Nakangiti akong pumasok sa silid habang nasa isip pa si Hunter. Inihatid niya ako hanggang sa gate ng inuupahan naming boarding house. Hindi ko lubos maisip na sa loob ng isang araw ay makakapalagayan kami ng loob. He even kissed me on my forehead, hugged me tight, and promised to take care of me. Ni minsan ay hindi ako pumayag na maging ganoon ka-intimate kaninuman. Lalo na sa mga lalaki. Hindi ko alam kung bakit gusto kong magtiwala kay Hunter ngayon. Siguro ay napagod na rin akong mag-isa sa buhay mula nang mamatay ang Mama Bea. Hindi ko nadama kay Papa Norman at Ate Marianne na kailangan nila ako sa buhay nila.
Habang si Hunter ay pilit sumisiksik sa buhay ko kahit katiting na oras lang.
And Hunter was gentle and respectful. Kung anuman ang maling pagkakakilala ko kay Hunter ay bura
