CHAPTER 33
Nang malapit na ako sa sasakyan ni Francis ay noon ko lang napansin na may kadiliman pala ang bahaging iyon na pinagparadahan niya. Hindi naman madilim na madilim dahil naiilawan pa din naman ito ng malapit na patay sinding bombilya ng street light. Walang pa namang taong dumadaan dahil nasa dulong bahagi na ito. May mangilan-ngilang sasakyan nakaparada sa hindi kalayuan. Minabuti ko na lang hintayin si Francis sa loob ng kaniyang sasakyan. Hindi ko alam kung bakit biglang pumasok sa isip ko si E-jay. Tumayo ang balahibo ko lalo pa't bumalik sa aking alaala ang gabing muntik na akong saksakin. Nanginginig ang kamay ko nang buksan ko sana ang pintuan ng sasakyan nang biglang may naramdaman akong malamig na parang bakal sa aking sintido. Dumiin pa lalo iyon. Nakita ko sa salam
