabilis na pinatakbo ang sasakyan.

He professionally held the steering wheel and controls it to the direction that they cannot be traced. The car made a loud screeching sound when he u-turned while holding the clutch to make a great timing on where to stop.

“Gosh! Slow down a little, Rhyle! Baka hindi pa tayo makakapunta sa destinasyon natin, tigok na tayong dalawa,” inayos niya ang pagkakatali ng buhok niya at nag-obserbara kung nasaan na sila. She saw a Mercedes not far from them, and Rhyle immediately park to its side.

“Take care, babe! I would just beat these guys to pulp,” mabilis siyang umalis sa sasakyan. Inukopa niya kaagad ang passenger seat at nakahinga ng maluwag. Nawala na sa paningin niya ang sinasakyan ni Rhyle at nabaling ang atensyon niya sa driver seat.

Lumukob ang amoy nito sa buong sasakyan at hindi pa lamang ito nakakalingon sa kaniya ay may ideya na siya kung sino ito.

It’s Azariah Vitaliano!

“Fasten your seatbelt. This will be a hell ride.” He pressed the cruise control and stomped at the accelerator which causes the speed to be taken under his control. Tila ba sanay na sanay na ang dalawa sa mga ganitong sitwasyon.

Halos ipalipad nito ang sinasakyan nila at tila ba hari ng daan kung makapagpatakbo. Jusko! Ano ba ‘tong magkakaibigan na’to at mukhang nasa karerahan palagi.

The car made a screeching sound when they stopped in front of a huge house--- a mansion to be exact. Maganda ang pagkakadesinyo niyon at sa halip na plain lang ay magkahalong glass and stone na may shade na black ang exterior ng bahay.

Inayos niya ang kanyang sarili--- hindi pa lamang niya natitignan ang sariling kabuuan ngunit alam na niyang mukhang sumuong sila sa giyera noong world war two.

“Prepare yourself; we will be leaving any hour by now.” Nagpati-una itong lumabas at pumasok sa bahay. Gusto niyang sapakin ito dahil mukhang wala talaga itong pakialam sa paligid niya. He didn’t even ask if she was okay or malapit nang mamatay dahil sa kaba!

Bwesit!

But wait, to whom is she kidding herself? The jerk could not even glance at them for milli-second.