Mas malamig kaysa sa inaasahan ang hangin sa hallway ng ospital habang dala niya ang isang malaking bag na may lamang ilang piraso ng damit niya. Tahimik ang buong lugar—tanging mahinang tunog ng makina at yabag ng mga nurse ang pumupuno sa espasyo. Pero sa kabila ng lamig, ramdam niya ang kakaibang gaan ng paghinga; pagkatapos ng ilang araw na pagkakahiga sa puting kama, makakalabas na rin siya.
“Nikkie! ” sigaw ni Declan habang papalapit, may hawak na bouquet ng light pink carnations—paborito niya. Napahinto si Nikkie, nag-init ang pisngi. ”Natawa siya, “Parang galing pa ako sa operasyon ah. Konting pag-check up lang naman ‘to.”
“Check-up na nagtagal ng halos ilang araw,” sagot ni Declan, nakangiti ngunit may halong pag-aalala sa mga mata. “I think flowers are appropriate.”
Kinuha ni
