Sixty
LX. Tinatamad na lumingon ako sa bakal na pinto nang bumukas ito. Pumasok si Hana na may dalang pagkain na nakalagay sa tray. Ngumiti siya ng konti at nilapag ang pagkain sa sahig. Wala naman kahit anong gamit dito, walang upuan, lamesa, higaan o kung ano pa. Tanging ako lang. "Umaga na ba?" Tanong ko kaya marahan siyang tumango. Ngumiti ako. "So, isang araw mahigit na ako dito?" "Yeah.." Awkward na sabi niya. "Kainin mo na 'yan, ako lang bumili niyan kasi walang gustong magpakain sayo kaya hindi ka nila sinasama sa bilang ng pagkain.." Ngumiwi siya nang marealize niya ang nasabi. "Galit ba sila sa'kin?" Tanong ko. "Of course." Nag iwas siya ng tingin. "Galit din naman ako sayo, Vana. Pero ewan.." Kumamot siya sa ulo. Ngumiti ako. "It's okay, i understand. Thank you dito sa pagkain
- Writer
