Chapter 7
Tahimik ulit sa byahe si Monica. Ganoon din si Sir Jack habang nagmamaneho. Hindi mapigilan lumingon ni Monica sa katabi. He was so attractive and good looking. The most handsome she had ever seen in her life.
Umiwas siya ng tingin at namula ang mga pisngi. Bakit niya kasi ito tinitigan. Ang lakas kasi nang dating ng boss niya. Agaw pansin kahit nagmamaneho lang.
Maya’t-maya naramdaman ni Monica na parang may mali sa kotseng sinasakyan nila. Pahinto-hinto ito. Hindi nagtagal ay huminto na nang tuluyan ang kotse ni Sir Jack.
Napangiwi si Monica nang sunod-sunod na mura ang pinakawalan ng boss niya. Galit na hinampas nito ang steering wheel.
Nagkatinginan silang dalawa ni Sir Jack. “Stay here”. Maikling ani nito at mabilis na bumaba ng sasakyan. Umikot ito sa unahan ng kotse at binuksan ang hood.
“Fuckin’ s**t! I knew it! f**k. If I only knew this was going to happen I wouldn’t have sent kuya Joel home.” He exclaimed in the middle of the road.
Monica decided to get out of the car and stand next to her boss. Sir Jack looked at her and heaved out a sighed.
“Didn’t I tell you earlier? Just stay inside the car Monica! We’re in the middle of nowhere. It is dangerous for you to come here outside.” He told her bluntly when he saw she got out of his car.
She gasped when she felt something twitch inside her body when Sir Jack mentioned her name. This is the first time he was mentioning her name. Monica cleared her throat and tried to ignore the tingling sensation she felt a while ago. Kailangan na nilang makauwi dahil lumalalim na ang gabi.
“I just want to help Sir. Can I check inside?” Turo niya sa kotse ni Sir Jack na nakabukas ang hood.
Lumingon sa kaniya ang boss niya na parang hindi makapaniwala sa sinabi niyang tutulong siya. She mentally rolled her eyes. Laking talyer siya. Alam niya ang kadalasang dahilan kung bakit tumitirik ang sasakyan.
“The car overheated so it stopped. I usually don’t hold the car engine whenever my car stops. Kuya Joel always fixes the mess. My personal driver.” Mahabang lintaya nito at sa kotse lang tingin. Gusto matawa ni Monica. Bakit hindi na lang nito aminin na ayaw madungisan nito ng grasa. Maarte ito kumbaga ayaw nadudumihan ang mga kamay.
“Do you have some water that can be used in your car sir?” Monica asked her boss. She got back in the car and took a handkerchief from the shoulder bag she was carrying. She also noticed her boss rummages through the trunk of his car.
Pagbalik ni Sir Jack ay may bitbit na itong 1.5 L bottled water at iniabot sa kaniya. Ipinatong naman ni Monica ang panyong hawak sa takip ng tank. May init siyang nakapa sa takip ngunit hindi naman gaano masakit sa balat. Binuksan niya ang coolant expansion tank at nilagyan nang tubig.
Tahimik lang sa tabi niya si Sir Jack at pinapanood siya sa ginagawa. Malalim na ang gabi kaya kailangan na nilang makauwi. Bago pumunta si Monica sa meeting kanina ay nagpadala na siya ng text message sa magulang niya gagabihin siya sa pag-uwi dahil may meeting siyang pupuntahan. Kaya alam niyang hindi mag-aalala ang magulang niya kapag ginabi na siya sa pag-uwi.
“How did you know about this stuff?” He suddenly asked her. She looked at him as she wiped her hands with the handkerchief.
“May sariling talyer po ang papa ko. Bata pa lamang ako noong naitayo iyon ni papa. Madalas ako sumama sa kaniya kapag pumapasada siya ng jeep at kapag may aayusin sa talyer. Siguro dahil doon ay natuto ako.” Kuwento niya dito at ngumiti ng matamis sa boss niya.
For the second time, She saw him blink again. And then he quickly averted his gaze away from her. Monica just shrugged.
“Let’s go. It’s getting late. We need to leave this place immediately.” Her boss stated and quickly closed the hood of his car and headed to the trunk, putting the bottled water she had used. She also followed him and got into the car.
~~~
SA wakas ay nakarating na sila Monica sa Ricafort Hotel. Bumaba na siya ng sasakyan at ganoon din si Sir Jack. Nagkatinginan silang dalawa.
“Mauna na po ako Sir Jack. Salamat po.” Magalang na paalam ni Monica sa boss niya. Kunot noo itong tumango sa kaniya ng tipid at tumingin sa kalsada na mangilan-ngilan na dumadaang pampasaherong jeep. Malalim na ang gabi kaya kakaunti na lang ang public vehicle na dumadaan sa tapat ng Hotel. Bahagya rin siyang nakaramdam nang antok.
She turned around and walked straight to the other side of the road and waited for public vehicle. But her heart almost tumbled when suddenly someone grabbed her arm and turned her towards him. It was Sir Jack!
Binawi niya ang braso dito nang may maramdaman na kuryente na dumaloy sa bawat himaymay ng katawan niya. Nakakunot-noo din si Sir Jack habang nakatingin sa braso niya.
Did he feel that too? Tanong na lang ni Monica sa sarili.
“I will take you to your house. It’s not safe if you go home alone, it’s dangerous and besides it’s getting late”. Sir Jack said and glanced at his wristwatch. “Get in the car.” Dugtong pa nito. Napatulala si Monica sa lalakeng nasa harap niya.
“Don’t bother, sir. I can go home alone. Just rest now I know you’re tired too.” Tanggi niya sa alok ni Sir Jack. Alam niya napagod ito at gusto na rin nito magpahinga.
“I will rest right away after I take you to your house safely. I will stay in the Presidential suite tonight. ” He insisted to her and got back in his car and get in.
Walang nagawa si Monica at nagpatianod na lang sa gusto ng boss niya. Sumakay na rin siya ng kotse nito at sinabi ang address ng bahay nila at nagsimula na umandar ang sasakyan nito.
~~~
Monica turned to her boss when his car stopped in front of café. He also glanced at her. “I need to sip some coffee. Come with me Monica.” He said with a hoarse voice.
Tumango siya dito at nagtanggal ng seatbelt. Bumaba na rin si Sir Jack ng kotse at pumasok sa coffee shop.
Tutungo na sana si Sir Jack sa counter nang pigilan niya ito sa braso. Gulat naman na lumingon ito sa kaniya.
“Puwede bang ako na lang ang bumili ng kape Sir? Pasasalamat ko para sa paghatid mo sa akin ngayon.” Nahihiyang saad ni Monica.
His eyes narrowed as he stared at her. “I am not asking for anything in return from you.” He coldly said.
“Alam ko po iyon sir. Gusto ko lang mayroon akong maibigay sa inyo kahit kape lang.” Tikwas ang kilay na saad ni Monica. Galit ba ang boss niya? Bakit naman ito magagalit?
“I can afford to buy a lot of coffee for myself and even for you.” Magkasalubong parin ang kilay nito habang nakatunghay sa kaniya.
Monica rolled her eyes. Wala na siya pakialam kung amo o boss niya pa ang kaharap niya ngayon.
Naiinis siya dito dahil mahirap ito makaintindi. “Alam ko po iyon sir na kayang kaya mo bumili kahit ang mismong shop pa ang bilhin mo.” Nakapamaywang pa siya sa harap nito at nakatingala. Nagtagisan pa sila ng tingin ngunit nunkang papatalo si Monica.
Sir Jack sighed and sat down on the stool. “Fine, do what you want.” He surrendered.
Monica walked towards the counter and ordered a black coffee for her boss and espresso for her.
Hindi napansin ni Monica ang mga customer na lalakeng nakasunod sa kaniya ng tingin. Pahapyaw pa siya tinignan nang ibang lalake mula ulo hanggang paa.
Matapos omorder ay bumalik siya sa puwesto niya bitbit ang tray na naglalaman ng kape.
Napansin niya si Sir Jack na palinga-linga sa paligid habang umiigting ang panga at madilim ang mukha. Ano na naman kaya ang problema nito?
Umupo na siya sa kabilang side ng lamesa paharap sa boss niya. Nahuli niya itong nakatitig sa kaniya. Tinaasan niya ito ng kilay. Makikipagtalo parin ba ito sa kaniya kahit nakabili na siya nang kape?
“May problema po ba sir?” Hindi na nakatiis na tanong niya dito.
“Aren’t you aware?” Suddenly he asked and his eyebrows still furrowed.
Napahinto siya sa paghigop nang sariling kape. “Aware of what?”
Her boss leaned his back on his seat and crossed his arms against his chest. “To the men who have been staring at you since then.” He said while looking at her intently.
Lumingon siya sa paligid at umiling siya. “Hindi.” Maikling tugon niya. May mga nakatingin pala sa kaniya? Nakatitig parin ito sa kaniya ngunit siya ay patay malisya na lamang at pinapagpatuloy ang pag-inom ng kape.