seventy eight
Hindi ko alam kung gaano kami katagal ni Kyle doon sa favorite place niya, ni hindi ko rin namalayan ang oras at napansin na madilim na pala. Something about this place makes me calm and relax, sa tingin ko ay naiintindihan ko na kung bakit dito nagpupunta si Kyle kapag malungkot siya. Pagkagaling namin doon ay kumain kami sa isang restaurant, medyo malayo pa ang hotel namin kaya nagpasya kaming sa labas na lang kumain. Nasa byahe na kami malapit sa hotel namin nang mapansin ni Kyle na wala na sa kanya ang phone niya habang nasa kotse kami. Kahit malayo ay bumalik pa kami sa restaurant para tanungin kung may nakita silang phone doon pero wala. “Hindi kaya roon sa favorite place mo nahulog?” tanong ko sa kanya habang pabalik na kami sa kotse niya, nakakunot ang noo niya at halatang naiin
- Writer
