SNOW POINT OF VIEW 🔞
Nagpumiglas ako, pilit na kumakawala sa pagkakadagan ni Davian sa ibabaw ko.
“Alis!” mariin kong sabi, pinipilit igalaw ang mga braso ko, pero lalo lang niyang hinigpitan ang hawak. Parang bakal ang pagkakakapit niya sa magkabilang pulsuhan ko—matatag, mariin, at walang balak bumitaw.
Para bang hindi siya ang lalaking tinamaan ko ng bala kanina.
Wala ni bahagyang panghihina sa mga kilos niya. O baka… sanay na siya. Sanay sa sugat. Sanay sa sakit. Sanay sa digmaang gaya nito.
Humihingal ako sa ilalim niya, parehong galit at pagkalito ang nararamdaman. Ngunit kahit anong pagpiglas ko, nananatili siyang nakadagan, pinipigilan ang bawat galaw ko.
“Bitawan mo ako, Davian…” bulong ko, hindi na buo ang boses ko. May bahid ng pag-aalinlangan—kahit ako, hindi ko na alam k
