CHAPTER 60

2120 Words

DAHLIA's POV ❦❦❦ Parang sasabog 'yung puso ko sa bilis nang pagtibok nito, nanlalamig ang kamay ko at halos hindi ko maigalaw ang mga ito. Parang tumigil ang oras sa mundo ko, dahil 'yung pinakamamahal ko ay nakikita kong unti-unting na wawalan ng buhay sa mismong harapan ko. Bakit kailangan mangyari sa'kin 'to? Ano bang malaking kasalanan ang na gawa ko para kunin ang lahat sa'kin at ipagkait ang kasiyahan ko? Bakit kailangan kong makita ang kalunos-lunos na pangyayaring ito sa lalaking mahal ko? Bakit ako pa? Bakit siya pa? Na ngangatog at pilit kong nilakad ang mga paa ko papunta sa katawan niyang nakahandusay sa lupa, walang malay at wala man lang kahit anong paggalaw, hindi ko alam kung anong iisipin ko. Kung patay na ba siya o wala lang siyang malay sa kalagayan niya. Sobra a

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD