Hiding Secrets

Chapter 7

"I'm back everyone!" Rhyle beamed like a child who just got his victory. Umupo ito sa pang-isahang sofa at sinandal ang likod sa hamba ng upuan. Puno ito ng pawis kaya hinubad nito ang puting t-shirt at iyon mismo ang pinunas sa katawan.

"Did you get rid of them?" Bungad na tanong ni Azariah sa kakadating lang na kaibigan.

Rhyle removed his coat and loosen his necktie while sweat drips through his hair. Parang kakagaling lang nito sa work-out at hindi sa naghahabulang mga kalaban.

"Sa tingin mo pano ako nakapunta dito kung hindi? 'Dejoke lang! inom lang muna ako ng tubig ha? " As usual, wala sa mukha ni Azariah ang nakikipagbiruan sa kaibigan at gusto niyang matawa dahil sa inaakto ni Rhyle rito. Bumaling si Rhyle sa kaniya at tinuro si Azariah.

Mukhang sanay na sanay na itong asarin ng kaibigan.

"Babe! Maghanda kana, may lalamon na sayo oh! Mag-ingat ka, siya yung may pinaka-masamang ugali sa lahaat. As in sa lahat. Ubod ng sama at ubod ng sungit. Buti nalang, ubod ako ng gwapo."Proud na proud itong nag-angat ng tingin

Nag-angat naman ng tingin si Azariah dito kaya kumaripas ito ng takbo patungo sa kusina. Habang siya naman ay ginala ang mga mata sa paligid.

"Rhyle." Naiiritang sita ni Azariah kay Rhyle.

Rhyle mouthed her "oh diba? Pikonin rin" before completely heading to the kitchen.

"For the record, I already asked Asclepius to dispose them! Sabihin mo lang, salamat Rhyle gwapo!" Rinig nilang sigaw ni Rhyle galing sa kusina.

Napailing-iling nalang siya at winili ang sarili sa pagkomplimenta sa rest house ni Azariah. Perpektong-perpekto ang pagkadisenyo mula sa mga kagamitan at kadalasan pa sa mga iyon ay makabagong teknolohiya.

This cost more than millions than expected. Nandito sila sa sala ngayon at may nakapalibot na malaking glass sa silid kaya kitang-kita ang tanawin sa labas.

Napapansin niyang mahilig ang binata sa silid na gawa sa mga framed glass wall. He has such a good taste.

"This place is beautiful, Mr. Vitaliano. Do you visit here often?" She wants to cut the awkwardness between them. Kaya sinubukan niyang mag-open ng conversation dito. Napansin niya rin kasing halos mga bago ang gamit na nandito at ang iba ay hindi pa nagagamit.

"No, only if I'm not that busy." Maikli nitong sagot at ibinaling na naman ang atensyon sa mga papeles na nakalatag sa glass table nito. Paminsan-minsan ay kumukunot pa ang noo nito, marahil dahil sa binabasa.

He is such a busy person. Kapag natapos ito sa pagbabasa ng isang dokumento ay kukuha naman ito ng isa at pepermahan iyon. Sa harapan nito ay ang limpak limpak na paperworks na mukhang babasahin pa nito.

Matagal niyang inobserbahan ang binata at hindi niya napansing nakabalik na pala si Rhyle. Palipat-lipat ang tingin ni Rhyle sa kanilang dalawa kaya napa-iwas siya ng tingin kay Azariah.

"Ano meron? Pasagap ng chika." Umupo ito sa gilid niya at naka-dekwatrong umupo habang inihilig ang likod sa hamba ng sofa. He is holding a mug filled with cold water.

"f**k off, fucker." asik ni Azariah dito.

"What? ano na namang ginawa ko?" Inosente nitong tanong sa kaibigan. Tumingin pa ito sa kaniya na may pagtatanong sa mga mata. She just shrugged and together they looked at Azariah.

"Your face..." Kumunot ang noo ni Azariah habang pinakatitigan ang hawak-hawak niyang folder na naglalaman ng mga dokumento. Parang binubusisi nito ang kasulok-sulukan ng bawat salitang mababasa nito.

"What about my face? May mali ba sa mukha ko, babe?" Kinakapa pa nito ang mukha nito na tila ba naghahanap talaga ng alikabok o dumi. His iconic reaction made her laugh a little.

"It's annoying so f**k off." Ganito ba talaga sila mag-inisan sa isa't isa? Nawawaring tanong niya sa kaniyang isipan.

"Annoying din pala mukha mo? eh kasi di'ba magkamukha tayo? Parehong gwapo." Nag-swag pa ito at itinaas-baba ang makakapal nitong kilay.

Malaki talaga ang pinag-kakaiba ng dalawang binata sa larangan ng personalidad. At kitang-kita naman iyon dahil sa pinaggagawa ng dalawa.

Patuloy lamang ang pang-aasar ni Rhyle kay Azariah hanggang sa tumayo ito at pinagpagan ang sarili. Inayos nito ang mga nagkalat na papel sa lamesa at walang iniwan ni-isa. Bumaling ito sa kaibigan at may isenenyas dito.

Kaagad namang nakuha ni Rhyle iyon at nagsalita, "I already tracked both families who are under that motherfucker. They are threatening us, they are using them to divert our attention on other things than focus on one. Still, they aren't using their brains, masyado silang pokus sa kanilang bibiktimahin na hindi na nila nabigyang pansin ang ginagawa nating hakbang." Seryoso nitong tugon sa binata, at may hinagis na usb kay Azariah. Agad naman nitong nasalo ang usb at ibinulsa.

"Good. I want to put an end to this." Nagpatiuna itong maglakad at tahimik lamang siyang sumunod sa labas. What will happen to them now?

"See you when I see you, babe!" Rhyle joyfully said and opened the door for her. Nginitian niya ito at nagpaalam.

"Take care!" She waved at him and bid goodbye.

"So you're close with him, now?" Napataas ang kilay niya nang may bahid na iritado sa boses nito. What's his problem? E ano naman ngayon kung madali silang naging close ni Rhyle.

"Yeah, he's nice to talk with. Kahit sino naman siguro makakasundo niya dahil sa welcoming personality niya," kalmado niyang sagot rito.

And besides, she wouldn't really entertain Rhyle if he didn't entertain her first. Minsan kasi ay hindi niya alam ang idudugtong o isasagot sa isang tao kapag may ikinikwento ito. She would just sometimes laugh or nod.

"Are you intimidated when the first time you saw me?" Natigilan siya sa tanong nito. She gradually turned to him and met his unblemished features. Nakalagay ang siko nito sa bintana at ang isang kamay ay hawak ang manebela.

"Done checking me out, Sapphire?" Her mouth slightly parted. Nakita niyang ngumisi ang binata nang makitaang reaksyon niya. She looked at him in disbelief.

"Why would I even check you out? You're not a product to add on a cart" umirap siya rito at nirolyohon niya ito ng mata. Hindi niya alam kung guni-guni lang ba niya na makita ang binata na ngumingiti o ano. Asa naman kung ngumiti ito sa kaniya.

"Well, at least I'm always available and free when it comes to..." Uminit bigla ang pisngi niya nang matanto ang ibig-sabihin. She glared at him for the last time but he just didn't care.

"You know what? just shut up." Pagtatapos niya sa sasabihin at tumagilid ng upo paharap sa bintana. Ayaw na niyang dugtungan ang diskusyon nila at baka mauwi lang iyon ng pagbabangayan.

Good thing that he did follow what she said.

Tahimik lang sila sa kahabaan ng biyahe kaya iniwili nalang niya ang sarili na pagmasdan ang labas. Buti nalang rin at hindi interesado si Azariah na makipag-usap sa kaniya.

Malalaking mga building ang bumungad sa kanila at kakarampot na tao lamang ang nakikita. She can't help to think on what will be their next step.

Natatakot siya sa mga posibleng mangyari sa hinaharap. There's no assurance on what will happen tomorrow or the following day. Pero mas nakakatakot ang hindi sumubok sa mga laban na dapat suungin.

From a peaceful life switches immediately into a messy one.

She sighed. "When do you think would this end?"

"When everything will fall in its right place..." He shooked his head in my direction before answering.

"And got the justice we deserve." His eyes shot daggers and clenched his fist. Those eyes have a story to tell. This is not the first time that he felt Azariah being dangerous. It's just that... there's more than that at hindi niya matukoy kung ano iyon.

Like her, she also aims to have answers for her problems. Hindi niya man masabi sa iba kung ano iyon pero hinihiling niya na sana kung malaman niya ang totoo... sana hindi na iyon magdudulot ng bagong sigalot sa buhay niya.

"How many years are you in this field?" She can't help but ask.

"10 years, right after I graduated in college." He shortly said. Sinulyapan niya ang labas at napansin na nasa babatuhin na kaming bahagi. Hindi kalayuan sa kanila ay may malaking gate na may naka-ukit na 'Bienvenida a la granja Vitaliano' sa pinaka-ibabaw na bahagi.

Seeing a dedicated person like him, despite of the years that his worked consumed--- just amused her. It may take time but as long as we are having progress then we will just trust our process.

"What's your work by the way? I guess it might something to do with offering your services?" She saw him stunned for a while.

It's just funny to think that she agreed to be with this guy when in fact, she doesn't even know his work or what he aim for.

"I'm an agent." Maikli na naman sagot nito.