Maagang gumising si Stacey kinabukasan dahil nasanay na siya sa ilang linggong nagluluto ng almusal sa umaga noong nasa San Fabian pa sila. Maaga ring naligo si Marcus na marahil ay hinihintay na lang magising ang anak.
"Hindi mo ba talaga kami isasama pauwi?" ulit niyang tanong. Kung bakit kinakatakutan niya ang pag-uwi nito mag-isa ay hindi niya alam. It seemed like a part of her would be gone too. Na dadalhin nito ang kalahati ng puso niya.
"What's with that sad face?" Itinaas ni Marcus ang mukha niya at masuyong tinitigan.
"I will miss you. Baka makalimutan mo kaming balikan," buong insekyuridad niyang wika. Ngumiti naman si Marcus saka siya siniil nang malalim na halik.
"I will always think of you. Kayo ni Athena. May kailangan lang akong asikasuhin sa San Fabian. Hindi naman a
