“Yes, mama. I’m going home. Opo, opo. Ngayon din,” sagot ko sa tawag sa akin ng aking ina isang umaga.
Kahapon pa lang ay panay na ang tawag nito sa akin para pauwiin. Weird. I wanted to stay here for a few more days pero hindi ko na yata magagawa iyon ganitong minamadali niya ako.
“Wala ka namang trabaho diyan, anak,” sabi lang niya sa akin.
Well, true enough. Hindi ko rin naman maaya si Bethany dahil may pasok pa siya kung kaya’t panay kain tulog lang ang ginagawa ko rito. I am also getting bored.
Kaya naman ngayon heto ako’t hinihintay ang driver na susundo sa akin. Ilang minuto lang ay dumating na rin ito.
“Good morning, po,” bati ko kahit magtatanghalian na. “Tara na po,” sabi ko pa matapos kong isara ang pinto ng sasakyan.
Sa byahe ay sinubukan kong tawagan si Bethany dahi
