Believe.
Samar’s POV
Nagising ako sa mga ingay na naririnig ko galing sa baba. Mabilis akong nag-ayos at bumaba ng hagdan, natigilan lang ako nang makita si Eliaz na kausap si Devin. Devin almost panicking and worried when she looked at me, while Eliazar is clamed and wearing a serious face.
“Hindi nga niya gustong makipag-usap sayo,” giit ni Devin at humarang sa daan ni Eliaz.
“You think we can settle this issue if we won’t talk?” kalmadong tanong niya kay Devin. “Please,” pagmamakaawa nito.
Walang nagawa si Devin kundi ang umatras and mouthed the word ‘sorry’ to me.
Lumabas ako ng bahay, si Eliaz naman ay sumunod sa akin. Dapit hapon na at palubog na din ang araw kung kaya’t ramdam ko na ang lamig ng simoy ng hangin.
“Bakit gusto mo akong makausap?” I asked casually and stopp
