Sa sinabi ni Paul Shin ay hindi na naitago ang ngiti ko. Halos umusok ang dalawang tainga ko nang mamula ang magkabilaang pisngi ko. Ang dibdib ko ay paulit-ulit na nagtataas-baba dahil sa malakas na pagkalabog ng aking puso.
"Tanggap mo na ako?" pukaw ko, madali naman niyang ibinaling ang atensyon sa kaniyang ginagawa.
Ngumuso ako at natawa. Alam ko naman— kahit hindi naman din niya derektang sabihin sa akin, alam ko na tinanggap na niya ako. Kahit wala rin akong sabihin, matagal na niya akong tinanggap.
Iyong katotohanan na hinintay niya ako ng apat na taon, iyon mismo ang nagpapatunay na mahal niya ako. Mahal na mahal, hanggang ngayon. Kagaya kung ano rin ang nararamdaman ko para sa kaniya.
Mas higit pa. Mas nangingibabaw ang pagmamahal namin sa isa't-isa, kaysa sa mga naging lungko
