I was too stunned to speak. Ilang segundo nang nakabawi ako ay inirapan ko siya.
“What’s wrong with you?” ako, naiinis kunwari.
“Oh? Saan ka pupunta?” tanong niya nang nasulyapan ang ginawa kong pagtayo.
“Aalis na.”
“Why?”
“I don’t want to hear you blabber trashy things.”
“Ouch,” hinawakan niya ang kanyang dibdib. “That hurts,” pilit niya akong nginitian. “Okay, sige. You can go. See you later,” aniya at iniwas ang paningin sa akin.
Napako ako sa kinatatatayuan ko at parang bigla ay nakonsensya ako. Huminga ako ng malalim bago padarag na hinilang muli ang upuan. Hnilig ko ang ulo ko sa aking braso na nakapatong sa baluster.
“I’m sorry to ask this pero ano’ng oras kayo uuwi? May sasakyan ba kayong dala? Parang wala akong nakitang ibang sasakyan kanina pa
