DAHLIA'S POV
❦❦❦
Humiga ako sa malambot at malaking kama rito sa isang magarbong kwarto, wala akong kasama at hindi ako sanay matulog ng ganito, kahit si Larah lang sana ay makasama ko sa pagtulog. Hindi na ko sanay at isa pa parang ang lungkot ng wala kang kausap bago ka antukin.
Bumangon ako at tinignan ang itsura ko sa salamin,nakaligo ako nang maayos ngayon at suot ang isang pantulog na may malambot na tela, medyo naging makinis rin ang balat ko dahil nakapagsabon ako nang ayos hindi katulad nitong mga nakaraang araw na kulang na lang ay ihalintulad sa tuyot na lupa ang balat ko.
Naging magaspang din ang kamay ko at nagkaroon ng unting kalyo, ngunit ganito naman talaga dapat ang kamay ko eh, dahil noon pa man ay sanay na ko magtrabaho sa bukid at mangaso sa gubat, siguro gumanda
