Chapter 22

1469 Words
Chapter 22 Natuloy ang dinner nilang tatlo. Tinupad ni Jonas ang pangako nito na ililibre sila ni Sena. Alam ni Monica na nakikiramdam lamang ang dalawa sa kaniya. Pasalamat na lang si Monica dahil hindi mapilit ang best friend niya na alamin ang nangyari sa pagitan nila ng kaniyang boss. Hindi rin niya maaatim na masira ang masayang gabi na dapat ay para kay Sena. Isang magandang balita ang hatid ni Sena sa kanila nang gabing iyon. "Hindi ko talaga inaasahan ito bes.Ang saya ko na-promote ako sa wakas!" Sena said cheerfully. Masayang masaya siya para sa kaibigan. Sena received a job promotion. She will be included in the Sales and Marketing Department. "You deserve it Sena! I'm happy for you bes." Niyakap ni Monica ang kaibigan. "At dahil diyan si Sena ang manglilibre!" Jonas exclaimed and burst out laughing. Nanlaki naman ang mata at butas nang ilong ni Sena dahil sa sinabi ni Jonas. "Hoy uhugin! Ikaw ang magbabayad lahat nang kinain natin ano!" Nagtawanan silang tatlo at hindi na natigil sa asaran ang dalawang kasama niya. Tuluyan nang nahimasmasan si Monica mula sa sama ng loob sa pagitan nila ni Sir Jack. ~~~ Makalipas ang mga araw mula noong nangyaring eksena sa tapat ng hotel ay pasalamat si Monica na walang chismis na kumalat sa trabaho niya. Katulad sa nakagawian ni Monica civil parin ang pakikitungo niya sa kaniyang boss. Maayos at magalang siya kung makipag-usap. She must fulfill the duty of her job even if she has a grudge against her boss. She had to set aside her personal life when it comes to her job. Ngunit paminsan minsan ay nahuhuli niya itong nakatitig sa kaniya at pagkatapos ay iiwas ng tingin. Hindi na rin siya nagluluto ng lunch ng boss niya dahil si kuya Joel na ang bumibili ng pagkain nito tuwing tanghali. Which she was thankful for that because she has more time to be with her best friend. Kasalukuyan abala si Monica sa pag-aayos ng files nang may kumatok sa kaniyang cubicle. Nagulat si Monica ng makita si Mang Jose. Isa sa mga personnel ng security department ng hotel. "Good morning miss Monica. Flowers delivery for you." Malawak ang ngiti ni Mang Jose. Sandali siya natulala. Kanino galing mga iyon? "Para sa akin po Mang Jose?" Hindi makapaniwalang tanong niya. "Yes Ma'am." Tango nito. Lumapit sa kaniya ang matandang lalake at inabot sa kaniya ang bulaklak. She was amazed at the red roses, flower bouquet she was holding. She smiled sweetly. This is not the first time she has received a flowers. Sa katunayan noong college student pa lamang siya ay mayroon mangilan-ngilan na nagbibigay sa kaniya ng mga bulaklak galing sa kaklase niyang mga lalake. Lalo na tuwing Valentine's Day. But this one was different. The bouquet was so beautiful and obviously expensive. Hinanap niya ang card para malaman kung kanino iyon galing. "Good day Monica. Hope you like the flowers. Cheer up and smile!" -Jonas Napangiti siya. Napuno ng kasiyahan ang mga puso ni Monica dahil sa maganda at mabangong bulaklak. Napakabuting tao ni Jonas. "Wow! May manliligaw ang ating 'sexy-tary'." Mula sa bulaklak ay napaangat nang tingin si Monica sa kabilang side ng cubicle. Si Rizza malawak na nakangiti at may kislap ang mga mata. Natawa naman si Monica sa sinabi ng katrabaho. "Kaibigan ko lang ang nagbigay nito." "Alam mo Monica diyan naguumpisa ang lahat sa 'pagkaka-ibigan'." Dugtong pa nito. Natawa na lang si Monica. Ngunit ilang sandali ay napaigtad siya dahil sa baritonong boses na nagsalita mula sa intercom. "Azucena can you bring here the monthly report from Finance department." Utos ng kapre. Natawa na lang sa isipan si Monica sa tuwing tinatawag niyang kapre si Sir Jack. Naglakad siya papunta sa opisina bitbit ang folder na naglalaman ng hinihingi nito. Kumatok muna siya sa double door ng office nito bago binuksan ang pinto. Nakita niya itong nakayuko sa working table at may pinipirmahan. Napansin niya rin ang laptop nito na nakabukas. Lumapit siya dito at inilapag sa ibabaw ng lamesa ang folder. "Here is the report from finance sir." "Make me some coffee." He commanded, and didn't bother to look at her. Dumeretso si Monica sa kusina at nag-brew ng kape. Pagbalik niya sa working table nito ay wala ito roon. Namataan niya si sir Jack malapit sa glass wall window nakatalikod ito at nasa tainga ang cellphone. "Yes, we need to make sure there will be no problems at the event." Sabi nito sa kausap. Inilapag ni Monica ang isang tasa ng kape sa ibabaw ng working table nang boss niya, ngunit hindi sinasadya na mapalingon siya sa nakabukas na laptop ni sir Jack. Napasinghap siya sa nakita doon. Lamesa niya iyon sa loob ng administration office! Hindi siya puwede magkamali working table niya ang nakikita sa monitor. Makikita pa roon ang bouquet ng bulaklak na mula pa kay Jonas. Kuha ang monitor na iyon galing sa CCTV. Pinapanood ba siya ni sir Jack habang nasa cubicle siya? Kumabog ng malakas ang dibdib ni Monica. Heto na naman ang assuming niyang puso! Pinigilan niya ang sarili at inalis ang tingin sa laptop nito. Baka masabihan na naman siya nang 'It was nothing'. In her peripheral vision, She saw he glanced at her before he returned to his swivel chair and sat down. "Get ready tonight we are going to an important event." Napakurap naman si Monica sa boss niya. Wala siyang maalala sa schedule ng boss na may appointment ito mamayang gabi. Tumikhim si Monica. "What kind of event sir? I don't remember anything that you have an appointment to attend." He heaved out a sigh. "Just do what I say Monica." Masungit na sagot nito. Nakakainis! Masama ba magtanong?! Lihim niya naikot ang mga mata. "Nagtatanong lang naman po ako sir para alam ko rin kung ano ang dapat na susuotin ko." Mataray rin siya sumagot kapagkuwan. "Stop using that sarcastically formal tone on me Monica." Kunot-noong sabi nito. Tumikwas ang kilay ni Monica dahil sa sinabi nito. "You are our boss, bakit naman hindi ako magiging pormal sa iyo ngayon?" He clenched his jaw like he’s angry or something. "Right. You're obviously avoiding me Monica." Napalunok siya at napaiwas ng tingin. "Hindi naman sir. Bakit ko naman gagawin iyon?" In her peripheral vision she saw him standing up from his swivel chair and slowly walking towards her. "Then why won't you look at me?" Sinulyapan ito ni Monica. His hands were in his pocket. He's looking at her intently. Hindi maiwasan ni Monica mapatingin sa labi nito. Napalunok siya at pakiramdam niya ay pinagpawisan siya ng malapot. "Why are you looking at my lips?" he innocently asked. Nanlaki ang mata ni Monica nahuli siya ng boss niya na nakatitig sa labi nito. "Hindi ah!" mabilis niyang tanggi rito. Sir Jack stepped closer. "Hmmm. why are you blushing?" tanong pa nito kapagkuwan. Napahawak siya sa magkabilang pisngi. "Mainit dito sa loob ng office mo." paypay pa niya kunwari gamit ang kanang kamay. Napansin ni Monica na humakbang ulit ito palapit sa kaniya. His blue-green eyes glistened. umatras naman siya. Ano ba ginagawa nitong lalakeng ito? kinakabahan na siya. Hindi na nagdalawang isip pa si Monica. Tumakbo na siya patungo sa double door ng opisina. Aabotin na niya ang door knob nang mapasinghap siya kasunod ng isang braso na humapit sa baywang niya. Impit na tumili si Monica. Sir Jack grabbed her waist and pinned her to the wall. "Got you!" He looked at her straight through her eyes. A thousand of volts came in her blood when she felt the heat of his body against her. Halos mabingi si Monica sa lakas ng t***k ng puso niya. Nagpumiglas siya. "Let me go Sir Jack!" She hissed. But he strongly held her waist and moved closer to her. Monica gasped when he pressed his solid body to hers. She can literally feel his heat. "Who sent you those flowers?" He whispered. "It does not concern you anymore sir Jack." matapang na sagot niya rito at nakipagtagisan ng tingin. "Oh Really? Is it the man with you last night and the one who gave you flowers this morning are the same?" He asked in a low husky voice. She could literally smell his fresh breath. Nag-init ang pisngi ni Monica dahil sa paraan ng tingin nito. Kinakabahan siya na hindi niya maintindihan. Bakit kasi ang guwapo-guwapo at ang bango-bango ng boss niya? "Do I really need to answer that question, sir?" It was Monica's hoarse voice. "Maybe it's not necessary." He softly said while his eyes roamed around her face then it stopped at her lips. "Because I don't give a damn!" But before she knew it, sir Jack pulled her nape and sealed her lips with his! Heto na naman ang puso niyang assuming at tumatalon-talon!
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD