Mabilis na lumipas ang tatlong araw. Maliban sa masaya akong natutulog at nagigising sa bawat araw, nananabik din ako dahil nalalapit na ang pagbisita namin sa Capgahan.
Unti-unti akong nasanay. Sa bawat pagmulat ng mga mata tuwing gigising ng umaga, lingkis-lingkis kaagad niya ako sa kaniyang bisig. Bago matulog sa gabi ay pauulanan niya ako ng halik, at sa umaga’y hindi siya pumapalyang halikan ako sa noo at pakitaan ng matamis na ngiti.
Noon pa mang bata ako, naisip ko ng mahirap talaga makatagpo ng taong tatanggap sa’yo at magmamahal. Musmos pa man ay batid kong mulat na ako sa katotohanan na walang madali sa mundong ito at hindi lahat ay pinapalad.
Sa tuwing nakikita ko ang sarili kong kasama siya, hindi ko maitatangging isipin kung gaano ako kaswerte. Hindi man kagandahan ang kan
