PAUL SHIN'S POV:
Isang malakas na sampal ang natanggap ko galing kay Papa nang bumalik ako sa bahay. Luhaan pa ako, namamaga pa ang dalawang mata ko ngunit wala na akong pakialam kung pati ang mukha ko ay mamaga rin. Hindi ko na nga masundan kung paano pa ako nakauwi nang maayos ngayon.
Iniwan na ako ni Vanessa...
Gumalaw ang panga ko nang maalala ang papalayo niyang pigura kanina sa Dela Vega International Airport. Alam ko na napilitan lang siyang umalis dahil sa sunud-sunod na problema, pero kung sana ay nagtiwala pa siya sa akin— kaya kong ayusin ang lahat.
Ngunit hindi ko rin naman siya masisisi, nasaktan lang din si Vanny. Nasasaktan na siya ng pamilya ko. Napapagod na siyang ipaglaban ako. Napagod na siyang intindihin lahat sa paligid niya. Hindi ko naisip na habang minamahal niy
