Hubo't hubad na nakabalot lang ng makapal na kumot ang aking katawan habang nakatitig ako sa labas ng bintana.
Nakatulala habang paulit-ulit na nagpapabalik-balik sa aking isipan ang mga nangyari sa amin, Theo.
Bumukas ang pinto ng aming silid at lumabas doon si Theo.
Bihis na siya at papunta na sa kanyang trabaho.
Lumapit ito sa akin na tila walang nangyari.
"Magpahinga ka muna; wag kang aalis ng bahay. Hintayin mo na lang ang pag-uwi ko.
Huwag mo na intindihin ang restaurant; my pinadala na ako doon para magbantay," seryosong wika nito.
Pero tila hindi pumapasok sa aking isip ang mga sinabi niya sa akin.
Sa totoo lang na wala na ako ng pakiramdam sa mga nangyari.
Tila naging bingi ako ng sandaling iyon.
Hindi na ito nagsalita pa at lumabas na sa aming silid.
Doon ko naramdaman
