The Story of Us

PROLOGUE My smile widened as I held the paper bag filled with cupcakes that I made for Ethan, Itong Araw na ito ang pinakahihintay ko, kung saan aamin na ako sa kanya. Akmang papasok na ako sa Pinto ng Court kung saan laginging naroon si ethan ng hindi ko sinasadyang marinig ang sinasabi ng mga kaibigan niya. “Bro, Why do I always see you at the park with that nerd? Do you like that girl?” Lee jokingly asked Ethan. “What the heck! Of course not!” Rinig kong galit na Sigaw ni Ethan. Mas lalong humigpit ang kapit ko sa doorknob. Mga luha kong nagbabandya ng umagos mula sa mata ko. “Oh, talaga? Last time I check nag date kayo? I thought it was just a dare?” another friend taunted Ethan. “Of course, Ginawa ko iyon para ma-inlove siya sa akin. I want her to fall in love with me, and when she confesses, I'll just dump her. The f**k, bro, use your brain and don't be stupid!” Ethan said irritably. “That's interesting, but you'll lose big time if she doesn't fall for you, and even bigger if you end up falling for her,” his friend continued. "Napilitan lang ako, she's nobody, and pang manang ang dating niya. Akala ko nga mahihirapan ako sa kanya ang dali niya lang pala utuin." Natatawang sabi nito na nagdurog ng damdamin ko. So all this time dare lang pala ako, peke yung mga pinakita niya sa akin. Bakit ba ang tanga ko na nagpabitag sa kanya. Dahil sa Sakit at galit na nararamdaman ay malalaking hakbang ang ginawa ko para makalapit kay Ethan at hinampas ko sa mukha niya ang paper bag na may lamang cupcakes sa mukha nito. “That's for hurting me, you jerk'” I shouted at him and quickly ran away from the Court, crying. I don't care if I look pathetic, I just wanted to get away from Ethan. ---