Thunder's POV
Ilang araw ko ng sinusundan si Ilayda at kinukulit. Kaso hindi niya talaga ako pinapansin. Ewan ko ba kung bakit bigla na lang siyang hindi namamansin.
At ngayong uwian na ay hinabol ko ulit siya.
"Ilayda! Saglit! Huy!" -Tawag ko sa kanya sabay hawak sa braso niya. Napatigil naman siya sa paglalakad at inis akong tinignan. Saka nagpumiglas siya sa pagkakahawak ko.
"Bakit mo ba ako hindi pinapansin? Ano bang kasalanan ko?" -Sabi ko. Tumitig naman siya sa akin. Kaya nga napatitig din ako sa kanya. Haay, ang laki talaga ng iniba niya. Lalo siyang gum--Aish! Basta.
"Hindi mo talaga alam ha?! Hindi mo alam?!" -natahimik ako nang makitang may mga luha ng umaagos sa pisngi niya.
"I-Ilayda, umiiyak ka." -Sabi ko saka pupunasan sana ang luha niya kaso tinabig niya ang kamay ko.
